فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٩١٩

النُّطْنُط

نگهبان كشتزار .

النَّطَاسي : مرادف ( النّطَاسِيّ ) است .

النِّطَاسِيّ : مرد دانشمند ، پزشك متخصص و حاذق .

النَّطَّاط

النَّطَّاط - [ نطَّ ] : آنكه بسيار سير و سياحت كند ، آنكه بسيار جست و خيز كند ، آنكه بسيار حرف پوچ زند ، آنكه مدّعي چيزى است كه ندارد .

النِّطَاع

النِّطَاع - « نِطَاعُ القومِ » : زمين قوم و پيرامون آنها .

النَّطَاع

النَّطَاع - ج نَطَّاعُون : آنكه در سخن خود بسيار غور كند و در كار خود بسيار ماهر باشد ، جلد كنندهء دفاتر ، صحّاف .

النُّطَاعَة : لقمه اى كه نيمى از آن خورده شود و نيمى ديگر بر سفره گذارده شود .

النَّطَّاف

النَّطَّاف - ج نَطَّافُون : فروشندهء انواع شيرينى و آب ميوه و مانند آن .

النُّطَافَة : آبى كم كه در ته دلو يا مشك و مانند آنها ميماند ، قطرهء آب .

النِّطَاق

النِّطَاق - ج نُطُق : پيش بند زنان كه هنگام كار در خانه بر كمر بندند ، كمربند ، حد و فاصله و مجال ؛ « على نِطاقٍ ضيّقٍ » : در حد و فاصلهء بسيار كم ؛ « واسِعُ النِّطاقِ » : چيز فراخ و گشاد ؛ « نِطاق الجوزاء » : نام سه ستاره در ميان جوزاء است كه اعراب آن را ( النَّظْم ) مىنامند .

النِّطَاقَة : به معناى ( البِطَاقَة ) است يعنى نامه و يا كاغذ كوچك كه از آنچه كه در آنها نوشته شده گوياست .

نَطَحَ

نَطَحَ - - نَطْحاً ه الثورُ و نحوُه : گاو يا مانند آن به ديگرى شاخ زد ، - فُلَاناً : او را راند و از خود دور كرد .

النَّطْح

النَّطْح - مص ، در علم ستاره شناسى به معناى دو ستاره در شاخ حمل است .

النَّطْحَة : اسم مره از ( نَطَحَ ) است ، جنگ .

نَطَرَ

نَطَرَ - - نَطْراً و نِطَارَةً الكرمَ أو الزرعَ : از كشتزار يا آنگورستان نگهبانى كرد . اين كلمه به معناى ( انْتَظَرَ ) نيز مىباشد .

النَّطْرُون : بوره ، اين كلمه يونانى است .

نَطِسَ

نَطِسَ - - نَطَساً : دانشمند شد .

النَّطْس : دانشمند ، آنكه در گفتار و پوشاك خود منظم باشد .

النُّطُس : پزشكان متخصص و ماهر .

النَّطُس : مرادف ( النَّطْس ) است .

النَّطِس : مرادف ( النَّطْس ) است .

نُطِعَ

نُطِعَ - نَطْعاً لونُه : رنگ او تغيير يافت .

النَّطْع

النَّطْع - ج أَنْطَاع و نُطُوع : فرشى از پوست است كه براى بريدن سر يا شكنجهء محكوم در زير او مىگسترانند .

النِّطْع

النِّطْع - ج نُطُوع : آنچه كه از قسمت بالاى داخل دهان ديده مىشود ، سقف دهان ، - ج انْطَاع و نُطُوع : به معناى ( النَّطْع ) است .

النُّطُع : آنان كه بدشوارى در سخنان خود اظهار فصاحت كلام مىكنند .

النَّطَع

النَّطَع - ج أَنْطاع و نُطُوع : مرادف ( النَّطْع ) است .

النِّطَع

النِّطَع - ج نُطُوع : مرادف ( النِّطع ) است ، - ج انْطَاع و نُطُوع : به معناى ( النِّطْع ) است .

النِّطْعِيَّة

النِّطْعِيَّة - « الحروفُ النِّطْعِيَّة » : حروف نِطعى عبارت از تاء و دال و طاء است . و چون مخرج اين حروف سقف دهان ( النِّطْع ) است لذا بدين اصطلاح ناميده شده است .

نَطَفَ

نَطَفَ - - نَطْفاً و تَنْطَافاً و نَطَفَاناً و نِطَافَةً الماءُ : آب اندك اندك روان شد ، - تِ القِرْبَةُ : مشك آب چكه كرد ، - الماءَ : آب را ريخت ، - ه : بر او پيرايه بست يا او را به عيب متهم كرد .

نَطِفَ

نَطِفَ - - نَطَفاً و نَطَافَةً و نُطُوفَةً : به عيب آلوده شد ، به كار زشت يا منافى عفت متهم شد ، - الشّيءُ : آن چيز فاسد شد ، - الرَّجُلُ : آن مرد از پر خورى و مانند آن گرفتار نفخ و ناراحتى شكم شد .

نُطِفَ

نُطِفَ - نَطَفاً و نُطُوفَةً : به عيب آلوده شد ، مورد اتهام كارى زشت و ناپسنديده قرار گرفت .

نَطَّفَ

نَطَّفَ - تَنْطِيفاً [ نطف ] ه : بر او پيرايه بست و يا او را به عيبى متهم كرد ، - الْمَرْأةَ :

گوشوارهء مرواريد بر گوش آن زن آويخت .

النَّطَف

النَّطَف - مص ، عيب ، آشوب و فساد . النَّطِف : نجس ، پليد ، مردى كه مورد شك و شبهه باشد .

النُّطْفَة : آب كمى كه در دلو يا مشك و جز آن مانده باشد ، - ج نِطَاف و نُطَف : آب صاف ، آب منى ، دريا .

النُّطَفَة

النُّطَفَة - ج نُطَف : گوشواره ، مرواريد صاف و درخشان .

النَّطَفَة

النَّطَفَة - ج نُطَف : مرادف ( النُّطَفَة ) است .

نَطَقَ

نَطَقَ - - نُطْقاً و مَنْطِقاً و نُطُوقاً : با صداى بلند سخن گفت ؛ « لم يَنْطِقْ بِكلمةٍ » : يك كلمه سخن نگفت ، - الكِتَابُ : كتاب واضح و روشن مطلب را بيان كرد .

نَطَّقَ

نَطَّقَ - تَنْطِيقاً [ نطق ] ه : او را بسخن آورد ، او را كمر بند پوشانيد ، كمر او را با كمربند بست ، - المَاءُ الأَكمَةَ و غيرها : آب تا به نيمهء تپه و جز آن رسيد .

النُّطْق

النُّطْق - مص ، اين كلمه بر گفتن و تلفظ كردن و يا فهم و ادراك كليات اطلاق مىشود .

النَّطِق : مرادف ( النّاطِق ) است .

النَّطْقَة : اسم مره از ( نَطَقَ ) است .

نَطَلَ

نَطَلَ - - نَطْلًا الخمرَ : شراب ساخت ، - رأسَ العَلِيلِ بالنَطُول : بر سر بيمار كم كم داروى مايع گرم ريخت .

نَطَّل

نَطَّل - تَنْطِيلًا [ نطل ] رأْسَ العليل بالنَطُول : سر بيمار را با دار و شست .

النَّطْل

النَّطْل - مص ، پوستهء انگور ، شيرى كم ، شيرهء تفالهء مويز .

النِّطْل : شيرهء تفالهء مويز ، ته ماندهء شراب .

النَّطْلَاء : بلا ، پيشامدى سخت .

النُّطْلَة : يك جرعه از شراب يا آب يا شير و جز آنها .

النَّطْنَاط

النَّطْنَاط - ج نَطَانِط و نَطَانِيط [ نطنط ] : كشيده قد و بلند قامت .

نَطْنَطَ

نَطْنَطَ - نَطْنَطَةً [ نطنط ] : دور شد ، - الرّجُلُ :

مسافرت او به طول انجاميد ، - الشيءَ : آن چيز را كشيد .

النُّطْنُط

النُّطْنُط - - ج نَطَانِط

: مرادف ( النَّطْنَط ) است .