مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٠

الحكاية

شعر ( سريع )

كافرِ صذساله اگر بينذت * سجده كنذ زوذ مسلمان شوذ

چون نزديكتر رسيذند سرنهاذه به حضرت مولانا مشغول گشتند و بصدق تمام ايمان آورده مسلمان شذند ؛ فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ ( 25 / 70 ) ؛ خذاوندگار رو بياران كرده فرموذ كه

شعر ( رمل )

اندرونِ زهر ترياق آن خفى * كرد تا گويند « 6 » ذو اللُّطف الْخَفى

« 7 » حق تعالى سياهى را در سپيذى پنهان مىكنذ و سپيذى را در سياهى جا مىدهذ ؛ اصحاب سرنهاذه شاذيها كردند

( 3 / 55 )

الحكاية

الحكاية

: « 9 » ملك مجسّم ، قدوة الاخيار ، مولانا اختيار الدين فقيه روّح اللّه روحه كه از مريدان و اصل حضرت بوذ ، مگر روز جمعه در مسجد آذينه دير كشيذ و تا آمذن او حضرت مولانا چند كرّت او را طلب كرد ، بعد از آنك از مسجد بيامذ ، فرموذ كه اخوان صفا را چه مانع شذه بوذ كه ديرترك آمذند ؛ اختيار الدين گفت :

خدمت واعظ خجندى « 14 » بر سر منبر رفته بوذ و خلايق را نصيحت مىكرد و بنده از دهشت مردم گرفتار شذه بوذم ؛ مجال بيرون شو نداشتم ؛ فرموذ كه آخر چه نوع سخن مىراند و چها مىگفت و از كجاها نشان مىداذ ؟ اختيار الدين گفت : در اثناى وعظش اين معنى را

( 3 / 55 ) Z 42 آ B 39 آ 801 , I , H ; 941 , I , T

( 6 ) كويند Z : كوينده B - - ( 9 ) الحكاية Z : همچنان B - - ( 14 ) خجندى Z : حجند B ( 7 ) اندرون . . . الخفى : NM ج 6 ، ص 524 / 4344 ؛ AM ص 656 / 5