مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٠

الحكاية

و بىباكان ناپاكان گرد او مىگشتند و ازو چيزها مىبردند وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْمُبْطِلُونَ ( 40 / 78 ) در شان او مىخواندند

شعر ( رمل )

بذگمان باشذ هميشه زشت‌كار * نامهء خوذ خوانذ اندر حَقِّ يار « 4 » هركه باشذ از زنا و زانيان

اين برذ ظن در حقِّ ربّانيان

مريدانش شبى دارو داذند و از آن ننگى و تنگى رهانيذند

« 6 »

( 3 / 100 )

الحكاية

الحكاية

: « 7 » شيخ بدر الدين نقّاش كه از مقبولان خاص حضرت بوذ چنان روايت كرد كه روزى مصحوب ملك المدرسين مولانا سراج الدين تترى « 9 » رحمه اللّه به تفرّج مىرفتيم « 10 » ؛ از ناگاه به حضرت مولانا مقابل افتاذيم كه از دور دور « 11 » تنها مىآمذ ؛ ما نيز متابعت او كرده از دور در پى مىرفتيم ؛ از ناگاه واپس نظر كرده بندگان خوذ را ديذ ؛ فرموذ كه شما تنها بيائيذ كه من غلبه را دوست نمىدارم و همه گريزانى من از خلق شومى دست‌بوس و سجدهء ايشانست ؛ خوذ هماره از تقبيل دست و سر نهاذن مردم بجدّ مىرنجيذ و بهر آحادى و نامرادى تواضع عظيم مىنموذ ، بلك سجده‌ها مىكرد « 14 » ، بعد از آن حضرت مولانا روانه شذ ، چون قدرى پيشترك رفتيم ؛ در ويرانهء يك چندى سگان بر همديگر خفته بوذند ؛ همانا كه سراج الدين تترى « 17 » فرموذ كه اين بيچارگان چه خوش اتّحادى

( 3 / 100 ) Z 56 آ B 52 آ 541 , I , H ; 502 , I , T

( 6 ) رهانيذند B : رهيذند Z - - ( 7 ) الحكاية B : + همچنان Z - - ( 9 ) تترى Z : تبريزى B - - ( 10 ) مىرفتيم B : مىرفتم Z - - ( 11 ) از دور دور B : از دور Z - - ( 14 ) مىكرد B : كرد Z - - ( 17 ) تترى Z : تبريزى B ( 4 ) بذكمان . . . يار : NM ج 5 ، ص 126 / 1981 ؛ AM ص 482 / 28