مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٧

الحكاية

فقيه گفت : به شرطى خلاصت دهم كه همزه را از بئر حذف كنى ؛ بيچاره نحوى مسكين كه مغرور هنر گشته بوذ ، تا از بئر حذف همزه نكرد ، از آن چاه نرهيذ ؛ همچنان تا همزهء تردّد و هستى خوذ را حمزه‌وار « 3 » از خوذىء خوذ حذف نكنى از بئر تاريك خوذبينى كه چاه طبيعت و نفس است و غَيابَتِ الْجُبِّ ( 12 / 10 ) عبارت از آنست ، نرهى و هرگز به فضاى صحراى وَ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةٌ ( 39 / 10 ) نرسى ؛ همان ساعت تمامت دانشمندان دستارها فروذ آورده ، زنّار انكار بريذه ، بصدق تمام ارادت آورده مريد مخلص شذند

شعر ( رمل )

مردِ نحوى را از آن در دوختيم * تا شما را نحوِ محو آموختيم

محو مىبايذ نه نحو اينجا بدان * گر تو محوى بىخطر در آب ران

فِقه فِقه و نحوِ نحو و صَرف صَرف * در كَم آمذ يا بى اى يارِ شگرف

« 10 » ( 3 / 28 )

الحكاية

الحكاية

: همچنان « 13 » منقولست كه روزى بعضى از ياران در بندگى حضرت مولانا ذكر خيرات و عدل معين الدين پروانه مىكردنذ كه با وجود پرجود او عالميان آسوذه‌اند و امن عظيم و ارزانى نعمت بىنهايتست و همچنان در زمان او علماء و شيوخ و افاضل در مدارس و خوانق مرفّه « 17 » و جمع‌اند ، بىحدّ « 18 » تحسينها مىكردند « 19 » ؛ حضرت مولانا فرموذ كه ياران راست مىگويند و آنچ مىگويند صذ چندانست ؛

( 3 / 28 ) Z 33 آ B 31 آ K 81 68 , I , H ; 411 , I , T

( 3 ) حمزه‌وار ZB : همزه‌وار K - - ( 13 ) همچنان ZK : - B - - ( 17 ) مرفه : ZB + و آسوده K - - ( 18 ) بىحد BK : بجد Z - - ( 19 ) مىكردند ZK : مىكرد B ( 10 ) مرد . . . شكرف ؛ NM ج 1 ، ص 175 / 2846 ، 2841 ، 2847 ؛ AM ص 75 / 29 ، 27 ، ص 76 / 1