مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٥

الحكاية

( 3 / 123 )

الحكاية

الحكاية

: همچنان از ياران مقبول چنان منقولست كه روزى مفخر الصلحاء حاجى مبارك حيدرى رحمه اللّه كه از خلفاى معتبر قطب الدين حيدر بوذ ، از جملهء محبّان حضرت خذاوندگار قدّس اللّه سرّه در دار الذاكرين تاج الدين وزير رحمه اللّه بشيخى نصب مىكردند و اجلاس عظيم بوذ « 5 » و خلاصهء علماء و فقراء و امراء و اعيان و اخيان « 6 » حاضر بوذند و آن روز حضرت مولانا شورهاى عظيم كرده « 7 » در چرخ مشغول و مستغرق شذه بوذ ؛ بيم آن بوذ كه از خوشى اين « 8 » چرخ لطيف « 9 » چرخ اعظم منيف چرخ‌زنان درهم شذى و رقص الجمل در پيش گرفتى ؛ چنانك در شوق آن حالت زمانيست كه هنوز در چرخ است ؛ چنانك گفت

شعر ( مضارع )

اى آسمان كه بر سرِ ما چرخ مىزنى * در عشقِ آفتاب تو هم خرقهء منى

مگر خدمت سيّد شرف الدين كه در فنون علم ظنون نصابى اوفر داشت ، امّا از حالات اولياء بىنصيب بوذه در گوشهء رفته با موسوس چند بمساوئ ياران مشغول شذ ؛ از ناگاه حضرت مولانا بانگى بر وى زذ كه اى غرخواهر ! أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ ( 49 / 12 ) در كلام اللّه نخواندهء ؟ تمامت اكابر متحيّر ماندند كه حضرت مولانا چه فرموذ ؛ سيّد شرف الدين آغاز

( 3 / 123 ) Z 62 ب B 58 آ 691 , I , H ; 332 , I , T

( 5 ) بوذ B : نموذه Z - - ( 6 ) امرا . . . اخيان Z : - B - - ( 7 ) كرده B : + و Z - - ( 8 ) اين Z : آن B - - ( 9 ) لطيف Z : + و B