مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٨

الحكاية

در لحد نهاذند و منكر و نكير گرد آن فقير برآمذند و بسؤال كردن مشغول شذند ؛ خطاب عزّت دررسيذ كه بندهء ما را سهل گيريذ و بادب بازگرديذ كه پيوسته در قيد « 3 » حيات خوذ نام عزيز ما را عزّت كردى و تواضع نموذى

شعر ( رمل )

هركه آرذ حرمت او حرمت برذ * هركه آرذ قند لَوْزينه خورذ « 6 » چون شذى مَنْ كانَ للّه از وَلَه

من ترا باشم كه « 7 » كانَ اللّهُ لَه

« 5 » ( 3 / 108 ) همچنان شيخ محمّد خادم رحمه اللّه « 8 » چنان روايت كرد كه حضرت مولانا پيوسته « 9 » در قلب زمستان شديد كه از غايت شدّت سرما مردم جوان با پوستين گران در كنار تنوّر و بخارى هنوز سرما يافتندى ، بر بام مدرسه رفتى و تا سحرگاه با صذ هزار ناله و آه تهجّد نموذى ؛ بعد از آنك نماز صبح را گزارده از بام زير آمذى ساق موزهء مباركش را مىكشيذم ، از شكافهاى « 13 » پاشنه‌اش قطرات خون روان شذى و اصحاب فرياذها مىكردند و مىگريستند و حضرتش مىفرموذ كه نه حضرت سلطان ما را همين حال بوذ

شعر ( رمل )

كرده آماس ز ايستاذنِ شب پاىِ رسول * تا قبا چاك زذند از سَهَرش اهلِ قبا

. . . . . . . . . .

( 3 / 108 ) Z 58 آ B 54 آ 151 , I , H ; 412 , I , T

( 3 ) در قيد B : - Z - - ( 7 ) b كه B : كى Z - - ( 8 ) رحمه اللّه Z : - B - - ( 9 ) پيوسته B : - Z - - ( 13 ) شكافهاى B : شكافهاى Z ( 6 ) هركه آرذ . . . خورذ : NM ج 1 ، ص 92 / 1494 ؛ AM ص 40 / 11 ( 5 ) چون شذى . . . اللّه له : NM ج 1 ، ص 118 / 1939 ؛ AM ص 51 / 8