فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٨٢

أَصَّ

لرزيد ، - الشيءَ : از آن چيز بيزار شد ، - منه : از او ناراضى و بيزار شد .

اشْمَأَطِّ

اشْمَأَطِّ - اشْمئَطَاطاً [ شمط ] : مترادف ( شَمِطَ ) است .

أَشْمَتَ

أَشْمَتَ - إشْمَاتاً [ شمت ] هُ اللَّهُ بعدوِّه : خداوند دشمن آن شخص را از شماتت و سر كوفت زدن به وى نااميد كرد ، خدا او را از شر دشمن حفظ كرد .

أَشْمَرَ

أَشْمَرَ - إشْمَاراً [ شمر ] هُ : او را شتاباند ، - هُ بالسيف : با شمشير او را زد و در هم پيچيد .

أَشْمَسَ

أَشْمَسَ - إشمَاساً [ شمس ] اليومُ : روز روشن و آفتابى شد .

أَشْمَطَ

أَشْمَطَ - إشْمَاطاً [ شمط ] الرجلُ : موى سر آن مرد خاكسترى يا جو گندمى شد ، - هُ بِهِ : آن را با چيزى آميخت .

اشْمَطَّ

اشْمَطَّ - إشمِطَاطاً [ شمط ] : مترادف ( شَمِطَ ) است .

الأَشْمَط

الأَشْمَط - م شَمْطَاء ، ج شُمْط و شُمْطَان [ شمط ] :

آنكه موى سر او سفيد و سياه باشد .

أَشْمَعَ

أَشْمَعَ - إشْمَاعاً [ شمع ] السراجُ : روشنائى چراغ بر افروخته شد .

اشْمَعَلَّ

اشْمَعَلَّ - اشْمِعْلَالًا [ شمعل ] القومُ : آن قوم از هم جدا و پراكنده شدند ، - تِ الغَارةُ : چپاول گسترده شد ، - تِ الإبِلُ : شتران از فرط خوشى و نشاط پراكنده شدند ، - تِ الحربُ :

جنگ در گير شد ، - الرَّجُلُ : آن مرد در عزيمت و رفتن كوشيد .

أَشْمَلَ

أَشْمَلَ - إشْمَالًا [ شمل ] القومُ : آن قوم به باد شمال در آمدند ، - تِ الرّيحُ : باد به سوى شمال وزيد ، - الرّجُلُ : آن مرد داراى اسلحهء سرد ( شمشير يا خنجر ) شد ، - هُ : به او عبا يا جُبّه‌اي داد ، - القومَ خيراً او شَرّاً : به آن قوم خوبى يا بدي كرد .

أَشَنَّ

أَشَنَّ - إشْنَاناً [ شنّ ] الغارةَ عليهم : از هر سوى بر آنها حمله كرد و دست به چپاول زد .

أَلأُشْنَانَ

أَلأُشْنَانَ - ( ك ) : مادهء شست و شوى اسيدى . - اين واژه يونانى است -

الإشْنان

الإشْنان - ( ك ) : مترادف ( الأَشْنَان ) است . - اين واژه يونانى است -

الأَشْنَب

الأَشْنَب - [ شنب ] : آنكه دندانهاى سفيد و زيبا دارد .

أَلأُشْنَة

أَلأُشْنَة - [ أشن ] ( ن ) : گياهى است كه در اماكن نمناك مىرويد و در آن مادهء كلوروفيل وجود ندارد نام ديگر آن ( الطُّحْلُب ) است كه به معناى خزه يا علف هرز مىباشد .

أَشْنَجَ

أَشْنَجَ - إشْنَاجاً [ شنج ] الجلدُ : پوست بدن در اثر گرما يا سرما چروكيده شد .

الأَشنَج

الأَشنَج - [ شنج ] : آنكه پوست بدنش در اثر گرما يا سرما چروكيده باشد .

أَشْنَعَ

أَشْنَعَ - إشْنَاعاً [ شنع ] البعيرُ : شتر از ترس جمع شد و به راه خود ادامه داد و كوشيد .

الأَشْنَع

الأَشْنَع - [ شنع ] : زشت ، ناروا .

أَشْنَفَ

أَشْنَفَ - إشْنَافاً [ شنف ] الجاريةَ : كنيزك را نوازش داد و گوشواره به گوشش كرد .

أَشْنَقَ

أَشْنَقَ - إشْنَاقاً [ شنق ] البعيرَ و القِريةَ : شتر را مهار كرد بطوريكه پس گردن آن به جلوى پالان چسبيد يا دهانهء مشك را بست و بند آن را به دستهء مشك گره زد ، - الشيءَ : آن چيز را آويخت ، - اليَدَ الى العُنُق : دست را بر گردن انداخت و حلقه كرد ، - البَعيرُ : شتر سر خود را بلند كرد ، - على فُلانٍ : بر او دست درازى و ستم كرد ، - الرّجُلُ : آن مرد تاوان يا ديه گرفت يا ديه بر او واجب شد ، - غَنَمَهُ الى غَنَم زيدٍ : گوسفندان خود را به گوسفندان زيد اضافه كرد .

أَشْهَى

أَشْهَى - إشْهَاءً [ شهو ] هُ : آنچه كه مىخواست به او داد ، او را چشم زخم زد .

اشْهَابَّ

اشْهَابَّ - اشْهِيبَاباً [ شهب ] الزرعُ : گياه خشك و زرد شد و اندكى سبزى در آن باز ماند .

الأَشْهَاد

الأَشْهَاد - [ شهد ] : جمع ( الشاهِد ) است ؛ « على رؤُوسِ الأَشْهاد » : آشكارا ، در برابر همه .

الإشْهَار

الإشْهَار - [ شهر ] : مص ؛ « إِشْهَارُ الإفْلاس » ( ت ) :

اعلان ورشكستگى .

أَشْهَبَ

أَشْهَبَ - إشْهَاباً [ شهب ] العامُ القومَ : آن سال اموال و دارائى آن قوم را از بين برد .

اشْهَبَّ

اشْهَبَّ - اشْهِبَاباً [ شهب ] : رنگ آن سفيد شد ، - الزَّرْعُ : مترادف ( اشْهَابَّ ) است .

الأَشْهَب

الأَشْهَب - [ شهب ] : آنچه كه رنگ آن به سفيدى زند .

أَشْهَدَ

أَشْهَدَ - إشْهَاداً [ شهد ] فلاناً على كذا : فلانى را بر چيزى گواه گرفت ، - هُ : او را احضار كرد .

أُشْهِدَ

أُشْهِدَ - [ شهد ] : در راه خدا كشته شد ، شهيد شد .

أَشْهَرَ

أَشْهَرَ - إشْهَاراً [ شهر ] : يك ماه بر او گذشت ، - تِ المرأةُ : آن زن به ماه زايمان خود در آمد ، - الأمرَ : آن امر را آشكار كرد .

اشْهَلَّ

اشْهَلَّ - اشْهِلَالًا [ شهل ] : چشم آن مرد ميشى شد .

الأَشْهَل

الأَشْهَل - م شَهْلَاء ، ج شُهْل [ شهل ] : آنكه ميش چشم باشد .

أَشْوَى

أَشْوَى - إشْوَاءً [ شوي ] القومَ : به آن قوم گوشت بريانى خورانيد ، - الزَّرعُ : كشت رسيد و دانه‌هاى آن آمادهء بريان كردن شد ، - الرّجُلَ : بر عضو غير كشندهء او زد ، - السهمُ : تير به خطا رفت و به هدف نخورد .

الأَشْوَس

الأَشْوَس - م شَوْسَاء ، ج شُوس [ شوس ] : دلير و پرتوان در جنگ ، آنكه از راه فخر فروشى و تكبر سر خود را بلند كند .

أَشْوَكَ

أَشْوَكَ - إشْوَاكاً [ شوك ] المكانُ : در آن مكان خار بسيار شد ، - تِ الشّجرةُ : درخت پر از خار شد .

الأَشْوَك

الأَشْوَك - م شَوْكَاء ، ج شُوك [ شوك ] من الثياب و نحوِها : جامه‌هاى زبر و تيز و مانند آنها .

الأَشْوَه

الأَشْوَه - م شَوْهَاء ، ج شُوه [ شوه ] : زشت و بد گل ، آنكه زود چشم زخم زند ، آنكه خود بزرگ بين باشد .

الأَشْيَب

الأَشْيَب - ج شِيب و شُيُب [ شيب ] : آنكه موى سر او سفيد باشد ، - مِنَ الأَيّام : روزهاى ابري و برفي .

الأَشْيَم

الأَشْيَم - م شَيْمَاء ج شِيم و شُوم [ شيم ] : آنكه بر بدنش خال پديد آمده باشد .

أَصَّ

أَصَّ - - أَصا الشيءَ : آن چيز را شكست ، آن را نرم كرد .