مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٥

الحكاية

شعر ( رمل )

فَلْسَفى « 22 » را زَهْره نى تا دم زنذ * دم زنذ دينِ « 2 » حَقَّش برهم زند

بعد از آن فرموذ كه فصّاد بيارند ؛ همانا « 3 » كه از دو دست مبارك « 1 » خوذ فصد كرده چندانى « 4 » بگذاشت « 5 » كه تمامت خون از عروق بيرون آمذ و در جايگاه نيش زرد آبى بيش نماند و به طرف حكماء التفات فرموذ كه چونست ؟ به خون زنده‌اند « 6 » يا به خذا ؟ همگان سر نهاذند و بقدرت مردان خذا ايمان آوردند ؛ فى الحال برخاست و بحمّام « 7 » درآمذ ؛ چون بيرون آمذ بسماع شروع كرد

( 3 / 42 ) همچنان خدمت مولانا شمس الدين ملطى رحمه اللّه « 8 » روايت كرد كه روزى به حضرت مولانا رفته بوذم ؛ ديذم كه در جماعت‌خانهء مدرسه تنها نشسته بوذ ؛ سر نهاذم و نشستم ؛ فرموذ كه نزديك بيا ! قدرى پيشتر رفتم ؛ بارها فرموذ كه « 12 » نزديك بيا ! چندانى پيشتر غريذم كه زانوى من به زانوى مباركش رسيذ و مرا از غايت دهشت و تحاشى اقشعرارى عظيم در باطن ظاهر شذ ؛ فرموذ كه چنان « 13 » بنشين كه زانوى تو به زانوى من متّصل شوذ ؛ همانا كه از مناقب حضرت سيّد برهان الدين و از كرامات مولانا شمس الدين تبريزى « 16 » قدّس اللّه سرّهما چندانى

. . . . . . . . . .

( 3 / 42 ) Z 38 آ B 35 ب K 93 79 , I , H ; 331 , I , T

( 2 ) دين ZB : ديد B - - ( 3 ) همانا ZK : - B - - ( 1 ) مبارك BK : - Z - - ( 4 ) چندانى ZK : چندانك - - ( 5 ) B بكذاشت ZB : بكذشت K - - ( 6 ) زنده‌اند ZB : زنده است K - - ( 7 ) و بحمام . . . آمد ZB : - K - - ( 8 ) رحمه اللّه ZK : - B - - ( 12 ) كه K : - - - ZB ( 13 ) چنان ZK : چنين B - - ( 16 ) تبريزى ZK : تبريز B ( 22 ) فلسفى . . . زنذ ؛ NM ج 1 ، ص 131 / 2151 ؛ AM 56 / 27