مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٥

الحكاية

( 3 / 82 ) همچنان از حضرت ولد منقولست كه روزى پروانه از حضرت مولانا التماس نموذ « 2 » كه وى را پند دهذ و نصيحت فرمايذ ؛ زمانى متفكّر مانده بوذ ، سر مبارك برداشت و گفت « 3 » كه امير معين الدين مىشنوم كه قرآن را ياذ گرفتهء ؛ گفت : آرى ؛ ديگر شنيذم كه جامع الاصول احاديث را از خدمت « 5 » شيخ صدر الدين سماع كردهء ؛ گفت : بلى ؛ گفت : چون سخن خذا و رسول را مىخوانى و كما ينبغى بحث مىكنى و مىدانى و از آن كلمات پندپذير نمىشوى و بر مقتضاى هيچ آيتى و حديثى عمل نمىكنى از من كجا خواهى شنيذن و متابعت نموذن ؟ پروانه گريان برخاست و روانه شذ و بعد از آن به عمل و عدل‌گسترى و احسان مشغول گشته خيرات نموذ تا يگانهء آفاق شذ ؛ حضرت مولانا بسماع شروع فرموذ

( 3 / 83 )

الحكاية

الحكاية

: ثقات روات روايت چنان كردند كه علماى شهر كه در آن عصر بوذند و هريكى در انواع علوم و حكم متّفق عليه بوذه ، باتّفاق تمام به نزد خير الانام قاضى سراج الدين ارموى « 14 » رحمه اللّه جمع آمذند و از ميل مردم باستماع رباب و رغبت خلايق بسماع و تحريم آن شكايت كردند كه رئيس علما و سرور فضلا خدمت مولويست در مسند شرع نبوى قايم‌مقام رسول ؛ چرا بايذ كه اين‌چنين بدعتى پيش روذ

( 3 / 82 ) Z 49 آ B 45 ب K 107 721 , I , H ; 771 , I , T

( 2 ) نموذ ZK : نموده B - - ( 3 ) و كفت BK : و كفته Z - - ( 5 ) خدمت BK : حضرت Z ( 14 ) سراج الدين ارموى : قاضى سراج الدين ابو الثناء محمود بن ابى بكر بن احمد الارموى است كه از دانشمندان بزرك آذربايجان بود و در 682 ه / 1283 م در قونيه فوت شد ( ر . ك . به . rB , LA G ج 1 ، ص 614 . lppuS ج 1 ، ص 848 ؛ سپهسالار ، تعليقات و حواشىء ناشر ، ص 338 )