مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٠

الحكاية

گرفتارى پرندگان از آنست كه بر بام بىنمازى گذر مىسازند ؛ لا جرم به دامى گرفتار مىشوند

شعر ( رمل )

چون تو وِرْدى ترك كردى در رَوِش * بر تو قَبضى آيذ از رنج و تَبش

« 4 » ( 3 / 110 ) همچنان مرويست كه چون يكى را ديذى كه بجدّ به نماز مشغولست ، فرموذى كه زهى بندهء طايع و زهى چاكر متواضع ؛ مرد مردانه آنست كه در خدمت مخدوم خوذ ثابت قدم باشذ و بوسع طاقت طاعت كنذ و مثال صورت نماز و روزه چنانست كه يكى ماذر مشفق طفلك رضيع خوذ را بلذّات « 10 » اطعمه و اشربه اندك اندك خو دهذ تا از كثرت لذّت‌گيرى قابل لقمه‌پذيرى شوذ و توانذ « 11 » گواريذن ؛ همچنان چون بندهء مخلص نيز ازين عبادات ظاهر قوّت گيرذ و بالغ راه معنى شوذ و استعداد كامل حاصل كنذ ؛ همانا كه به حضرت عزّت جلّت قدرته قربت يابذ ، چنانك فرموذ

شعر « 15 » ( رمل )

گفت وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ يزدانِ ما * قُربِ جان شذ سجدهء ابدانِ ما « 16 » گر رهى خواهى ازين سجنِ خَرِب

سر مكش از دوست وَ اسْجُدْ و اقْتَرِب

« 18 »

. . . . . . . . . .

( 3 / 110 ) Z 58 B 54 ب 251 , I , H ; 612 , I , T

( 10 ) بلذات B : به لذت Z - - ( 11 ) تواند Z : توانيدن ( ! ) B - - ( 15 ) شعر Z : - B ( 4 ) چون . . . تبش : NM ج 3 ، ص 22 / 349 ؛ AM ، ص 201 / 7 ( 16 ) كفت . . . ابدان ما : NM ج 4 ، ص 278 / 11 ؛ AM ص 323 / 4 ( 18 ) كر رهى . . . و اقترب : NM ج 1 ، ص 221 / 3607 ؛ AM ، ص 93 / 29