فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٧٩٨

المَدْرُوس

اثناى . . .

المَدَّة

المَدَّة - [ مدّ ] : اسم مرة از ( مَدَّ ) است ، قلمرا يك بار براى نوشتن بدوات زدن ، علامتى است بدين شكل ( آ ) كه بر روى الف مقصوره در مىآورند .

المِدَّة

المِدَّة - [ مدّ ] : اسم نوع از ( مَدَّ ) است ، چركى روى زخم .

المُدَّثر

المُدَّثر - [ دثر ] : به معناى ( المُتَدثر ) است و اصل آن مُتْدَثِر بوده كه تاء در دال ادغام شده است .

المِدْجان

المِدْجان - [ دجن ] ، « ليلةٌ مِدجان » : شبى تاريك

المُدَجَّج

المُدَجَّج - [ دجّ ] : مرد سراپا مسلَّح ؛ « مُدَجَّجٌ بالسلاح » : سر تا پا مسلح است ، خار پشت .

المُدَجِّج

المُدَجِّج - [ دجّ ] : مرادف ( المُدجَّج ) است .

المُدْجِنَة

المُدْجِنَة - [ دجن ] من السحاب : ابر پر باران .

مَدَحَ

مَدَحَ - - مَدْحاً ه : او را ثنا گفت .

مَدَّحَ

مَدَّحَ - تَمْدِيحاً [ مدح ] ه : مرادف ( مَدَحَة ) است .

المِدْحَة

المِدْحَة - ج مِدَح : اسم است از ( مَدَحَ ) ، آنچه كه با آن مدح كنند .

المَدْحَضَة

المَدْحَضَة - [ دحض ] : لغزش و پرتگاه .

المَدْحُور

المَدْحُور - [ دحر ] : مفع .

المَدْحُوس

المَدْحُوس - [ دحس ] : آنكه انگشت او ريشه در آورده باشد .

المَدْحُوسة

المَدْحُوسة - [ دحس ] : « إصبع مَدْحُوسَةٌ » :

انگشتى كه ريشه در آورده است .

المُدْخَل

المُدْخَل - [ دخل ] : مفع ، مرد پست و لئيم .

المَدْخَل

المَدْخَل - [ دخل ] : دخول ، جاى داخل شدن .

المَدْخَن

المَدْخَن - [ دخن ] : دودگير ، جاييكه از آن دود خارج شود .

المَدْخَنَة

المَدْخَنَة - [ دخن ] : دود كش .

المِدْخَنَة

المِدْخَنَة - ج مَدَاخِن [ دخن ] : منقل ، آتش دان ، سوراخ ديوار كه از آن دود خارج شود .

الْمَدْخُول

الْمَدْخُول - [ دخل ] : مفع ، كسى كه در عقل او خدشه وارد شده باشد ، لاغر و ناتوان ، - ج مَدَاخيل : مورد ، محصول ، ايراد ، دانه‌هاى غذائى .

المَدَد

المَدَد - [ مدّ ] : كمك و مساعدت ؛ « امددتُه بِمَددٍ » او را نيرومند كردم .

مَدَّدَ

مَدَّدَ - تَمْدِيداً [ مدّ ] الشيءَ : چيزى را پهن كرد و گسترد .

مَدَرَ

مَدَرَ - - مُدْراً المكانَ : مكان را گِل كارى كرد ، - الحوضَ : سنگهاى حوض را با گل خالص بنائى كرد .

مَدِرَ

مَدِرَ - - مَدَراً : شكم او بزرگ و چاق شد .

مَدَّرَ

مَدَّرَ - تَمْدِيراً [ مدر ] المكانَ : آن مكان را گل اندود كرد ، - الحوض : ميان سنگهاى حوض را با گل خالص بست .

المَدَر

المَدَر - مص ، گل خالص و بدون ماسه ، شهرها و روستاها كه ساختمانهاى آن معمولا از گل خالص است ، شهرها در برابر روستاها .

المُدِرّ

المُدِرّ - [ درّ ] : فا ، ؛ « الْمُدِرُّ للبول » : آنچه كه مادهء بول را افزايش دهد ، « مُدِرّاتُ البول » گياهان و داروهائي كه باعث افزايش ادرار مىشوند .

المِدْرَى

المِدْرَى - ج مَدَارٍ و مَدَارَى [ دري ] : شاخ ، شانه .

المَدْرَاء

المَدْرَاء - مؤنث ( الأمْدَر ) است ، - ( ح ) كفتار ؛ « بَنو مَدْرَاء » : شهرنشينان .

المِدْراة

المِدْراة - ج مَدَارٍ و مَدَارَى [ دري ] : مرادف ( المِدْرَى ) است .

المِدْرار

المِدْرار - [ درّ ] : بسيار ريزان خون و يا شير .

المِدْراس

المِدْراس - [ درس ] : خانه اى كه در آن تورات مىآموزند .

المِدْران

المِدْران - [ درن ] : جامهء بسيار چرك ؛ « ثِيَابٌ مِدْران » : جامه‌هاى چرك و كثيف .

المِدْرايَة

المِدْرايَة - [ دري ] : مرادف ( المِذْرى ) است و به معناى چنگال و يا شانه و يا شاخ است .

اين كلمه در زبان متداول رايج است .

المِدْرأ

المِدْرأ - [ درأ ] : دفع كننده و يا بر طرف كننده چيزى .

المُدَرَّب

المُدَرَّب - [ درب ] : مفع ، آزمايش شده و آزموده و رنج ديده ، كسى كه ورزيده شده باشد ، - من الإِبِل : شترى كه سوارى مىدهد و در كوچه‌ها راه مىپيمايد .

المُدَرِّب

المُدَرِّب - [ درب ] : مربي ورزشى ، مربي نظامى .

المَدَرَة

المَدَرَة - يك قطعه گل خالص ؛ « مَدَرَةٌ الرجُلِ » : خانهء شخص .

المُدْرَج

المُدْرَج - [ درج ] في كذا : داخل در چيزى ، نوشته اى در چيزى ، - ج مَدَارج : كاغذى كه در آن نوشته اى درج يا نامه اى مرقوم شده باشد .

المَدْرَج

المَدْرَج - ج مَدَارِج [ درج ] : كتاب بسته شده ، مذهب و روش ، باند هواپيما ؛ « مَدْرَجَ النَّمْل » : ردپاى مورچگان بر روى زمين ؛ « سارفى مدارج الرُّقِيّ » : در راه پيشرفت گام برداشت .

المُدَرَّج

المُدَرَّج - [ درج ] : آمفىتئاتر ، سالن سخنرانى ، سالن نمايش .

المُدْرَجَة

المُدْرَجَة - ج مَدَارج [ درج ] : كتاب يا نوشتهء پيچيده .

المَدْرَجَة

المَدْرَجَة - ج مَدَارج [ درج ] : راه ، بيشترين راه ، آنچه كه انسانرا به بهترين مىرساند .

المِدْرَس

المِدْرَس - [ درس ] : كتابى كه با آن درس دهند ، جاى درس و آموزش .

المُدَرِّس

المُدَرِّس - [ درس ] : استاد و آموزگار ؛ « المدرّسُ الْمُسَاعِد » : استاديار .

المَدْرَسَة

المَدْرَسَة - [ درس ] : آموزشگاه ، - الابتدائية :

دبستان ، - الثانويَّة : دبيرستان ، - الدّاخلية .

مدرسه شبانه روزى ، - الحربية : دبيرستان نظامى .

المُدَرَّع

المُدَرَّع - [ درع ] : مفع ، حيوان مورچه خوار .

المِدْرَعة

المِدْرَعة - [ درع ] عند اليهود : جامهء كتاني كه علماى بزرگ يهود در بر مىكردند ، ج مَدَارِع ، جبهء پشمين .

المُدَرَّعة

المُدَرَّعة - [ درع ] ( اع ) : كشتى جنگى ، رزمناو .

المُدْرِكَات

المُدْرِكَات - [ درك ] : حواس پنجگانه .

المُدْرِكَة

المُدْرِكَة - [ درك ] : « رجلٌ مُدْركةٌ » :

كسى كه داراى نيروى درك كنندهء بسيار باشد .

المُدَرَّمَة

المُدَرَّمَة - [ درم ] : « دِرْعٌ مُدَرَّمة » : زره نرم و نازك و صاف .

المُدَرْهَم

المُدَرْهَم - [ درهم ] : كسى كه درهم بسيار ( پول فلزى ) دارد .

المَدْرُوس

المَدْرُوس - [ درس ] : مفع ، لباس كهنه