فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٨٣٢

المَضَلَّة

المُضَاعَفَة

المُضَاعَفَة - [ ضعف ] : مص ، - من الدروع :

زره كه حلقه‌هاى آن را دو برابر معمول ساخته باشند .

المَضَاغ

المَضَاغ - [ مضغ ] : جويدن غذا ، آنچه از غذا كه جويده مىشود .

المُضَاغة

المُضَاغة - [ مضغ ] : آنچه كه جويده مىشود ، آنچه كه در دهان از غذا مىماند .

المَضَّاغة

المَضَّاغة - [ مضغ ] : احمق ، كسى كه بسيار غذا را مىجود .

المُضَاف

المُضَاف - [ ضيف ] : مفع ، كسى كه خود را وابسته به كسانى بداند كه از آنها نيست ، - فى الحرب : و در جنگ بر كسى كه اطراف او گرفته شده اطلاق مىشود .

المُضَايَقَة

المُضَايَقَة - ج مُضَايَقَات [ ضيق ] : بخشم در آوردن و ناراحت كردن ديگران .

المَضبَّة

المَضبَّة - [ ضبّ ] : « أَرضٌ مَضَبَّةٌ » : ج مَضَابّ :

زمين پر از سوسمار .

المَضْبَطَة

المَضْبَطَة - [ ضبط ] : گرفتن و نگهداشتن چيزى .

المَضْبُوط

المَضْبُوط - صحيح و درست .

المَضَّة

المَضَّة - [ مضّ ] : مؤنث ( المَضّ ) است ، اسم مرة از ( مَضَّ ) است ؛ « البانٌ مَضَّة » :

شيرهاى ترش شده .

المُضْجِر

المُضْجِر - ج مَضَاجِر و مَضَاجِير [ ضجر ] :

آنچه كه باعث خستگى و ناراحتى شود .

المَضْجَع

المَضْجَع - ج مَضَاجِع [ ضجع ] : خوابگاه ؛ « اقَضَّ مضاجِعَه » : راحتى را از او سلب كرد ، « مَضَاجِعُ الغيثِ » : جاى ريزش باران .

المَضْجُوع

المَضْجُوع - [ ضجع ] : سست رأي .

مَضَحَ

مَضَحَ - - مَضْحاً عِرْضَه : آبروى او را ريخت ، - تِ الشمسُ : نور خورشيد بر زمين پرتو افكند ، - تِ الإبلُ : شتران پراكنده شدند ، - تِ المزادة : توشه دان ترشح كرد ، - عنه : از او دفاع كرد .

المَضْحَاة

المَضْحَاة - [ ضحو ] : « أرضٌ مَضْحَاةٌ » :

سرزمينى كه همواره بر آن آفتاب بتابد .

المِضْحاك

المِضْحاك - [ ضحك ] : بسيار خندان .

المُضحِك

المُضحِك - [ ضحك ] : خنده آور ؛ « قصة تمثيليَّة مُضْحِكة » كمدى ( نمايش فكاهى ) .

المَضْحَل

المَضْحَل - [ ضحل ] : جائى كه آب در آن كاهش پيدا كند .

المِضَخَّة

المِضَخَّة - [ ضخّ ] : تلمبهء آب ، پمپ آب ، ابزارى كه با آن آب از چاه بيرون مىكشند .

المِضْخَم

المِضْخَم - [ ضخم ] : مرد بزرگوار و ارزشمند ، مرد با ابهت و يكه بزن .

مَضَرَ

مَضَرَ - - مَضْراً و مَضَراً و مُضُوراً النبيذُ أو اللبنُ :

مىيا شير ترشيد .

مَضِرَ

مَضِرَ - - مَضْراً و مَضَراً و مُضُوراً النبيذُ أو اللبنُ :

مىيا شير ترشيد .

مَضُرَ

مَضُرَ - - مَضْراً و مَضَراً و مُضُوراً النبيذُ أو اللبنُ :

مىيا شير ترشيد .

مَضَّرَ

مَضَّرَ - تَمْضِيراً [ مضر ] ه : او را به قبيلهء مُضَر منسوب كرد .

المَضِر

المَضِر - « لبنٌ مَضِرٌ » : شير ترش ؛ « عيشٌ مَضِرٌ » : زندگى آرام .

المُضِرّ

المُضِرّ - [ ضرّ ] : زيان آور .

المِضْرَاب

المِضْرَاب - ج مَضَارِيب [ ضرب ] : مرد بسيار زننده ، ابزار زدن و نواختن در موسيقى ( موزيك ) .

المُضْرِب

المُضْرِب - [ ضرب ] : كسى كه براى خواسته اى دست از كار مىكشد ، اعتصاب كننده .

المَضْرَب

المَضْرَب - ج مَضَارِب [ ضرب ] : شمشير يا لبهء آن ، استخوانى كه در آن مغز باشد .

المَضْرِب

المَضْرِب - ج مَضَارِب [ ضرب ] : مكان و يا زمان زدن ، اصل و نژاد ، شمشير يا لبهء آن ، استخوانى كه در آن مغز باشد ؛ « كان مَضْرِبَ المَثل او الأمثالِ » : او ضرب المثل بود .

المِضْرَب

المِضْرَب - ج مَضَارِب [ ضَرب ] : مرادف ( المِضْراب ) است ؛ « مِضْربُ الكرة » : چوب بازى توپ دستى يا تنيس ، چادر بزرگ و پر حجم .

المُضَرَّب

المُضَرَّب - [ ضرب ] : اسم مفعول است ؛ « بسَاطٌ مُضَرَّبٌ » : گليم بافته و آماده شده .

المُضْرِبَة

المُضْرِبَة - [ ضرب ] : مؤنث ( المُضْرِب ) است .

المَضْرَبَة

المَضْرَبَة - [ ضرب ] : « مَضْرَبَةُ السيفِ » : لبهء شمشير .

المَضْرِبَة

المَضْرِبَة - [ ضرب ] : « مَضْرِبَةُ السيفِ » : لبهء شمشير .

المِضْرَبَة

المِضْرَبَة - [ ضرب ] : ابزار زدن ، چوب بازى .

المُضَرَّبَة

المُضَرَّبَة - [ ضرب ] : رداى دو لايه كه در ميان آن پنبه باشد .

المَضَرَّة

المَضَرَّة - ج مَضَارّ [ ضرّ ] : ضرر و زيان .

المِضْرَج

المِضْرَج - ج مَضَارِج [ ضرج ] : جامهء كهنه و فرسوده ؛ « المَضَارج » : سختيها .

المُضَرَّج

المُضَرَّج - [ ضرج ] بالدماءِ : خون آلود .

المُضَرَّس

المُضَرَّس - [ ضرس ] : مفع ، بلا خورده ، مصيبت زده ، - من الوشي : نقش و نگار روى جامه كه به شكل دندان باشد .

مَضَّضَ

مَضَّضَ - تَمْضِيضاً [ مضّ ] : آب شور نوشيد ، شير ترشيده آشاميد .

المَضَض

المَضَض - [ مضّ ] : مصدر است ، درد و رنج و مصيبت ، شير ترش شده ؛ « على مَضَضٍ » :

به زور و اكراه .

المُضْطَجَع

المُضْطَجَع - [ ضجع ] : محل آسايش ، تخت خواب .

المُضْطَرّ

المُضْطَرّ - [ ضرّ ] : « مُضْطَرٌّ إلى » : نيازمند به . . .

المُضطَرِب

المُضطَرِب - [ ضرب ] : فا ، ناراحت و دلواپس و نگران .

مَضَغَ

مَضَغَ - - مَضْغاً الطعامَ : غذا را جويد .

مَضَّغَ

مَضَّغَ - تَمْضِيغاً [ مضغ ] ه الشيءَ : او را وادار به جويدن كرد .

المُضْغَة

المُضْغَة - ج مُضَغ : لقمه اى كه جويده مىشود ؛ « مُضَغُ الأُمورِ و الجراحاتِ » :

مشكلات كوچك و زخمهاى جزئي .

المِضْغَط

المِضْغَط - [ ضغط ] : هواسنج - دستگاه شناخت فشار هوا .

المُضِلّ [ ضلّ ] : فا ، سراب .

المَضَلّ

المَضَلّ - [ ضلّ ] : آنچه كه باعث گمراهى مردم شود .

المَضَلَّة

المَضَلَّة - [ ضلّ ] : گمراهى ؛ « ارْضٌ مَضَلَّة » : زمينى كه در آن راه را گم كنند و