مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٢

الحكاية

و همچنان بس ياران و بسياران بر ما تعلّق نموذه‌اند و اعتماد كرده « 1 » ؛ چه اگر ما فارغ شويم و هيچ نكنيم ايشان چه كنند و بر در كه روند ؟

شعر ( رمل )

گفت پيغامبر كه روزِ رستخيز * كى گذارم مجرمان را اشك‌ريز

من شفيعِ عاصيان باشم بجان * تا رهانمشان ز اشكنجهء گران

« 5 » همچنان مبنى « 6 » بر آن متابعت هر شيخى در حقّ مريدان بيچارهء خوذ همين چاره خواهند فرموذن

شعر ( رمل )

گفت پيغامبر كه شيخِ رفته پيش * چون نبى باشذ ميانِ قوم خويش « 9 » بندگانِ حق رحيم و بُردبار

خوىِ حق دارند در اصلاحِ كار

« 10 » ( 3 / 112 ) همچنان « 11 » اصحاب صحبت و رفاق سبحت عظّم اللّه ذكرهم از حضرت خذاوندگار قدّس اللّه لطيفته چنان « 12 » روايت كردند كه چون هلاوو خان در سنهء خمس و خمسين و ستّمائة به خطّهء بغداذ رسيذ « 14 » ، محاربه و مقاتلهء عظيم كرده اصلا فتحى نشذ ؛ هلاوو خان فرموذ : سه روز هيچ كسى چيزى نخورذ و اسپان را نيز عليق ندهند

. . . . . . . . . .

( 3 / 112 ) Z 59 ب B 55 آ , I , H ; 912 , I , T

( 1 ) كرده B : كرد Z - - ( 6 ) مبنى B : - Z - - ( 11 ) همچنان Z : الحكاية B - - ( 12 ) چنان Z روايت B - - ( 14 ) رسيذ Z : رسيده B ( 5 ) كفت پيغامبر . . . كران : NM ج 3 ، ص 102 / 1783 - 1784 ؛ AM ص 239 / 28 - 29 ( 9 ) كفت . . . خويش : NM ج 3 ، ص 102 / 1774 ؛ AM ص 239 / 23 ( 10 ) بندكان . . . كار : NM ج 3 ، ص 127 / 2222 ؛ AM ص 251 / 3