مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٦

الحكاية

( 3 / 91 ) همو « 1 » روايت كرد كه روزى خدمت مولانا قطب الدين شيرازى رحمة اللّه عليه « 2 » به زيارت مولانا آمذه بوذ و حضرتش بمعارف پذر كريم خوذ گرم شذه بوذ ؛ از ناگاه گردونى از در مدرسه مىگذشت ؛ جماعتى نگران آن صدا شذند ؛ مولانا فرموذ كه آواز گردونست يا فعل گردون ؟ همه‌شان سر نهاذند ؛ بعد از آن خدمت « 5 » قطب الدين سؤال كرد كه راه شما چيست ؟ فرموذ كه راه ما مردن و نقد خوذ را به آسمان بردن ، تا نميرى نرسى ؛ چنانك صدر جهان گفت تا نمردى نبردى « 8 » ؛ قطب الدين گفت : آه دريغا چه كنم ؛ فرموذ كه همين كه چه كنم ؛ پس آنگاه در سماع اين رباعى را فرموذ

رباعى « 10 »

گفتم چه كنم گفت همين كه چه كنم * گفتم به ازين چاره ببين كه چه كنم

رو كرده « 12 » به من بگفت « 13 » اى طالب دين * پيوسته برين باش برين كه چه كنم

همان‌دم مريد شذ

( 3 / 92 ) همچنان يكى از كبار اصحاب وفات يافته بوذ ؛ به حضرت مولانا مشورت بردند كه او را بتابوت در گور نهد يا بىتابوت ؛ فرموذ :

تا ياران چه مصلحت بينند ؛ عارف ربّانى ، معدن النور ، كريم الدين ولد بكتمور رحمة اللّه عليه كه از جملهء اهل مقامات و صاحب بصيرت

. . . . . . . . . .

( 3 / 91 - 92 ) Z 52 ب B 48 ب 531 , I , H ; 091 , I , T

( 1 ) همو BK : همچنان Z - - ( 2 ) عليه ZK : - B - - ( 5 ) خدمت ZK : + مولانا B - - ( 8 ) نبردى ZK : + مولانا B - - ( 10 ) رباعى BZ : شعر K - - ( 12 ) كرده Z : كرد BK - - ( 13 ) بكفت ZK : كفت B