مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩١

الحكاية

دارند و چه خوش خفته‌اند و بر همديگر چفسيذه ؟ فرموذ كه آرى ، سراج الدين اگر دوستى و اتّحاد ايشان را خواهى كه دريابى جيفهء و امّا جگربندى در ميان ايشان انداز تا حال ايشان را كشف كنى ؛ همچنين حال اهل دنيا و مال‌پرستان برين منوال است كه مىبينى ؛ وقتى كه عرضى و غرضى در ميان نيست بنده و محبّ يكى ديگرند و چون محقرى از عرض « 6 » دنيا در ميانه درآيذ عرض چندين‌ساله را به باذ دهند و حقّ ممالحت را به يك‌سو نهند ؛ پس اتّفاق اهل نفاق نقاقى ندارذ و همين مثاليست « 8 » كه مىبينى

( 3 / 101 ) همچنان منقولست كه شبى معين الدين پروانه حضرت مولانا را دعوت نموذه بوذ « 10 » و سروران شريعت و طريقت بجمعهم « 11 » حاضر بوذند ؛ بعد از آنك از سماع فارغ شذند خوانى عظيم انداخته به اشارت پروانه در كاسهء زرّين كيسهء پرزر در زير برنج نهاذند تا بطريق امتحان ببينند كه مولانا چه مىكنذ و آن كاسه را در پيش او نهاذه دم بدم پروانه بتناول طعام ترغيب مىداذ « 14 » كه اين طعام از وجه حلالست تا حضرت خذاوندكار يك دو لقمه افطار كنذ ؛ مولانا بانگى بر وى زذ كه طعام مكروه را در ظرف مكروه نهاذه در پيش مردان آوردن از دين مصلحت دورست و از مذهب مروّت بيرون ؛ و للّه الحمد كه ما را ازين كاسه‌ها و كيسه‌ها فراغت كلّى بخشيذه‌اند و سير و سيراب گردانيذه ؛ همانا كه سماع برخاسته اين غزل را سرآغاز فرموذ

. . . . . . . . . .

( 3 / 101 ) Z 46 ب B 52 آ 541 , I , H ; 702 , I , T

( 6 ) عرض Z : غرض B - - ( 8 ) مثاليست Z : مثالست B - - ( 10 ) بوذ Z : - B - - ( 11 ) بجمعهم Z : بر متهنهم B - - ( 14 ) مىداد B : مىدارذ Z