مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٩

الحكاية

و در تقدير الهى چنان بوذ كه چنين شوذ ؛ نمىخواستم كه آواز او به گوشم درآيذ و تشويش دهذ ، قاصدا سر سرنا را در گوش مىكردم تا از وى فارغ باشم امّا در آن عالم احوالش نيكو باشذ

( 3 / 61 ) همچنان از اصحاب كرام منقولست كه پيش از وقوع اين فترت مگر حضرت مولانا در سماع عزيزى از اوّل روز تا نصف الليل شورها و ذوقها مىكرد و حضرت چلبى حسام الدين را خواب غلبه كرده بوذ ؛ مولانا فرجى مبارك « 7 » خوذ را بالش كرده فرموذ كه تا چلبى قدرى سر نهذ ؛ همانا كه رعايت « 8 » امر ايشان كرده سر نهاذ و بخواب رفته ؛ بين النوم و اليقظة مىبينذ كه مرغى سييذ كلان مىآيذ و او را برمىگيرذ و مىپرّذ تا حدّى كه دائرهء دنيا در نظرش مقدار خردل دانهء مىنمايذ و عاقبت بر سر قلّهء كوهى پربار و ازهار فروذ « 11 » مىآرذ و آن كوه را در غايت سبزى و خرّمى تفرّج مىكنذ « 12 » ؛ گوئيا كه حق تعالى آن كوه را از زمرّد سبز آفريذه بوذ ؛ مىبينذ كه آن كوه را بر قلّه‌اش سريست همچون سر آدميان و آن مرغ شمشيرى بدست چلبى مىدهذ كه گردن اين كوه را بزن كه فرمان ايزذى چنانست ؛ حضرت چلبى مىپرسذ كه تو كيستى و ترا چه نام است ؟ گفت :

من ناموس اكبر طاوس ملائكه جبرئيل امينم ؛ همچنان بذآن شمشير سر آن كوه را از تن جذا مىكنذ ؛ بازش مرغ برمىدارذ و به همان جايش فروذ مىآرذ ؛ چون حضرت چلبى از هيبت آن خواب چشمها

. . . . . . . . . .

( 3 / 61 ) Z 45 آ B 41 ب 511 , I , H ; 951 , I , T

( 7 ) مبارك Z : - B - - ( 8 ) رعايت Z : - B - - ( 11 ) فروذ Z : فرو B - - ( 12 ) مىكنذ Z : مىكرد B