مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٨
الحكاية
الى آخره ؛ مجموع علماء در خدمت قاضى سراج الدين نادم گشته توبه‌ها كردند و بحلم خليلانه و خلق عظيم مولانا انصافها داذند و از آن جملت « 2 » پنچ نفر دانشمندان فحل مستدلّ و مدرّسان مفتى بنده و مريد شذند و گفتند : « 4 »
شعر ( رمل )
ز آسمان آيد اين بخت نه از عالمِ خاك * كارِ اقبال و ستارست نه كارِ بازو
( 3 / 84 )
الحكاية
الحكاية
: راويان حكايت و حاويان آيت ، چنان روايت كردند كه جماعت « 8 » حاجيان معتبر از كعبهء معظّم رسيذه بوذند و به زيارت مشايخ و گوشه‌نشينان شهر رفته ، هريكى را دريافتند و اهالىء شهر حاجيان را سماعها داذه و دلداريها كردند ؛ آخرالامر مگر دوستى حاجيان را به زيارت حضرت مولانا ارشاد كرده بجمعهم احرام بندگى در ميان جان بسته به زيارت كعبهء جانها توجّه نموذند ؛ چون از در « 12 » مدرسهء مبارك درآمذند حضرت مولانا را « 13 » در محراب ديذند ، بيكبارگى « 14 » تكبير آورده بىهوش شذند ؛ بعد از ساعتى چون به خوذ بازآمذند حضرتش بعذر خواستن مشغول شذ كه شايذ كه بر شما پوشيذه شذه باشذ و يا مانند كرده باشذ « 15 » كه « 16 » آدمى بآدمى عظيم مىمانذ ؛ همگان فرياذ برآوردند كه حضرت مولانا چه مغلطه و روپوشست كه مىفرمايذ چون اصحاب عظام از كيفيّت حال و تمهيد آن عذر تفحّص كردند ، حاجيان باتّفاق گفتند كه و اللّه العظيم و بكلامه القديم
( 3 / 84 ) Z 50 آ B 46 آ K 110 921 , I , H ; 081 , I , T
( 2 ) جملت ZK : حلب B - - ( 4 ) كفتند ZK : - B - - ( 8 ) جماعت BK : جماعتى Z - - ( 12 ) در ZK : - B - - ( 13 ) حضرت مولانا را BK : - Z - - ( 14 ) به‌يك‌باركى ZB : يك‌باركى K - - ( 15 ) كرده باشذ BZ : كرده باشيد K - - ( 16 ) كه ZK : كر B