فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٦٥

اسْتَمْجَدَ

خواست ، - المكانُ : در آن جاى گياه بسيار شد .

اسْتَكْلَبَ

اسْتَكْلَبَ - اسْتِكْلَاباً [ كلب ] الرجُلُ : آن مرد همچون سگان عوعو كرد ، - الكلبُ : آن سگ به خوردن گوشت مردم معتاد شد .

اسْتَكْمَلَ

اسْتَكْمَلَ - اسْتِكْمَالًا [ كمل ] الشيءَ : آن چيز را كامل و تمام كرد .

اسْتَكنَ

اسْتَكنَ - اسْتِكَاناً [ سكن ] : خوار و زبون شد .

اسْتَكَنَّ

اسْتَكَنَّ - اسْتِكْناناً [ كنّ ] : پنهان شد ، به خانه و كاشانهء خود برگشت .

اسْتَكْوَى

اسْتَكْوَى - اسْتِكْوَاءً [ كوي ] فلاناً : از او خواست كه موضع درد را داغ كند ، - الرّجُلُ : هنگام داغ كردن موضع آن مرد رسيد .

اسْتَلَّ

اسْتَلَّ - اسْتِلَالًا [ سلّ ] الشيءَ من الشيء : چيزى را از چيزى بيرون كشيد .

اسْتَلَاطَ

اسْتَلَاطَ - اسْتِلَاطَةً [ لوط ] هُ : او را فرزند خود خواند ولى فرزند او نبود .

اسْتَلَاقَ

اسْتَلَاقَ - اسْتِلَاقَةً [ ليق ] هُ بهِ : آن چيز را به آن چسبانيد .

اسْتَلَامَ

اسْتَلَامَ - اسْتِلَامَةً [ لوم ] : سزاوار سرزنش شد ، - الَيهم : با وضعى نكوهيده نزد آنها رفت ، - الى ضيفهِ : به ميهمان خود نكوئى نكرد .

اسْتَلَانَ

اسْتَلَانَ - اسْتِلَانَةً [ لين ] الشيءَ : آن چيز را نرم يافت يا نرم شمرد .

اسْتَلأَ

اسْتَلأَ - اسْتِلَاءً [ سلأ ] السمنَ : روغن را تصفيه كرد ، صاف كرد .

اسْتَلأَكَ

اسْتَلأَكَ - اسْتلْئاكاً [ لأك ] لهُ : نامهء خود را براى او فرستاد .

اسْتَلأَمَ

اسْتَلأَمَ - اسْتِلْئاماً [ لأم ] : زره پوشيد ، - الحجرَ الأَسْوَد : حجر الأسود را دست ماليد ، - الرجلُ :

آن مرد از ناكسان زن گرفت ، - اطْهَاراً : با ناكسان خويشى نمود ، - الأبَ : او پدرى پست و بدخوى داشت .

اسْتَلَبَ

اسْتَلَبَ - اسْتِلَاباً [ سلب ] هُ ثوبَهُ : جامهء او را دزديد و بسرقت برد .

اسْتَلَبَّ

اسْتَلَبَّ - اسْتِلْبَاباً [ لبّ ] زيداً : خرد او را آزمايش كرد .

اسْتَلْبَأَ

اسْتَلْبَأَ - اسْتِلْبَاءً [ لبأ ] الجديُ الشاةَ : بزغاله از گوسفند پس از زائيدن نخستين بار شير خورد .

اسْتَلْبَثَ

اسْتَلْبَثَ - اسْتِلْبَاثاً [ لبث ] هُ : او را سست و كند يافت .

اسْتَلْبَنَ

اسْتَلْبَنَ - اسْتِلْبَاناً [ لبن ] : شير خواست .

اسْتَلَتَ

اسْتَلَتَ - اسْتِلَاتاً [ سلت ] القصعةَ : كاسهء غذا را با انگشت پاك كرد .

اسْتَلَجَّ

اسْتَلَجَّ - اسْتِلْجَاجاً [ لجّ ] متاعَ فلان : متاع و چيزهاى او را مدعي شد ، - بِيَمِينِهِ : در سوگند خود پا فشارى كرد و كفاره نداد به گمان اينكه راستگو است .

اسْتَلْجَمَ

اسْتَلْجَمَ - اسْتِلْجَاماً [ لجم ] فلاناً الفرسَ : از فلانى خواست تا آن اسب را لگام كند .

اسْتَلْحَجَ

اسْتَلْحَجَ - اسْتِلْحَاجاً [ لحج ] البابُ : درب باز نشد .

اسْتَلْحَقَ

اسْتَلْحَقَ - اسْتِلْحَاقاً [ لحق ] هُ : او را به خود نسبت داد و مدعي آن شد ، - الرجُلُ : به كشت زراعت ديم پرداخت .

اسْتَلْحَمَ

اسْتَلْحَمَ - اسْتِلْحَاماً [ لحم ] الزرعُ : درخت پيچيده شد ، - الخَطْبُ فلاناً : آن كار سخت در فلانى اثر گذاشت ، - الطريقُ : راه فراخ شد ، - الطريقَ او الطريدةَ : در پى راه فراخ و شكار روان شد .

اسْتُلْحِمَ

اسْتُلْحِمَ - [ لحم ] الرجُلُ : آن مرد به جنگ افتاد و راه گريزى نيافت .

اسْتَلَذَّ

اسْتَلَذَّ - اسْتِلْذَاذاً [ لذّ ] الشيءَ : آن چيز را خوشمزه يافت .

اسْتَلْزَمَ

اسْتَلْزَمَ - اسْتِلْزَاماً [ لزم ] الشيءَ : آن چيز را لازم شمرد ، آن چيز را ضرورى دانست .

اسْتَلْطَفَ

اسْتَلْطَفَ - اسْتِلْطَافاً [ لطف ] هُ : آن چيز را لطيف و نرم يافت ، - الشيءَ بِجَنْبِهِ : آن چيز را به پهلوى خود چسبانيد .

اسْتَلْغَى

اسْتَلْغَى - اسْتِلْغَاءً [ لغو ] فلاناً : از فلانى باز پرسى كرد و به سخنان او گوش داد .

اسْتَلْفَتَ

اسْتَلْفَتَ - اسْتِلْفَاتاً [ لفت ] النظرَ : آن چيز را مورد نظر و توجه قرار داد .

اسْتَلْقَى

اسْتَلْقَى - اسْتِلْقَاءً [ سلق ] : بر پشت خوابيد .

اسْتَلْقَى

اسْتَلْقَى - اسْتِلْقَاءً [ لقي ] على قفاه : آن مرد به پشت خوابيد .

اسْتَلَمَ

اسْتَلَمَ - اسْتِلَاماً [ سلم ] الشيءَ : آن چيز را تحويل گرفت ، - الزرعُ : خوشهء كشت بر آمد ، - الحجرَ الأسوَد : حجر الأسود را با دست مسح كرد يا آن را با بوسه لمس كرد ، آن را بوسيد ، اين تعبير گاهى در غير از حجر الأسود نيز گفته مىشود مانند « اسْتلمتُ يدَهُ » دست او را لمس كردم يا بوسيدم .

اسْتَلْهَى

اسْتَلْهَى - اسْتِلْهَاءً [ سهو ] صاحبَهُ : چشم به راه دوست خود بود ، از او خواست كه بايستد ، - الشيءَ : آن چيز را بسيار كرد ، آن چيز را بلعيد .

اسْتَلْهَمَ

اسْتَلْهَمَ - اسْتِلْهَاماً [ لهم ] اللَّهَ خيراً : از خدا خواست تا خير و خوبى بدل او اندازد .

اسْتَلْوَى

اسْتَلْوَى - اسْتِلْوَاءً [ لوو ] بهم الدهُر : روزگار آنها را نابود كرد .

اسْتَلْيَثَ

اسْتَلْيَثَ - اسْتِلْيَاثاً [ ليث ] : او مانند شير شد .

اسْتَمَاتَ

اسْتَمَاتَ - اسْتِمَاتَةً و اسْتِمَاتاً [ موت ] : پس از لاغرى فربه شد ، براى خود مرگ آرزو كرد ، در پى آن چيز به هر وسيله كه بود رفت ، آن چيز سست شد ، - الثوبُ : جامه كهنه و فرسوده شد .

اسْتَمَاحَ

اسْتَمَاحَ - اسْتِمَاحَةً [ ميح ] هُ : از او بخشش خواست ، از او شفاعت كردن خواست .

اسْتَمَازَ

اسْتَمَازَ - اسْتِمَازَةً [ ميز ] : از ديگران جدا شد و گوشهء تنهائى برگزيد ، از آن دور شد .

اسْتَمَالَ

اسْتَمَالَ - اسْتِمَالَةً [ مول ] : پولدار شد ، پول و دارائى او بسيار شد .

اسْتَمَالَ

اسْتَمَالَ - اسْتِمَالَةً [ ميل ] : خميده شد ، - فلاناً و بقلبِهِ : از فلانى استمالت كرد يا دل او را بدست آورد ، از او مهربانى خواست ، - مما في الوِعَاءِ : آنچه كه در كاسه بود گرفت ، - الطَّعامَ و نحوَهُ : مواد غذائى و مانند آن را با دو كف دَست يا بازوان خود كيل كرد .

اسْتَمْتَعَ

اسْتَمْتَعَ - اسْتِمْتَاعاً [ متع ] بكذا أو من كذا : به چيزى يا از چيزى مدتى دراز لذت برد و برخوردار شد ، - بِمَالِهِ : با پول و دارائى خود در رفاه زندگى كرد .

اسْتَمْجَدَ

اسْتَمْجَدَ - اسْتِمْجَاداً [ مجد ] : خواستار بزرگى و بزرگوارى شد ، با صفات نيك امتياز