مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٨

الحكاية

نعمت ورز ، تا مالت كم شوذ و زوذتر درويش گردى و هيچ گونه بركتت نمانذ ؛ عثمان گفت : يا رسول اللّه حمد احد و شكر انعامهاى بىحدّ او كه مونس جان و ورد زفان « 3 » منست و بذآن خوگر شذه‌ام چون توانم كردن كه نگويم ؛ حضرت مصطفى فرموذ كه در قرآن مجيد نخواندى كه لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ ( 14 / 7 ) ؛ يعنى حق سبحانه و تعالى در كلام قديم خوذ شكر شاكران را زيادتى وعده كرده است و الشّكر صيد للمزيد و قيد للعتيد هم گفتهء منست

شعر ( رمل )

شكرِ نعمت نعمتت افزون كنذ * كفرِ نعمت از كفت بيرون كنذ « 9 » زانك شاكر را زيادت وعده است « 10 »

آن‌چنانك قُرْبْ مُزدِ سجده است

پس ترا يا عثمان ازين غنا و اسباب ناگزيرست ؛ هرگز در مال « 11 » تو خسارت « 8 » و نقصان نخواهذ بوذن ؛ عثمان به شكرانهء آن بشارت سيصذ سر « 12 » اشتر سياه چشم ( و ) جعد موى با تمامت عدّت و اهبت و آلات سيصذ مرد غازى و برگ و زاد فداى غزات رسول كرده حضرت رسول صلّى اللّه عليه « 14 » و سلّم دست مبارك برداشته عثمان را دعا كرد و فرموذ كه بارك اللّه فيما انفقت و فيما امسكت يا عثمان ؛ بعد از آن اين حكايت را در شان پروانه تنزيل فرموذ كه للّه الحمد و المنّة و منه القوّة

. . . . . . . . . .

( 3 ) زفان ZB زبان : K - - ( 10 ) a وعده است ZK : كرده است B - - ( 11 ) در مال BK : مال Z - - ( 8 ) خسارت Z : خسار B خسارت و زيان K - - ( 12 ) سر BK : - Z - - ( 14 ) صلعم ZK : عليه B ( 9 ) شكر . . . بيرون كنذ : - NM ؛ AM ص 262 / 9