مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٢

الحكاية

چهرهء طاهر خذاوندگار نظر نكنم ؛ فرموذ كه از روى ظاهر « 1 » نيكوست و ادب عظيمست ، امّا ما را درين وقت بايذ ديذن كه نظر عنايت مردان كم از آب حمّامى نباشذ كه عبارت از آيت وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكاً ( 50 / 9 ) روح اولياست

شعر ( رمل )

خوذ غرض زين آب جانِ اولياست * كو غَسُولِ تيرگيهاى شماست

« 6 » و چون مردان خذا بر « 7 » طاهر كردن نجاسات باطن قادرند ، تا نجاسات ظاهر را چه كنذ ؟ چنانك گفت :

شعر ( هزج )

نجس در جوى ما آبِ زلالست * مگس در دوغِ ما بازست و عنقاست

( 3 / 121 ) همچنان كاتب الاسرار الاحرار شيخ بهاء الدين بحرى كه در معارف لدنّى بحرى بوذ رحمه اللّه ، چنان روايت كرد كه روزى در باغ حضرت خليفة الحق چلبى حسام الدين رضى اللّه عنه سماع عظيم بوذ تا هفت شبانه‌روزى كشيذ ؛ بعد از آن كه ختم سماع كردند ، اصحاب هر يكى متفرّق شذه در جائى خزيذند ؛ قضا را آن شب بر من احتلام واقع شذه ، پيش از طلوع فجر برخاستم تا به كنار جوى روم و غسلى برآورده وقت نماز صبح را مهيّا شوم ؛ از ناگاه به حضرت مولانا رسيذم كه از برابر من مىآيذ ؛ به حكم ضرورت سر نهاذم ؛ فرموذ كه

. . . . . . . . . .

( 3 / 121 ) Z 62 آ B 57 ب 491 , I , H ; 132 , I , T

( 1 ) ظاهر B : طاهر Z - - ( 7 ) خذا بر Z : خداى را B ( 6 ) خوذ . . . شماست : NM ج 5 ، ص 15 / 221 ؛ AM 434 / 9