فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٧٩

أَشْرَى

قصد به طرف راست و چپ روى نمود .

اشْتَكَى

اشْتَكَى - اشْتِكَاءً [ شكو ] : مترادف ( تَشَكَّى ) است .

اشْتَكَلَ

اشْتَكَلَ - اشْتِكَالًا [ شكل ] الأمرُ : امر مشتبه شد .

اشْتَلَقَ

اشْتَلَقَ - اشْتِلَاقاً [ شلق ] : با انديشيدن ملاحظه كرد . اين واژه در زبان متداول رايج است .

اشْتَمَّ

اشْتَمَّ - اشْتِمَاماً [ شمّ ] الشيءَ : آن چيز را بوئيد .

اشْتَمَلَ

اشْتَمَلَ - اشْتمالًا [ شمل ] بالثوب : جامه را بر خود پيچيد و همهء اندام خود را پوشانيد ، - الأمرُ عليه : آن امر شامل بر او شد ، - على كذا : شامل آن چيز شد ، متضمن آن شد ، - على فلان : او را محافظت و نگهدارى نمود ، - الرّجُلُ : آن مرد شتاب كرد ، - فى الحَاجَةِ : براى بدست آوردن نياز آماده شد و شتاب كرد .

اشْتَنَّ

اشْتَنَّ - اشْتِنَاناً [ شنّ ] السقاءُ : مشك پوسيده و خشك شد .

اشْتَهَى

اشْتَهَى - اشْتِهَاءً [ شهو ] الشيءَ : آن چيز را دوست داشت و با رغبتى بسيار آن را خواست .

اشْتَهَرَ

اشْتَهَرَ - اشْتِهَاراً [ شهر ] : معروفيت بدست آورد ، مشهور شد ، - بِكَذَا : به چيزى معروف شد ، - الأَمْرُ : آن امر منتشر و پخش شد ، - الأمرَ : آن كار را معروف و آشكار كرد .

اشْتَوَى

اشْتَوَى - اشْتِوَاءً [ شوي ] : اين واژه مطاوع ( شَوَى ) است ، - الرجُلُ : گوشت را بريان كرد .

اشْتَوَرَ

اشْتَوَرَ - اشْتِوَاراً [ شور ] القومُ : آن قوم با هم مشورت كردند .

الأَشَجّ

الأَشَجّ - ج شُجّ [ شجّ ] : آنكه در سرش شكستگى يا اثر شكستگى باشد .

أَشْجَى

أَشْجَى - إشْجَاءً [ شجو ] الرجلَ : آن مرد را اندوهگين كرد ، او را شادمان كرد و بطرب آورد ، او را برانگيخت ، او را غمگين كرد ، - الغريمَ او السّائِلَ : بدهكار يا گدا را با دادن چيزى بوى راضى نمود و رفت .

أَشْجَبَ

أَشْجَبَ - إشْجَاباً [ شجب ] هُ : او را اندوهگين كرد .

أَشْجَرَ

أَشْجَرَ - إشْجَاراً [ شجر ] المكانُ : در آن مكان درخت روئيده شد .

الأَشْجَع

الأَشْجَع - م شَجْعَاء ، ج شُجع [ شجع ] : اسم تفضيل است ، دلير ، شير ، سر آمد زيبائى ، بلند ، روزگار ، - ( ع ا ) : واحد ( الأَشَاجِع ) است به معناى رگ پشت دست .

الإشْجَع

الإشْجَع - [ شجع ] ( ع ا ) : واحد ( الأَشَاجع ) است .

أَشْجَنَ

أَشْجَنَ - إشْجَاناً [ شجن ] هُ : او را اندوهگين كرد ، - الكرمُ : درخت انگور داراى شاخه‌هاى انبوه و پيچيده شد .

أَشْحَى

أَشْحَى - إشْحَاءً [ شحو ] فاهُ : دهان خود را باز كرد .

أَشْحَذَ

أَشْحَذَ - إشْحَاذاً [ شحذ ] السكَّينَ : چاقو را تيز كرد .

أَشْحَطَ

أَشْحَطَ - إشْحَاطاً [ شحط ] هُ : او را دور كرد .

أَشْحَمَ

أَشْحَمَ - إشْحَاماً [ شحم ] : پيه در نزد او افزون شد ، - القومَ : آن قوم را غذاى چرب خورانيد .

أَشْحَنَ

أَشْحَنَ - إشْحَاناً [ شحن ] المكانَ : آن مكان را پُر كرد .

أَشْخَصَ

أَشْخَصَ - إشْخَاصاً [ شخص ] هُ الى قومهِ : او را به خانواده‌اش برگردانيد ، - الرّجُلُ : هنگام رفتن آن مرد رسيد ، - الرّامي : تير او از بالاى هدف گذشت ، - هُ : او را دلتنگ كرد ، - به : از او غيبت و بد گوئى كرد ، - لهُ فى المَنْطِق ، - اليهِ : با او ترشروئى و اخم كرد .

الأُشْخُوب

الأُشْخُوب - ج أَشَاخِيب [ شخب ] : صداى بيرون شدن شير از پستان دام .

أَشَدَّ

أَشَدَّ - إشْدَاداً [ شدّ ] : به سنّ رشد و عقل رسيد .

الأُشُدُّ

الأُشُدُّ - [ شدّ ] : مترادف ( الأَشُدّ ) است .

الأَشُدُّ

الأَشُدُّ - [ شدّ ] : بالغ شدن و به حد رشد رسيدن ؛ « بَلَغَ فلانٌ اشُدَّهُ » : فلانى نيرومند شد كه به معناى ادراك و بلوغ است ، و زمان آن در فاصلهء هيجده تا سى سالگى از عمر انسان است ( اين واژه به صورت جمع است و مفرد ندارد ) .

الأَشَدّ

الأَشَدّ - [ شدّ ] : افعل تفضيل است ؛ « اشَدُّ سواداً » : سياهتر ؛ « اشَدُّ غضباً » :

خشمگينتر ؛ « اشدُّ ما يكون » : منتهاى چيزى ؛ « رُوحُهُم اشَدُّ ما يكون تَعَطُّشاً الى العلم » :

دل آنها در نهايت تشنگى و شيفتگى به دانش است .

أَشْدَى

أَشْدَى - إشْدَاءً [ شدو ] : آواز را به خوبى اجراء كرد .

الأَشْدَق

الأَشْدَق - م شَدْقَاء ، ج شُدْق [ شدق ] : آنكه دو گوشهء دهان وى از درون فك پائين فراخ باشد ، سخنور بليغ .

أَشْدَنَ

أَشْدَنَ - إشْدَاناً [ شدن ] تِ الظبيةُ : بچهء آهو نيرومند شد و از مادر خود بى نياز گرديد .

أَشدَهَ

أَشدَهَ - اشْدَاهاً [ شده ] الرجُلَ : آن مرد را سرگردان كرد .

أَشَدَّ

أَشَدَّ - إشْذَاذاً [ شذ ] : سخن بى قاعده و بر خلاف قياس گفت ، - الشيءَ : آن چيز را غير عادى كرد ، آن را دور كرد .

أَشَرَ

أَشَرَ - أَشْراً الخشبة : چوب را تراشيد ، - الأَسْنَانَ : دندانها را تيز و تميز كرد .

أَشِرَ

أَشِرَ - - أَشَراً : خوشحال و بى خيال شد .

أَشَّزَ

أَشَّزَ - تَأْشِيراً على ورقة : بر روى كاغذ ياد داشت كرد ؛ « اشَّرَ على جَوَازِ سَفَرِه أو اجَازَتِه » : گذرنامه يا پروانهء خروج او را امضاء كرد ، - الأسنانَ : گوشه‌هاى دندانها را پاك و تيز و تميز كرد .

أَشَرَّ

أَشَرَّ - إشرَاراً [ شرّ ] فلاناً : او را به شرّ نسبت داد ، او را راند ، - اللَّحْمَ أو الثوبَ : گوشت يا جامه را در آفتاب يا در معرض هوا قرار داد تا خشك شود ، - الشيءَ : آن چيز را آشكار ساخت .

الأُشُر

الأُشُر - ج أُشُور : تيزى و آراستگى دندان بگونهء طبيعى و مصنوعى .

الأَشُر

الأَشُر - ج أَشُرون : مترادف ( الأَشِر ) است ، - ج أُشُور به معناى ( الأُشُر ) است .

الأَشِر

الأَشِر - ج أَشِرُون : شادمان و بى خيال .

أَشْرَى

أَشْرَى - إشْرَاءً [ شري ] الزمامَ : مهار را تكان داد ، - الشيءَ : آن چيز را كج