فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٩٠٥

النَّخْل

و رنجور شده باشد .

النَّحِيم : صدائي كه از باطن شكم بيرون آيد .

نَخَّ

نَخَّ - - نَخّاً [ نخّ ] : سخت و سريع به راه افتاد ، - الإبِلَ : شتران را سخت راند ، - الإِبلَ و بالإبلِ : بشتران ( اخْ اخ ) يا ( نِخْ نِخْ ) گفت تا بر زمين زانو زنند ، و در زبان متداول ( نَخَّ ) به معناى سر خود را به زير افكند مىباشد .

النُّخّ

النُّخّ - [ نخّ ] : مرادف ( المُخّ ) است .

النَّخّ

النَّخّ - ج أَنْخاخ [ نخّ ] : فرش دراز .

نَخَا

نَخَا - - نَخْوَةً [ نخو ] الرجُلَ : او را مدح و ثنا گفت ، ستايش كرد .

نَخَّى

نَخَّى - تَنْخِيَةً [ نخو ] ه : او را بدشمنى با ديگرى بر انگيخت و نيرنگ زد .

النُّخَاخَة

النُّخَاخَة - [ نخّ ] : مرادف ( النُّخ ) و ( المُخُّ ) است .

النِّخَاب : پوستهء قلب ( دل ) .

النَّخَّار : آنكه در خواب بسيار خرخر كند .

النَّخَارِيب

النَّخَارِيب - [ نخرب ] : « نَخَارِيبُ النحل » :

سوراخهاى مومى كندو كه زنبور در آن عسل ريزد .

النِّخَاس

النِّخَاس - ج نُخُس : چوبى كه در سوراخ چرخ چاه قرار دهند تا تنگ شود ؛ « نِخَاسَا البيتِ » : دو ستون خانه كه در دو طرف راهرو باشد .

النَّخَّاس : آنكه ستوران را بسيار سُكّ زند و برانگيزد ، برده فروش ، فروشندهء چهار پايان ، دلَّال خريد و فروش چهار پايان .

النَّخَاسَة : برده فروشى ، ستور فروشى .

النِّخَاسَة :

النِّخَاسَة :

مرادف ( النِّخَاس ) و ( النَّخَاسة ) است .

النُّخَاع

النُّخَاع - ج نُخُع : نخاع ، مغز استخوان ، مغز حرام .

النَّخَاع

النَّخَاع - ج نُخُع : مرادف ( النُّخَاع ) است .

النِّخَاع

النِّخَاع - ج نُخُع : مرادف ( النُّخاع ) است ، - الشَّوكِيّ : بصل النُّخاع ، مركز اعصاب در ستون فقرات بدن .

النُّخَاعَة : خلط سينه يا آب بينى و بلغم كه از بدن خارج شود .

النَّخَّال : آنكه آرد را سرند كند .

النُّخَالَة : آنچه كه صاف و سرند شده باشد ، آنچه كه در سرند يا غربيل پس از صاف كردن بماند .

النُّخَامَة : آنچه كه از سينه يا بينى انسان خارج شود .

نَخَبَ

نَخَبَ - - نَخْباً الشيءَ : آن چيز را كند و بيرون كشيد ، بهترين آن چيز را گرفت ، - الصّقرُ الصيدَ : بازِ پرنده دل شكار را بيرون كشيد ، - تِ النّملةُ : مورچه عضوى از بدن انسان را گزيد .

نَخِبَ

نَخِبَ - - نَخَباً : ترسو و بزدل شد .

النَّخْب

النَّخْب - مص ، پيمانه اى از شراب كه بسلامتى دوست يا خانواده سركشند ، ترس و بزدلى ، ترسو .

النَّخَب : ترسو و بزدل .

النَّخِب : مرادف ( النَّخَب ) است .

النِّخَبّ : مرادف ( النَّخَب ) است .

النَّخَبّ : مرادف ( النَّخَب ) است .

النُّخَبَات : ترسوها .

النُّخْبَة

النُّخْبَة - ج نُخَبَات و نُخَب : مردم برگزيده ، برگزيده از هر چيزى . نوشيدن يك جرعهء بزرگ .

النُّخَبَة

النُّخَبَة - ج نُخَب : برگزيده از هر چيزى .

النُّخَّة

النُّخَّة - [ نخَّ ] : گاوهاى شخمزننده .

النخَّة

النخَّة - [ نخّ ] : اسم مره است ، گاوان شخم زننده ، غلام و كنيز ، باران سبك ، خبرى كه راست و دروغ آن معلوم نباشد .

نَخَرَ

نَخَرَ - - نَخْراً و نَخِيراً الإنسانُ أو الدابَّةُ : انسان يا ستور خرناس كشيد ، از بينى صدا بيرون آورد ، - - نَخْراً الحالبُ النّاقةَ : شير دوشنده دست خود را در سوراخ بينى ماده شتر داخل كرد و آن را ماليد تا شير دهد .

نَخِرَ

نَخِرَ - نَخَراً العودُ أو العَظْمُ و نحوُه : چوب يا استخوان و مانند آنها پوسيده شد .

نَخَّرَ

نَخَّرَ - تَنْخِيراً [ نخر ] ه : او را وادار به خرخر كرد ، با او سخن گفت .

النَّخِر : پوسيده و از بين رفته شده .

نَخْرَبَ

نَخْرَبَ - نَخْرَبَةً [ نخرب ] الشجرةَ : درخت را سوراخ كرد .

النُّخْرَة

النُّخْرَة - ج نُخَر : نوك بينى ، - من الرّيح :

تندى وزش باد .

النُّخْرُوب

النُّخْرُوب - ج نَخَارِيب [ نخرب ] : سوراخ ، شكاف ميان سنگ .

نَخَزَ

نَخَزَ - نَخْزاً ه بالحَديدة : او را با آهن زد ، - ه بِكلمة : او را با سخنى رنجيده خاطر كرد .

نَخَسَ

نَخَسَ - - نَخْساً الدابَّةَ : بر سرين يا پهلوى ستور سيخانك زد و بر انگيخته شد ، - البَكَرَة :

در ميان سوراخ چرخ چاه چوب و مانند آن گذاشت تا تنگ شود ، - بِفُلانٍ : او را به هيجان آورد و ناراحت كرد .

نُخِسَ

نُخِسَ - البعيرُ : شتر به بيمارى گرى دچار شد ، - لَحْمُه : كم گوشت و لاغر شد .

نَخَصَ

نَخَصَ - - نَخْصاً الرجُلُ : پيرى يا بيمارى او را لاغر و پوست او را پر چين و چروك كرد .

نَخِصَ

نَخِصَ - - نَخَصاً لحمُه : گوشت تن او آب شد .

نَخَطَ

نَخَطَ - - نَخْطاً المخاطَ من أَنفِه : آب بينى انداخت ، - نَخيطاً بِفُلان : به او دشنام گفت .

نَخَعَ

نَخَعَ - - نَخْعاً الذبيحةَ : سر جانور ذبح شده را بريد و كارد را به نخاع آن رسانيد ، - الرَّجُلُ :

چيزى از بينى يا سينهء خود خارج كرد ، - ه الطَّاعَةَ او النّصيحةَ : بىريا پند و نصيحت او را پذيرفت ، - الأَمْرَ عِلْماً : از آن كارآگاه بود ، - ه عند العامَّة : در زبان متداول : او را به سختى تكان داد ، - نُخُوعاً له بِحَقِّه : به حق او اقرار و اعتراف كرد .

نَخِعَ

نَخِعَ - - نَخَعاً العودُ أو النباتُ : چوب و يا گياه آبدار و يا پر آب شد ، - فُلانٌ بحقِّي : به حق من اقرار و اعتراف كرد .

نَخَلَ

نَخَلَ - - نَخْلًا الدقيقَ : آرد را الك كرد و نخالهء آن را گرفت ، - الشيءَ : آن چيز را برگزيد و پاك كرد ، - النصيحَةَ او الودَّ لِفلانٍ :

دوستى و يا نصيحت را براى او بىريا كرد ، - السّحابُ الثَّلْجَ : ابر برف ريخت .

نَخَّلَ

نَخَّلَ - تَنْخِيلًا السحابُ الثَّلْجَ : ابر برف ريخت .

النَّخْل

النَّخْل - مص ، درخت خرما .