مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٩

الحكاية

( 3 / 94 )

الحكاية

الحكاية

: ملك‌القضاة و الحكّام مولانا كمال الدين كابى رحمة اللّه عليه كه از اكابر قاضيان روم بوذ ، روايت كرد كه در تاريخ سنه ستة و خمسين و ستمائهء بجانب دار الملك قونيه رفته بوذم به ديذن سلطان عز الدين كيكاوس نوّر اللّه قبره تا امور ولايت دانشمنديه « 4 » باتمام رسانيذه با امثله و فرامين عودت افتذ و بعنايت بارئ تعالى به زوذى جميع « 5 » مهمّات بحصول پيوسته مىخواستم كه روانه شوم ؛ جماعتى دوستان كه از اكابر « 6 » شهر بوذند مثل شمس الدين « 7 » ماردينى و افصح الدين و زين الدين رازى و شمس الدين ملطى رحمهم اللّه مرا به دريافتن زيارت حضرت مولانا ترغيب و تحريص داذند وصيت جميل ايشان را خوذ از افواه مردم شنيذه بوذم ، امّا استكبار منصب و استكثار اسباب و ارتكاب انكار مانع مىشذ و نمىيارستم بذآن جانب‌مآبى جستن ؛ عاقبة الحال توفيق الهى رفيق جان من گشته به رغبت تمام و جذبهء درون آن شاه انام مصحوب آن جماعت كرام به زيارت حضرت مولانا مشرّف گشتم ؛ همانا كه چون از در مدرسهء مبارك قدم نهاذيم ، ديذم كه « 15 » حضرت مولانا خرامان خرامان استقبال ما بندگان كرد ؛ بمجرّد نظرى كه بر چهرهء مباركش انداختم عقل از من زائل شذ « 17 » ؛ همچنان بجمع سر نهاذيم و مولانا از آن ميان من بنده را در كنار گرفته گفت :

شعر ( رمل )

مىگريزى هر زمان از كارِ ما * در ميانِ كار چونت يافتم

( 3 / 94 ) Z 53 آ B 49 آ K 118 631 , I , H ; 291 , I , T

( 4 ) دانشمنديه ZK : دانشمنديان را B - - ( 5 ) جميع BK : جمع Z - - ( 6 ) اكابر ZB : + علماى K - - ( 7 ) شمس الدين Z : شمس دين K شمس B - - ( 15 ) كه BK : - Z - - ( 17 ) شذ ZK : شده B