مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٥

الحكاية

شعر ( رمل )

كحمار السّوء إن اشبعته * ضرب النّاس و إن جاع نهق

پس خر دايما بندهء فرج و گلوست ؛ و همچنان « 3 » هركسى كه در جان او درد خذا و نالهء عشقى نباشذ و در سر او سودائى و سرّى نبوذ عند اللّه تعالى كمتر از خرست أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ( 7 / 179 ) نعوذ باللّه منه

شعر ( رمل )

دانك اين نفسِ بهيمى نرخرست * زيرِ او بوذن از آن ننگين‌ترست « 8 » گر ندانى ره هر آنچ خر بخواست

عكسِ آن كن خوذ بوذ آن راهِ راست

« 9 » بعد از آن فرموذ كه در زمان ماضى پاذشاهى ز پادشاه ديگر بطريق امتحان سه گونه چيز درخواست كرد كه از آن سه چيز بدتر نبوذ :

يكى طعام بذ ، دوم نفس بذ ، سوم جانور بذ ؛ اين پاذشاه از طعامها پنير فرستاذ و از نفوس بذ غلام ارمنى فرستاذ و از حيوانات خرى فرستاذ و در عنوان « 14 » نامه اين آيت را نشان كرد : إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ ( 31 / 19 )

( 3 / 34 ) همچنان منقولست كه روزى حضرت مولانا با جمع ياران بسوى باغ چلبى حسام الدين « 17 » مىرفتند و آن روز خذاوندگار بر خرى

. . . . . . . . . .

( 3 / 34 ) Z 35 ب B 35 آ K 87 09 , I , H ; 321 , I , T

( 3 ) همچنان ZK : - B - - ( 14 ) و در عنوان ZK : غير آن عنوان B - - ( 17 ) الدين ZK : - B ( 8 ) دانك . . . ننكين‌ترست : NM ج 5 ، ص 89 / 1392 ؛ AM 466 / 27 ( 9 ) كرندانى . . . آن راه راست NM ج 1 ، ص 182 / 2955 ؛ AM 78 / 9