فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٨١٦

المُسْتَلْزَمَات

دهد .

المُسْتَحِيل

المُسْتَحِيل - [ حول ] : محال و غير ممكن ، كلام پوچ ؛ « المُسْتَحِيلات » : چيزهاى غير ممكن كه نمىتواند باشد .

المُسْتَخْدَم

المُسْتَخْدَم - [ خدم ] : خدمتگزار ، كارمند ، كسى كه در برخى از كارهاى تجارى يا صناعى اشتغال مىورزد .

المُسْتَخْدِم

المُسْتَخْدِم - [ خدم ] : كسى كه ديگرى را به كار مىگمارد و به او مزد مىدهد .

المُسْتَخْلَص

المُسْتَخْلَص - ج مُسْتَخْلَصات [ خلص ] :

انتخاب شده ، بدست آمده .

المُسْتَخْمِر

المُسْتَخْمِر - [ خمر ] : بسيار شرابخوار .

المُسْتَدْعِي

المُسْتَدْعِي - [ دعو ] : متقاضى ، شاكى .

المُسْتَديِر

المُسْتَديِر - [ دور ] : آنچه كه به شكل دايره باشد .

المُسْتَدِيرَة

المُسْتَدِيرَة - [ دور ] : مؤنث ( المُسْتَدير ) است ، دايره اى كه چند راه به آن مىخورد ؛ « مُؤْتَمَرُ المائدة المستديرَة » : كنفرانس ميزگرد .

المُسْتَدِيم

المُسْتَدِيم - [ دوم ] : ثابت و بادوام ، مستمر ، غير منقطع .

المِسْتَر

المِسْتَر - [ ستر ] : آنچه كه با آن خود را بپوشانند ، پوشش .

المُسْتَرَاح

المُسْتَرَاح - [ روح ] : توالت ، بيت الخلاء .

المُسْتَرَاد

المُسْتَرَاد - [ رود ] : جاى برگشت ؛ « مُسْتَرَادُ الرجُلِ » : جولانگاه مرد .

المُسَتَّرَة

المُسَتَّرَة - [ ستر ] : « جاريةٌ مُسَتَّرَة » : كنيزك پوشيده و با حجاب .

المُسْتَرِق

المُسْتَرِق - [ سرق ] : فا ، ناتوان ، ناقص ؛ « مُسْتَرِقُ العُنُق » : مرد گردن كوتاه .

المُسْتَرَقّ

المُسْتَرَقّ - [ رقّ ] : هر چيز رقيق و نازك .

المُستَرْوِض

المُستَرْوِض - [ روض ] : « نباتٌ مُسْتَرْوِضٌ » :

درخت بزرگ و بلند .

المُسْتَرْوِضَة

المُسْتَرْوِضَة - [ روض ] : « أَرْضٌ مُسْتَرْوِضَةٌ » :

زمينى حاصلخيز كه در آن گياهان به خوبى رويند .

المُسْتَرِي

المُسْتَرِي - [ سري ] ( ح ) : شير درنده .

المُسْتَشَار

المُسْتَشَار - [ شور ] : كسى كه مورد مشورت قرار گيرد ، نخست وزير در بعضى از كشورها .

المُسْتَشرِف

المُسْتَشرِف - [ شرف ] : بلند و مرتفع .

المُسْتَشْرِق

المُسْتَشْرِق - [ شرق ] : شرقشناس ، خاورشناس .

المُسْتَشْفَى

المُسْتَشْفَى - ج مُسْتَشْفَيَات - [ شفي ] :

بيمارستان .

المُسْتَشِيط

المُسْتَشِيط - [ شيط ] : فا ، كسى كه بسيار مىخندد ، شتر فربه .

المُسْتَطَاع

المُسْتَطَاع - [ طوع ] : امكان پذير ؛ « قَدْر المستطاع ، على قدر المستطاع » : به اندازهء توانائى .

المُسْتَطِير

المُسْتَطِير - [ طير ] : پخش و آشكار .

المُسْتَعَار

المُسْتَعَار - [ عور ] : مفع ، چيزى كه بعنوان چيزى ديگر به كار برده مىشود ؛ « اسمٌ مستعار » : اسمى است غير حقيقى كه شخص آن را وسيله اى براى پنهان كردن نام حقيقى خود به كار مىبرد .

المُسْتَعْجَل

المُسْتَعْجَل - [ عجل ] : مفع ، شتابزده ، ضرورت فورى .

المُسْتَعْجَلَة

المُسْتَعْجَلَة - [ عجل ] : مؤنث ( المُسْتَعْجَل ) است ؛ « قاضي الأمورِ المُسْتَعْجَلَة » : رسيدگى خارج از نوبت به دعوائى از طرف رئيس دادگاه ؛ « طريقٌ مُسْتَعْجَلَة » : راه كوتاه و نزديك .

المُسْتَعْصِي

المُسْتَعْصِي - [ عصي ] : فا ، آنچه كه درمان آن علاج ناپذير باشد .

المُسْتَعْلِيَة

المُسْتَعْلِيَة - [ علو ] : « الحروف المُسْتَعْلِيَة » :

اين حروف را مستعليه نامند : خ . ص .

ض . ط . ظ . غ . ق ؛ و معناى استعلاء آنست كه صداى اين حروف به سمت بالا كشيده مىشود .

المُسْتَعْمِر

المُسْتَعْمِر - ج مُسْتَعْمِرُون [ عمر ] : استعمارگر ؛ « دولةٌ مُسْتَعْمِرة » : دولت استعمارى .

المُسْتَعْمَرَة

المُسْتَعْمَرَة - ج مُسْتَعْمَرَات [ عمر ] : آنچه را كه دولتى از كشورى ديگر در اختيار داشته باشد ، گروهى از جانوران كه با هم زندگى مىكنند ؛ « مستعمرةُ النَّحلِ » : خانهء زنبور .

المُسْتَعْمَل

المُسْتَعْمَل - [ عمل ] : مفع ، آنچه كه مورد استفاده قرار گرفته است ؛ « حَبلٌ مُسْتَعْمَلٌ » :

ريسمان كار كرده و مستعمل .

المُسْتَعِير

المُسْتَعِير - [ عير ] : آنچه مانند ستور باشد ، اسب فربه .

المُسْتَغَلَّات

المُسْتَغَلَّات - [ غلّ ] : در آمدها و عايدات املاك و مزرعه‌ها .

المُسْتَفَاض

المُسْتَفَاض - [ فيض ] : « حديثٌ مُسْتَفَاضٌ فيه » : گفتار پخش شده .

المُسْتَفِزّ

المُسْتَفِزّ - [ فزّ ] : يقال « قعد مُسْتَفِزّاً » ناراحت و يا ناآرام نشست .

المُسْتفِيض

المُسْتفِيض - [ فيض ] : « حديثٌ مُسْتَفِيضٌ » :

حديث منتشر و پخش شده .

المُسْتَقْبَل

المُسْتَقْبَل - [ قبل ] من الزمان : آينده .

المُسْتَقْبِل

المُسْتَقْبِل - [ قبل ] : فا ، - مِنَ الزّمان : زمان آينده .

المُسْتُقَة

المُسْتُقَة - [ ستق ] : پوستين آستين دراز ، و در موسيقى ابزارى است كه با آن زنگ مىزنند - اين كلمه فارسى است -

المُسْتقَة

المُسْتقَة - [ ستق ] ( مو ) : مرادف ( المُسْتُقَة ) است .

المُسْتَقَرّ

المُسْتَقَرّ - [ قرّ ] : جاى استقرار ، مكان .

المُسْتَقْرَضَات

المُسْتَقْرَضَات - [ قرض ] : هي « أَيَّامُ العَجُوز » :

به كلمهء ( العَجُوز ) مراجعه شود .

المُسْتَقِلّ

المُسْتَقِلّ - [ قلّ ] : فا ؛ « هو مُسْتَقِلٌّ بنفسِه » :

امور خود را در اختيار دارد ، ؛ « بلادٌ مستقلَّة » :

كشورى مستقل و حاكم بر امور خود .

المُسْتَقِيم

المُسْتَقِيم - [ قوم ] : فا ، خط مستقيم ؛ « مُستقيمانِ متوازيانِ » : دو خط مستقيم كه موازى هم بوده و به هم نمىرسند .

المُسْتَقِيمَات

المُسْتَقِيمَات - [ قوم ] : « مُسْتَقِيماتُ الأَجْنحةِ » ( ح ) : نوعى از حشرات كه دو بال آنها در موقع استراحت بهم نزديك مىشوند و دو پاى نيرومند دارند كه براى پريدن آنها را كمك مىكند مانند ملخ .

المُسْتَكِفّ

المُسْتَكِفّ - [ كفّ ] : هر چيز گرد مانند كفّهء ترازو .

المُسْتَكِفَّات

المُسْتَكِفَّات - [ كفّ ] : چشمه‌ها كه در گودالها مىباشند .

المُسْتَكِنَّة

المُسْتَكِنَّة - [ كنّ ] : حقد و كينه .

المُسْتَلْحِم

المُسْتَلْحِم - [ لحم ] : فا ، شير درنده .

المُسْتَلْزَمَات

المُسْتَلْزَمَات - [ لزم ] : مقتضيات ،