فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٧١

أَسْجَمَ

خواست ، - هُ فى دينِهِ : از او خواست تا در پرداخت بدهى خود ارفاق كند .

اسْتَوْضَمَ

اسْتَوْضَمَ - اسْتِيضَاماً [ وضم ] هُ : به او ستم كرد .

اسْتَوَطَ

اسْتَوَطَ - اسْتِوَاطاً [ سوط ] الأمر : آن چيز در هم بر هم و سرگشته شد .

اسْتَوْطَأَ

اسْتَوْطَأَ - اسْتِيطَاءً [ وطأ ] الشيءَ : آن چيز را كوفته و لگدمال يافت .

اسْتَوْطَنَ

اسْتَوْطَنَ - اسْتِيطَاناً [ وطن ] البلدَ : در آن شهر اقامت گزيد .

اسْتَوْظَفَ

اسْتَوْظَفَ - اسْتِيظَافاً [ وظف ] الشيءَ : آن چيز را گرفت يا در آن جاى داد .

اسْتَوْعَى

اسْتَوْعَى - اسْتِيعَاءً [ وعي ] الشيءَ : آن چيز را در انديشه گرفت ، همهء آن چيز را گرفت .

اسْتَوْعَبَ

اسْتَوْعَبَ - اسْتِيعَاباً [ وعب ] الشيءَ : همهء آن چيز را گرفت ، آن چيز را از بيخ و بن بركند ، - الحديثَ : آن سخن را كاملًا فرا گرفت ، - المكانُ او الوعاءُ الشيءَ : آن مكان يا آن ظرف گنجايش آن چيز را داشت .

اسْتَوْعَدَ

اسْتَوْعَدَ - اسْتِيعَاداً [ وعد ] هُ : از او خواست تا به وى وعده دهد .

اسْتَوْعَرَ

اسْتَوْعَرَ - اسْتِيعَاراً [ وعر ] المكان أو الطريقَ : آن مكان يا آن راه را سخت و دشوار يافت .

اسْتَوْعَلَ

اسْتَوْعَلَ - اسْتِيعَالًا [ وعل ] تِ الأَوعالُ : بزهاى كوهى بسوى قله‌هاى كوه رفتند ، - اليهِ : به او پناهنده شد .

اسْتَوْفَى

اسْتَوْفَى - اسْتِيفَاءً [ وفي ] حَقَّهُ : حق خود را تمام و كمال گرفت .

اسْتَوْفَدَ

اسْتَوْفَدَ - اسْتِيفَاداً [ وفد ] هُ : او را به نمايندگى فرستاد .

اسْتَوْفَرَ

اسْتَوْفَرَ - اسْتِيفَاراً [ وفر ] الشيءَ : آن چيز را ذخيره كرد ، - الحقَّ : حق خود را دريافت كرد .

اسْتَوْفَزَ

اسْتَوْفَزَ - اسْتِيفَازاً [ وفز ] في قعدته : با عدم اطمينان نشست بسان آنكه آماده برجستن است .

اسْتَوْفَضَ

اسْتَوْفَضَ - اسْتِيفَاضاً [ وفض ] : با شتاب دويد ، - هُ : او را شتابانيد ، او را از خود راند ، او را از شهر بيرون كرد ، - تِ الإبِلُ : شتران پراكنده شدند .

اسْتَوْفَقَ

اسْتَوْفَقَ - اسْتِيفَاقاً [ وفق ] اللَّهَ : از خداوند متعال توفيق خواست .

اسْتَوْقَحَ

اسْتَوْقَحَ - اسْتِيقَاحاً [ وقح ] الحافِرُ : سُم ستور سفت و سخت شد .

اسْتَوْقَدَ

اسْتَوْقَدَ - اسْتِيقَاداً [ وقد ] تِ النار : آتش افروخته شد .

اسْتَوْقَرَ

اسْتَوْقَرَ - اسْتِيقَاراً [ وقر ] تِ الإبلُ : شتران فربه شدند ، شتران بار سنگين برداشتند ، - وِقْرَهُ طَعَاماً : توشهء غذائى خود را گرفت .

اسْتَوْقَعَ

اسْتَوْقَعَ - اسْتِيقَاعاً [ وقع ] الأمرَ : منتظر فراهم شدن كار شد ، از آن كار ترسيد ، - السّيفُ :

شمشير به تيز كردن نياز داشت .

اسْتَوْقَفَ

اسْتَوْقَفَ - اسْتِيقَافاً [ وقف ] هُ : از او خواست تا بايستد و متوقف شود .

اسْتَوْكَى

اسْتَوْكَى - اسْتِيكَاءً [ وكي ] الوِعَاءُ : ظرف پر شد .

اسْتَوْكَفَ

اسْتَوْكَفَ - اسْتِيكَافاً [ و كف ] الماءَ : آب را قطره قطره روان ساخت .

اسْتَوْلَى

اسْتَوْلَى - اسْتِيلَاءً [ ولي ] عليهِ : بر او چيره شد ، - على الغَاية : بر پايان كار سبقت يافت ، - على الشيءِ : آن چيز در دست او قرار گرفت .

اسْتَوْلَدَ

اسْتَوْلَدَ - اسْتِيلَاداً [ ولد ] فلانٌ : فلانى فرزند خواست .

اسْتَوْلَهَ

اسْتَوْلَهَ - اسْتِيلَاهاً [ و له ] : خرد او آشفته شد .

اسْتَوْهَبَ

اسْتَوْهَبَ - اسْتِيهَاباً [ وهب ] الهبةَ : هبه يا بخشش خواست ، - فلاناً و من فلانٍ الهبةَ : از او خواست تا به وى بخشش دهد .

اسْتَوْهَلَ

اسْتَوْهَلَ - اسْتِيهَالًا [ و هل ] : ناتوان شد ، ترسيد .

الاسْتِيَاء

الاسْتِيَاء - [ سوأ ] : ناخورسندى ، عدم رضايت .

اسْتَيْأَسَ

اسْتَيْأَسَ - اسْتِيئَاساً [ يأس ] منهُ : از او اميد خود را بريد .

اسْتَيْبَسَ

اسْتَيْبَسَ - اسْتِيبَاساً [ يبس ] الريقُ : آب دهان خشك شد .

الاسْتِيدَاع

الاسْتِيدَاع - [ ودع ] : مص وضع ادارى بعضى از كاركنان دولت است كه بطور موقت بازنشسته مىشوند ولى با حفظ حقوق و مزايا ؛ « أُحِيلَ على الاسْتِيداع » : بطور موقت باز نشسته شد .

اسْتَيْسَرَ

اسْتَيْسَرَ - اسْتِيسَاراً [ يسر ] لهُ الأَمرُ : آن كار براى او آماده شد ، - الأمرُ : آن امر آسان شد .

اسْتِيفَ

اسْتِيفَ - اسْتِيَافاً [ سيف ] القومُ : آن قوم شمشير خوردند .

اسْتَيْقَظَ

اسْتَيْقَظَ - اسْتِيقَاظاً [ يقظ ] : هشيار شد ، - هُ :

او را از خواب بيدار كرد ، از او خواست تا بيدار باشد .

اسْتَيْقَنَ

اسْتَيْقَنَ - اسْتِيقَاناً [ يقن ] الأمرَ و به : آن كار را دانست و دربارهء آن پژوهش كرد .

اسْتَيْمَنَ

اسْتَيْمَنَ - اسْتِيمَاناً [ يمن ] الرجُلَ : آن مرد را سوگند داد ، - بِكَذَا : به آن چيز تبرك كرد .

أَسْجَى

أَسْجَى - إسْجَاءً [ سجو ] الرجُلُ : آن مرد روى چيزى را پوشانيد ، - الْبَحْرُ : موجهاى دريا آرام شد ، - تِ الناقَةُ : شير ماده شتر بسيار شد .

أَسْجَحَ

أَسْجَحَ - إسْجَاحاً [ سجَحَ ] الوالي : والي يا حاكم نيكو عفو كرد و بخشيد ، - الرَّجُلُ : آن مرد به نرمى سخن گفت و سخن را آراست .

أَسْجَدَ

أَسْجَدَ - إسْجَاداً [ سجد ] : سر خود را فرود آورد و خم شد ، - عينَه : چشم خود را پوشانيد .

الأَسْجَد

الأَسْجَد - [ سجد ] : آنكه پايش ورم كرده باشد .

الأَسْجَر

الأَسْجَر - [ سجر ] : آنكه در چشمانش سرخى باشد ، آبگير گل آلود .

أَسْجَفَ

أَسْجَفَ - إسْجافاً [ سجف ] الستر : پرده را فرو آويخت ، - البيتَ : بر خانه پرده انداخت ، - اللَيلُ : تاريكى شب ادامه يافت .

أَسْجَلَ

أَسْجَلَ - إسْجَالًا [ سجل ] : خير و خوبى فلانى بسيار شد ، - هُ : به او بسيار بخشيد ، - الحوضَ : حوض را پر كرد ، - الكلامَ : سخن سرائى كرد ، - النّاسَ : مردم را رها كرد ، - لهُ الأمرَ :

آن كار را براى او رها ساخت ، - الأنعامَ فى الزّرع : دام و ستوران را در كشتزار رها كرد .

أَسْجَمَ

أَسْجَمَ - إسْجَاماً [ سجم ] الماءَ : آب را ريخت ، - تِ السّحابةُ : بارش ابر بدرازا