مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٥

الحكاية

و آن كوشش دراز كشيذ « 1 » ؛ صدّيق فرموذ كه در حالت عبادت خوذ امعان نظر كنيذ ، مباذا كه از دقايق فرائض « 2 » و سنن چيزى فوت شذه باشذ و بسبب ترك آن « 3 » فتوح اين فتح بتأخير افتاذه ؛ جميع صحابى « 4 » گرد احوال خوذ برآمذه ديذند كه در وقت نماز شام ترك سواك كرده بوذند ؛ على الصّباح روى به حضرت خالق الاصباح آورده بخروش و صياح برخاستند و مسواك كرده و نماز صبح را به اقامت رسانيذه آهنگ جنگ قلعهء يهود كرده تا وقت اشراق قلعه را بستذند و اهالىء آن را اسير كرده بعض را كشتند شاكرا للّه تعالى و ذاكرا لنعمه به مدينهء رسول « 9 » بازگشتند ؛ اللّه اللّه مىخواهم كه چندانك طاقت يارانست و استطاعت دست مىدهذ به مطاوعت « 10 » تمام به طاعت رغبت كنيذ و اجتهاد نمائيذ تا دقيقهء از سنن پيغمبر ما نامرعى و مهمل نمانذ تا بر قلعهء نفس امّاره ظفر يافته وساوس نفسانى و تسويلات شيطانى را اسير خوذ گردانيذه بقتل آوريذ ، تا مگر شهرستان سلطان دل را بىحجاب آب و گل به حال عمارت توانيذ آوردن و كفّار افكار فاسده و شب‌روان خيالات بىفايده را متلاشى گردانيذن و بنور وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ( 2 / 254 ) امير ايشان شذن ، چنانك گفت :

شعر ( رمل )

نفس كُشتى بازرَستى ز اعتذار * كس ترا دشمن نماند در ديار

« 18 »

. . . . . . . . . .

( 1 ) كشيد : B كشيذه Z - - ( 2 ) فرائض B : - Z - - ( 3 ) آن Z : او B - - ( 4 ) صحابى Z : صحابه B - - ( 9 ) رسول Z ؛ رسولم B - - ( 10 ) به طاعت B : - Z ( 18 ) نفس . . . در ديار : NM ج 2 ، ص 290 / 785 ؛ AM ص 122 / 10