مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٧

الحكاية

بوذ ؛ فرموذ كه بىتابوت نهاذن اولاتر باشذ ؛ ياران گفتند : بچه دليل ؟

گفت : فرزند را ماذر بهتر رعايت كنذ كه براذر ؛ چه جسم آدمى از خاكست و تختهء چوبين هم فرزند خاكست ، پس هر دو براذر باشذ و خاك ماذر مشفق « 4 » ، پس به ماذر « 3 » سپردن صواب‌تر باشذ « 2 » ، حضرت مولانا تحسينهاش فرموذ و گفت : اين معنى در هيچ كتابى « 5 » مسطور نيست

( 3 / 93 ) همچنان منقولست كه روزى در مسجد قاضى عزّ الدين واعظى وعظ مىگفت و حضرت مولانا در آنجا حاضر بوذ ؛ مگر واعظ در تقرير آيات و بيّنات و عظات « 8 » مردم مبالغهء عظيم مىكرد ؛ حضرت مولانا روى بسوى اصحاب كرده به معرفت شروع فرموذه حكايتى عجيب مثال آورد « 10 » كه در خطّهء بلخ خواجهء بوذ منعم و صاحب ثروت ؛ از ناگاه بعالم بقا سفر كرده ، او را فرزندى ماند ناخلف و پرصلف و بذكار و از تحويل پذرش قرب صذ هزار دينار زر نقد بوى ميراث ماند ، بيرون املاك و اثاث خانه ، با عورتى تعشّق كرده تمامت اسباب را با وى « 14 » تلف كرد و « 15 » هيچش نماند

شعر ( رمل )

مردِ ميراثى چه دانذ قدرِ مال * رستمى جان كَنْد و مجّان يافت زال « 16 » نقد رفت و كاله رفت و خانه‌ها

ماند چون جُغدان در آن ويرانه‌ها

« 17 »

. . . . . . . . . .

( 3 / 92 ) Z 52 ب B 48 ب 117 K , I , H ; 091 , I , T

( 4 ) مشفق ZK : - B - - ( 3 ) به ماذر ZK : + مشفق B - - ( 2 ) باشذ Z : نمايد K مىماند B - - ( 5 ) كتابى BK : كتاب Z - - ( 8 ) وعظات BK : واعظات Z - - ( 10 ) آورد ZK : آورده B - - ( 14 ) با وى ZK : - B - - ( 15 ) و ZK : - B ( 16 ) مرد . . . زال : NM ، ج 2 ، ص 267 / 372 ؛ AM ، ص 113 / 14 ( 17 ) نقد . . . ويرانه‌ها : NM ، ج 6 ، ص 516 / 4210 ؛ AM ، ص 652 / 19