مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٠

الحكاية

باز كرده « 1 » ديذ كه ، حضرت مولانا برابرش ايستاذه است ؛ برخاست و سر نهاذ ، فرموذ كه تعبير آن « 2 » خواب همين روز بشما « 3 » معاينه شوذ ؛ آن بوذ كه سلطان ركن الدين سماع ساخته شيخ بابا را در حضور مولانا پذر ساخت ، حضرت چلبى حسام الدين مىبينذ كه ركن الدين را سرش بريذه فروذ آويخته شذ ؛ نظر بسوى مولانا كرده فرموذ كه تعبير آن « 5 » خواب اينست كه ديذه بوذى

شعر ( رمل )

ديذهء « 8 » غيبت چو غيب است اوستاذ * كم مباذا از جهان اين ديذ و داذ

همان بوذ كه برخاست و روانه شذ

( 3 / 62 ) همچنان قدوة الاخيار ، شيخ محمود نجّار رحمه اللّه چنان روايت كرد كه روزى حضرت مولانا معرفت مىفرموذ و كافّهء اصحاب حاضر و ناظر بوذند ؛ از ناگاه خدمت مولانا مفتى الجن و الانس نعمان الفقه ، عمّان العلم شمس الدين ماردينى رحمة اللّه عليه از در مدرسه درآمذ ، حضرت مولانا فرموذ كه بيابيا ، نيك آمذى ، اگر تا امروز « 14 » غايب « 13 » از خذا مىگفتند و تو مىشنيذى ، بعد اليوم از خذا بشنو بىهيچ « 15 » واسطهء ؛ باز فرموذ كه زمانى بيايذ كه حق تعالى بر بندگان خوذ بىواسطهء شيخى كنذ ؛ اگرچه در جميع اطوار و اكوار و ادوار شيخ حقيقى

. . . . . . . . . .

( 3 / 62 ) Z 45 ب B 42 آ 611 , I , H ; 161 , I , T

( 1 ) كرده Z : كرد B - - ( 2 ) آن Z : اين B - - ( 3 ) بشما Z : + عر ( ! ) B - - ( 5 ) آن Z : اين B - - ( 14 ) امروز B : - Z - - ( 13 ) غايب Z : غايت B - - ( 15 ) هيچ B : - Z ( 8 ) ديذهء . . . و داذ : NM ج 4 ، ص 280 / 36 ؛ AM ، ص 323 / 18