فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٩٤٠

نَوَّرَ

النَّوَابع

النَّوَابع - [ نبع ] : « نَوَابعُ البعير » : عرقهاى روان شدهء شتر .

النَّوَاة

النَّوَاة - ج نَوًى و نَوَيَات ، و جج أَنْواء و نِويّ و نَوِيّ [ نوي ] : هستهء خرما و مانند آن از قبيل تخمه يا بزر ؛ « نَوَاةُ الذَّرَّةِ » : هستهء اتم .

النَّوَاجِب

النَّوَاجِب - خالص و لب هر چيزى كه پوست نداشته باشد .

النَّوَاجِذ

النَّوَاجِذ - [ نجذ ] : چهار دندان آسياب در دهان .

النَّوَاجِل

النَّوَاجِل - [ نجل ] : شترانى كه بر روى گياه نَجيل ( علف هفت بند ) چرا كنند .

النَّوَّاح

النَّوَّاح - [ نوح ] : صيغهء مبالغه است بر وزن ( فَعّال ) ، - ( ح ) : پرنده اى بسان قمرى است .

النَّوَّاحَة

النَّوَّاحَة - [ نوح ] : مؤنث ( النوَّاح ) است ؛ « حَمَانَةٌ نَوّاحَةٌ » : كبوتر ناله كننده .

النَّوادِر

النَّوادِر - [ ندر ] : « نَوادِرُ الكلام » : شگفتيهاى گفتار ، آنچه كه بندرت گفته شود ، گفتار فصيح و بليغ .

النَّوَادِه

النَّوَادِه - [ نده ] : شترانى را كه با هم برانند .

النَّوادِي

النَّوادِي - [ ندو ] : ماده شتران متفرقه ، ناحيه‌ها ؛ « نَوَادِي الدّهِر » : حوادث زمان .

النَّوَار

النَّوَار - [ نور ] : مص ، - ج نُور : زنى كه از شك و تهمت گريزان است .

النِّوَار

النِّوَار - دورى و نفرت از شك و گمان بهر صورت كه باشد .

النُّوَّار

النُّوَّار - [ نور ] : مرادف ( النَّور ) است .

النَّوَّار

النَّوَّار - [ نور ] : بسيار روشن و نورانى .

نَوَّار

نَوَّار - [ نور ] : ماه پنجم از سال شمسى است ( مراد ) نام ديگر آن ( ايّار ) است .

النُّوَّارَة

النُّوَّارَة - ج نَوَاوِيْر [ نور ] : واحد ( النوَّار ) است .

النَّوَّارَة

النَّوَّارَة - [ نور ] : چراغ پر نور و دور افكن كه با آن چيزهاى دور را در شب مىبينند .

النَّوَازِع

النَّوَازِع - [ نزع ] : زنان فاسد و تبهكار .

النُّوَاسِ

النُّوَاسِ - [ نوس ] : « نُوَاسُ العنكبوتِ » : تار عنكبوت ؛ « نُوَاسُ الدخانِ » : دوده كه از سقف آويزان باشد .

النَّوَّاس

النَّوَّاس - [ نوس ] : خسته و ناراحت .

النَّوَّاسَة

النَّوَّاسَة - [ نوس ] : مؤنث ( النَّوَّاس ) است ، چراغ سفالى كه به شكل صدف ساخته مىشود و در آن نفت ريخته و فتيله قرار مىدهند تا شبانگاه از روشنائى آن استفاده كنند ، فتيله اى كه داراى مواد محترقه باشد و آن را در قدحى قرار مىدهند تا از روشنائى آن استفاده نمايند نام ديگر آن ( النُّوَيْسَة و الطَّوَّافة ) است .

النَّوَاشِر

النَّوَاشِر - برگها و ريشه‌هاى باطن دست .

النَّوَاشِط

النَّوَاشِط - [ نشط ] من المسائِل : مسائلى كه از موضوعى مهم گرفته مىشود .

النَّوَاصِح

النَّوَاصِح - [ نصح ] : « غيوثُ نَوَاصِحُ » : بارانهاى پى در پى .

النَّوَاصِي

النَّوَاصِي - [ نصو ] : اشراف و بزرگان مردم .

النَّوَاطِح

النَّوَاطِح - سختيها و ناملايمات .

النَّوَاظِر

النَّوَاظِر - ( ع ا ) : رگهائى در سر كه به دو چشم متصل است .

النَّوَافِش

النَّوَافِش - [ نقش ] : « إبلٌ أو غنمٌ نوافِش » : شتران و گوسفندان كه در شب بدون چوپان چرا كنند .

النَّوَّاق

النَّوَّاق - [ نوق ] : آنكه با مهارت و دانائى كارها و امور را اصلاح كند .

النَّوَاقِل

النَّوَاقِل - [ نقل ] : « نَوَاقِلُ العربِ » : عربى كه خود را از قبيله اى به قبيلهء ديگر وابسته كند ؛ « نَوَاقِلُ الدَّهْرِ » : پيشامدهاى زمانه كه همواره در حال تغيير و تبديل است .

النَّوَال

النَّوَال - [ نول ] : بخشش ، سهم ، صواب ، درست .

النَّوَام

النَّوَام - [ نوم ] : به معناى ( النَّوم ) است ، - ( طب ) : بيمارى خواب .

النَّوَّام

النَّوَّام - [ نوم ] : « رجُلٌ نَوَّامٌ » : مردى كه بسيار مىخوابد ، خوشخواب .

النَّوَاهِق

النَّوَاهِق - [ نهق ] ( ع ا ) : مرادف ( النّاهِقانِ ) است ؛ « نَوَاهِقُ الحمارِ » : عرعر خر ، و نيز به معناى آواز ستور است كه از داخل بينى در آيد .

النَّوَاهِل

النَّوَاهِل - [ نهل ] : شتران گرسنه .

النَّوْء

النَّوْء - [ نوأ ] : مص ، گياهان و بقولات ، ، - ج أَنْواء و نُوآن و انوء : عطا و بخشش ، ستاره اى كه در آستانهء غروب رفتن باشد ، و نيز به معناى غروب ستاره ايست در مغرب و بر آمدن ستارهء ديگرى در همان زمان از طرف مشرق هر شب تا سيزده روز ، باران .

نُوِّبَ

نُوِّبَ - [ نوب ] فلانٌ : در نوبت قرار گرفت .

النُّوب

النُّوب - [ نوب ] : زنبور عسل ، نژادى از مردم سودان .

النَّوْب

النَّوْب - [ نوب ] : مص ، جمع ( النّائِب ) است ، مسافت يك شبانه روز راه ، نزديكى ، بر خلاف دورى ، نيرو .

النُّوبَة

النُّوبَة - ج نُوَب [ نوب ] : بلاى نازل شده ، مصيبت ، اسم است از « نَابَه امْرٌ او انتابَه » :

آنكه بلا زده و مصيبت رسيده باشد .

النُّوبَة

النُّوبَة - نژادى از مردم سودان ، سرزمين وسيعى در جنوب الصعيد است كه ويژهء اين تيره از مردم است .

الثَّوْبَة

الثَّوْبَة - [ نوب ] : مص ، - ج نُوب : فرصت ، نوبت ، اسم است از ( المُنَاوَبَة ) نوبت گرفتن ، - ( طب ) : زمان تب كردن ، زمانيكه بيمارى ناگهان سخت شود ؛ « نَوْبَةٌ قَلْبِيَّة » : بيمارى قلبى ؛ « نَوْبَةٌ عصبيَّة » : بيمارى عصبى ،

النُّوبِيّ

النُّوبِيّ - واحد ( النُّوب ) فردى از نژاد ويژهء كشور سودان است .

النُّوتَرُون

النُّوتَرُون - ( ف ) : جزئى از تركيب هستهء ذره بجز ايدروژين سبك ، و در آن اثر برقى وجود ندارد .

النُّوتيّ

النُّوتيّ - ج نَواتيّ [ نوت ] : ملوان دريائى ، - عِنْدَ الْعَامّة : و در زبان متداول به معناى مرد بسيار بخيل مىباشد .

النَّوْح

النَّوْح - [ نوح ] : مص ، زنان داغديده كه براى گريستن گرد هم جمع شوند .

النَّوْحَة

النَّوْحَة - [ نوح ] : يك بار گريستن ، اسم مره از ( نَاحَ ) است ، گريه و ناله و شيون بر مرده ، نيرو و توان .

نَوَّرَ

نَوَّرَ - تَنْوِيراً [ نور ] الشيءُ : آن چيز روشن شد ، - الصُّبحُ : روشنائى بامداد برآمد ، ، - المصباحَ : چراغ را روشن كرد ، - لِفُلانٍ :

براى او چراغ روشن كرد ، - الشّجرُ : درخت شكوفه داد - الزَّرعُ : كِشت رسيده شد ، - التمرُ : در خرما هسته بوجود آمد ، - المرأةَ :

زن را از تهمت دور كرد ، - على فلانٍ : كار