مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٨

الحكاية

عاقبت حال اين پسر را چون از همه وجوه به سرآمذ ، چنانك به نانى محتاج شذ و آن معشوقهء دروغين نيز از وى كنار گرفته ، چندانك مىكوشيذ در ميان نمىآمذ و آن موئى كه در ميان ايشان نمىگنجيذ از ديذهء او سر زذ و بعوض هر بوسهء دشنام‌باران مىكرد ، آخرالامر بذآن فاحشه گفت : از تو حاجتى دارم ، بعد از آن تو دانى ؛ معشوقه راضى شذ ؛ گفت :

مىخواهم كه در وقت بول كردن تو در كاف شكاف رانت را « 6 » نظر كنم ؛ گفت : سهلست ؛ همانا كه ساعتى به تفرّج فرجهء فرج او مشغول شذه فرياذ كرد و به هاىهاى بگريست ؛ پرسيذند كه موجب گريه و افغان چيست ؟

گفت : از آن « 9 » مجموع مال و اسباب و اسبان كه در راه او درباختم درينجا هيچ يكى را نمىبينم و همه درين جايگاه تباه پرگناه فرورفته است ؛ « 10 » چندانك نگريذم اثرى از آنها پديذ نيست ؛ همچنين اين واعظ ما نيز و علماى ظاهر خوذنما اگرچه از انبياء و اولياء و اقطاب نشانها مىدهند و بذآن قدر مباهات مىكنند يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ ( 48 / 11 ) قطعا از آن حالات و مقامات درويشان چيزى نيست و تصوّر ايشان آنست كه ما همه را داريم « 15 »

شعر ( خفيف )

دعوى عشق كردن آسانست * ليك « 17 » آن را دليل و برهانست

« 16 » حقّا كه هيچ ندارند و آنچ دارند بربسته است ، نى « 18 » بررسته ؛ عاقبت كار معلوم‌شان شوذ و سوذ ندارذ ؛ برخاست و بىكفش روانه شذ

. . . . . . . . . .

( 6 ) رانت را ZB : رانت K - - ( 9 ) آن K : - ZB - - ( 10 ) فرورفته است BK : فرورفته ZK - - ( 15 ) داريم ZK : مىداريم B - - ( 17 ) b ليك ZK : ليكن B - - ( 18 ) نى ZB : نه K ( 16 ) دعوى . . . برهانست : فيه ما فيه ، ص 4