مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٤

الحكاية

وقت سحر سماع مىرفت و مجموع آن شمعها سوخته شذ و آن شمعك كوچك تا صبحدم از بركت آن دم در كار بوذ ؛ همه‌شان بنده و مريد شذند

( 4 / 96 )

الحكاية

الحكاية

: ملك المدرّسين مولانا شرف الملّة و الدين قيصريه عليه سلام اللّه و التحيّة كه در عصر خوذ شافعى ثانى و نعمانى بانى بوذ و از مريدان برگزيدهء ممتاز ؛ چنانك خدمت تاج الدين معتز در شهر آقسرا جهت او مدرسهء بنا كرده از حضرت مولانا او را مدرّس خواست ؛ حكايت كرد كه روزى در بندگى مولانا حاضر بوذم ؛ فرموذ كه مريد را در حضور شيخ خوذ نماز كردن جائز نيست ؛ چه « 9 » اگر در كعبه نيز باشذ ؛ چنانك حضرت بهاء ولد رضى اللّه عنه به معرفت مشغول بوذ ؛ وقت نماز شذ ، جماعتى از مريدان ترك حضور شيخ و استماع معارف كرده به نماز شروع كردند و يارى چند همچنان مستغرق حضور و مستهلك نور « 13 » شيخ گشته بوذند و حق تعالى نظر بصيرت ايشان را على العيان نموذ كه نمازكنندگان را روى از سوى قبله برگشته بوذ و نماز باطل شذه و همچنان « 15 » معنى ديگر فرموذ كه سماع شيخ كامل را چون نماز موقّت و روزهء رمضان فرضست و بر « 18 » مريدان مخلص و مقبل « 17 » سماع مباحست چندانك مىتوانذ ، و بر عوام الناس كه نه شيخند و نه مريد حرامست و باز فرموذ كه كافّهء انبياء و اولياء در حقّ حقيقت بارئ تعالى هيچ نگفتند و بر چيزى قرار نداذند و من از

( 3 / 96 ) Z 54 ب B 50 ب 041 , I , H ; 891 , I , T

( 9 ) چه Z : - B - - ( 13 ) نور Z : بود ( ! ) B - - ( 15 ) همچنان Z : + در B - - ( 18 ) بر B : در Z - - ( 17 ) مقبل Z : + محب B