مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢١

الحكاية

از حضرت او اميذها دارم كه بر من بيچارهء مغرور « 1 » عنايت كنذ ؛ چه الطاف اولياء بىنهايتست ؛ چنانك فرموذهء او بزرگست :

شعر ( هزج )

مشو نوميذ از آن جرمى كه كردى * كه درياى كرم توبه‌پذيرست « 4 » گناهت را كنذ تسبيح و طاعات

كه در توبه‌پذيرى بىنظيرست

« 5 » ( 3 / 38 ) همچنان بعضى ارباب احباب « 6 » روايت حكايت چنان كردند كه اين ماجرا در زمان جلال الدين قرطايى « 7 » بوذه است كه چون مدرسهء خوذ را تمام كردند اجلاس عظيم فرموذ كردن و همان روز در ميان اكابر علماء بحث افتاذ كه صدر كذامست و آن روز حضرت مولانا « 9 » شمس الدين تبريزى به نوى آمذه بوذ ؛ در صفّ نعال ميان مردم نشسته بوذ و باتّفاق از حضرت مولانا پرسيذند كه صدر چه جا را گويند ؟

فرموذ كه صدر علماء در ميان صفّه است و صدر عرفاء در كنج خانهء

. . . . . . . . . .

( 3 / 38 ) Z 37 ب B 34 ب K 90 49 , I , H ; 921 , I , T

( 1 ) مغرور ZB ؛ + غرور K - - ( 4 ) پذيرست ZB : پذيريست K - - ( 5 ) نظريرست ZB : نظريست K - - ( 6 ) احباب hZ : - ZKB - - ( 9 ) مولانا BK : - Z ( 7 ) جلال الدين قرظائى : در 652 ه / 1254 م فوت شذه است ؛ يكى از بزركان دولت آل سلجوق بود ( ر . ك . به ابن بىبى الاوامر العلائية ، ص 593 - 601 ؛ اقسرائى ، مسامرة الاخبار ، ص 36 - 38 ؛ : namoK tuseM . M - rugU tireF . M , nittelaleC nednirelkuyub kucleS , irelrese eV tayah ninirelsedrak eli yataraK , aynoK , 0491 ; iseserdeM yataraK kuyuB , isigred aynoK شماره 49 - 50 ، ص 35 ؛ . naruT namsO . forP ireleyifkav irveD kucleS , netelleB ( ج 11 ، تموز 1947 ، ص 415 - 429 )