فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٨٩٥

النَّاهِض

گودالى كه به صورت جوى اطراف چادر حفر كنند تا از سيل جلوگيرى كند .

النُّؤْي

النُّؤْي - ج آنَاء و أَنْآء و نُئِيً [ نأي ] : مرادف ( النَّأي ) است .

النِّئْي

النِّئْي - ج - آنَاء و أَنْآء و نُئِيّ و نِئِيّ [ نأي ] :

مرادف ( النَّأي ) است .

نَبَّ

نَبَّ - - نَبَّا و نَبِيياً و نُبَاباً [ نبّ ] التيسُ خاصَّةً : بز كوهى سراسيمه شد و صدا در آورد .

نَبَا

نَبَا - - نَبْواً و نَبْوَةً [ نبو ] السيفُ عن الضريبة :

شمشير كند شد و هدف را نبريد ، - السَّهم عن الهَدَف : تير به هدف نخورد ، - عن الشّيءِ :

چيز را نپذيرفت ، - جَنْبُه عن الفراش : در رختخواب آرامش نداشت ، - الطبعُ عن الشّيءِ : طبع آن چيز را نپذيرفت ، - المكانُ بفلانٍ : مكان با او سازگار نبود ، - عليه الأمرُ او الصاحبُ : امر با او سازگار نشد و دوست از او فرمانبردارى نكرد ، - بى فلانٌ : فلانى بر من ستم كرد ، - تْ صورةٌ فلان : چهرهء او از چيزى زشت شد ، - نَبْوَةً و نُبُوّاً و نُبِيّاً بصرُه :

چشم او از چيزى فاصله گرفت ، - الشيءُ :

دور شد و تاخير كرد و در جاى خود نماند .

النَّبَاءَة

النَّبَاءَة - [ نبو ] : خواستن بزرگى و رياست و رهبرى .

النَّبَات

النَّبَات - مص ، - ج نباتَات و أَنْبِتَة : گياه و هر روئيدنى از زمين اعم از درخت و گل و گياه و سبزيجات ؛ - « عِلمُ النبات » دانش كشاورزى .

النَّبَاتَة

النَّبَاتَة - واحد ( النَّبات ) است .

النَّبَاتِيّ

النَّبَاتِيّ - منسوب به ( النَّبَات ) است ، آنكه به امور كشاورزى آگاه باشد .

النَّبَّاج

النَّبَّاج - بلند آوا و بد زبان ، دروغگو ، « كلبٌ نَبَّاج » : سگ عوعو كن ، مرادف ( نَبَّاح ) است .

النُّبَاجِيّ

النُّبَاجِيّ - « كَلْبٌ نُباجِيٌ » : سگ كه بسيار عوعو كند .

النَّبَّاح

النَّبَّاح - آنكه بسيار از خود صدا در دهد ، صدفى سفيد رنگ كه به شكل گردن بند براى جلوگيرى از چشم زخم بياويزند .

النَّبَّاحَة

النَّبَّاحَة - واحد ( النَّبَّاح ) است .

النَّبَّاحِيّ

النَّبَّاحِيّ - « كَلْبٌ نَبَّاحِيُّ » : سگ كه بسيار عوعو كند .

النَّبَّاخ

النَّبَّاخ - خمير بر آمده و جا افتاده .

النَّبَّاذ

النَّبَّاذ - مىفروش .

النَّبَّاز

النَّبَّاز - فرياد كننده ، فصيح .

النَّبَارِيس

النَّبَارِيس - [ نبرس ] : چاههاى نزديك به هم .

النَّبَّاش

النَّبَّاش - اسم مبالغه است بر وزن ( فَعّال ) است ، آنكه نبش قبر كند .

النِّبَاشَة

النِّبَاشَة - شغل نباش است .

النُّبَاطِىّ

النُّبَاطِىّ - مرادف ( النَّبَطِيّ ) است و به معناى تيره اى از مردم است كه در گذشته دور در سرزمين ميان عراق و اردن زندگى مىكرده‌اند .

النَّبَاطِيّ

النَّبَاطِيّ - مرادف ( النَّبَطِيّ ) است .

النِّبَاطِيّ

النِّبَاطِيّ - مرادف ( النّبَطِي ) است .

النَّبَّاعَة

النَّبَّاعَة - ملاج سر كودك كه هنوز سخت نشده است .

النُّبَاغ

النُّبَاغ - الطحين : آرد ، پوستهء سر كه از آن شوره ريخته شود .

النُّبَّاغ

النُّبَّاغ - مرادف ( النُّبَاغ ) است .

النُّبَاغة

النُّبَاغة - مرادف ( النُّبَاغ ) است .

النُّبَّاغَة

النُّبَّاغَة - مرادف ( النُّبَاغ ) است .

النَّبَّال

النَّبَّال - سازندهء تير ، دارندهء تير و پرتاب كنندهء آن .

النُّبَالَة

النُّبَالَة - ساز و برگ كه براى پايان دادن كارى تهيه شود .

النَّبَالَة

النَّبَالَة - مص ، هوش و نجابت ، بزرگوارى .

النِّبَالَة

النِّبَالَة - حرفه سازندهء تير .

النَّبَاه

النَّبَاه - جاى بلند و مشرف .

النَّبَاهَة

النَّبَاهَة - زيركى ، نشاط ، شرف و بزرگوارى .

النَّامُوس

النَّامُوس - ج نَوَامِيس : شريعت ، وحي ، رازدار ، خانهء راهب ، كمينگاه شكارچى براى شكار ، بيشهء شير ، حجلهء شير ، دام ، جبرئيل ، مكر و فريب ، دروغگو ، سخن چين . ماهر ، حشره اى بسان ذره و تيره رنگ ، - ج البعوض ؛ - « النّامُوس الأكبر » : جبرائيل ، و در اصطلاح متداول به معناى آنچه كه شخص از نام و شرف و عنوان خود دفاع كند .

النَّامُوسَة

النَّامُوسَة - بيشهء شير .

النَّامُوسِيَّة

النَّامُوسِيَّة - پشه بند .

النَّامِي

النَّامِي - [ نمي ] : فا ، نجات يافته .

النَّامِيَة

النَّامِيَة - ج نَوَام [ نمي ] : مؤنث ( النّامى ) است ، قوهء ناميه ، آفريدگان خدا ، - من الإِبل :

شتران فربه ؛ - « نَامِيَةُ الكَرْمِ » : داربست كه بر آن خوشه‌هاى انگور آويزان باشد .

ناه

ناه - - نَيْهاً [ نيه ] الشيءُ : آن چيز بلند شد ، آن چيز شگفتآور شد .

ناهَبَ

ناهَبَ - مُنَاهَبَةً [ نهب ] ه : با او مسابقه دو داد ، - القومُ فلاناً : او را به سخن گرفتند ، - الغَنِيمةَ غنيمت گرفت .

النَّاهَة

النَّاهَة - [ نيه ] : يقال « نَفْسٌ ناهَةٌ » نفسى كه در پايان و كنار از چيزى است .

النَّاهِجَة

النَّاهِجَة - « طريقٌ ناهِجةٌ » : راه آشكار و هويدا .

ناهَدَ

ناهَدَ - مُنَاهَدَةً [ نهد ] ه : در جنگ با او روبرو شد .

النَّاهِد

النَّاهِد - ج نُهَدَاء و نُهَّاد : فا ، - ( ح ) : شير درنده ؛ - « غلامٌ ناهِدٌ » : پسر بالغ .

النَّاهِدَة

النَّاهِدَة - ج نَوَاهِد : دخترى كه پستانش بر آمده شده باشد .

النَّاهِر

النَّاهِر - فا ، انگور سفيد .

ناهَزَ

ناهَزَ - مُنَاهَزَةَ [ نهز ] ه : به او نزديك شد ؛ - « ناهزَ الخمسين » : سن او به پنجاه سال نزديك شد ؛ - « ناهز الفطامَ » : كودك نزديك به از شير گرفتن شد ، - الصيّدَ : به سوى شكار رفت ، - الفرصةَ : فرصت را غنيمت شمرد ، - تْهُمُ الفُرَص : فرصت مناسب براى آنها بدست آمد .

النَّاهِز

النَّاهِز - كودكى كه وقت از شير گرفتنش نزديك باشد ؛ - « ناهِزُ القومِ » : بزرگ قوم و سرپرست امور آنها .

النَّاهِزَة

النَّاهِزَة - مؤنث ( النّاهِز ) است .

ناهَضَ

ناهَضَ - مُنَاهَضَةً [ نهض ] قِرْنَه : در برابر رقيب خود ايستادگى و مقاومت كرد .

النَّاهِض

النَّاهِض - فا ، جوجهء پرنده كه بالهايش در آمده و ميتواند پرواز كند ، گوشت بالاى بازوى اسب ؛ - « مَكانُ ناهِضٌ » : جاى بلند