مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٩

الحكاية

نه كه مستقبل و ماضى گنهت مغفورست * گفت اين جوششِ عشقست نه از خوف و رجا

بعد از آن باز وضوء را « 3 » تجديد كردى و نماز اشراق را تا ضحى و ضحى را تا قربت ظهر گزاردى و گفتى « 4 » : بعثت معلّما و قبضت و انا فى مكتب التّعليم ؛ چه اگر ما ازينها هيچ نكنيم امّت بيچاره بكلّى ذاهل و غافل شوند

شعر ( رمل )

آن همه جهد و طلب نه « 8 » از بيم بوذ * ايمنست او آن پىِ تعليم بوذ

و پيوسته وصيّت فرموذى كه اللّه اللّه نمازها بسيار كنيذ ، تا اسباب و انساب و اعقاب و احباب شما بسيار شوند و چون قيامت شوذ هم از آن نمازها بياران مواساها كنيذ و يقين است كه از بركت نماز طالب نيازمند را مقاصد دينى و دنيوى بىهيچ ريبى « 12 » محصّل و ميسّر مىشوذ

( 3 / 109 ) همچنان روزى فرموذ كه امير عالم ما را به نماز تحريص مىكردم ، تا هر مرادى كه دارذ بحصول پيوندذ ؛ به نماز اجتهاد نموذ و چون طالب اميرى و بزرگى بوذ ، عاقبت امير كبير شذ و خزينه‌دار سلطان گشت و هر بندهء كه به نماز « 16 » مشغول شوذ هرچه از عالم غيب خواهذ ميسّرش شوذ ؛ باز فرموذ كه « 17 » اين پرندگان هوا و چرندگان صحرا كه در « 18 » دام و مضراب گرفتار مىشوند سببش ترك تسبيح ايشانست و گويند

. . . . . . . . . .

( 3 / 109 ) Z 58 ب B 54 آ - ب 251 , I , H ; 612 , I , T

( 3 ) وضؤ را B : وضؤ Z - - ( 4 ) كفتى B : كفت - - ( 8 ) a نه Z : - B - - ( 12 ) ريبى Z : دينى B - - ( 16 ) به نماز Z : + اجتهاد كند و B - - ( 17 ) كه Z : - B - - ( 18 ) در B : - Z