مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٣

الحكاية

جميع انبياء و اولياء متواضع‌تر و خاكىتر و درويش‌تر « 1 » و خمول‌تر بوذ ؛ چنانك فرموذ امرت بمدارات النّاس و خلق الحسن و ما اوذى نبىّ مثل ما اوذيت ؛ چنانك سر و دندان مباركش را شكستند « 3 » و او از غايت كرم بىنهايت خوذ اللّهمّ اهد قومى فانّهم لا يعلمون مىگفت و پيغمبران ديگر در هر زمانى مر امّتان خوذ را چه نفرينها « 5 » مىكردند ؛ و گويند : هيچ كسى بيشتر از مصطفى صلّى اللّه عليه و سلّم سلام نمىيارست كردن كه ما سبق رسول اللّه احد فى السلام آنگاه اين بيت را فرموذ

شعر ( هزج )

بنىآدم سرشْت از خاك دارذ * اگر خاكى نباشذ آدمى نيست

( 3 / 67 ) و همچنان از بعض اخلاق حميدهء آن حضرت آن بوذ كه بهر آحادى و طفلى و بيوه‌زنى « 12 » تواضع كردى و تذلّل نموذى و دعاها فرموذى و سجده‌كنندگان را سجده كردى ، چه اگر نيز كافر بوذى ؛ گويند « 13 » كه روزى قصّابى ارمنى تنيل نام مصادف مولانا شذه هفت بار سر نهاذ و او نيز بوى سر نهاذ

( 3 / 68 ) همچنان منقولست كه روزى « 16 » از محلّهء مىگذشت و طفلكان خرد بازى مىكردند ؛ چون از دور مولانا را ديذند « 17 » به‌يك‌بار دوانه « 18 » شذه سر نهاذند ؛ خذاوندكار نيز سر نهاذ ؛ مگر از دور كوذكى بانگ زذ كه

. . . . . . . . . .

( 3 / 67 - 68 ) Z 46 آ B 42 ب 91 - 811 , I , H ; 5 - 461 , I , T

( 1 ) و درويش‌تر Z : درويش‌تر - - ( 3 ) شكستند Z : مىشكستند B - - ( 5 ) نفرينها B : + كه Z - - ( 12 ) بيوه‌زنى Z : پيره‌زن B - - ( 13 ) كويند كه Z : مكر B - - ( 16 ) روزى B : - Z - - ( 17 ) ديذند Z : بديدند B - - ( 18 ) دوانه Z : روانه B