فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٧٠٩

القُنْو

القِنْبَاز

القِنْبَاز - ج قَنَابِيز : مُرادف ( الغِنْباز ) است .

القُنْبُرَاء

القُنْبُرَاء - ج قُبَّر و قُبَر و قَنَابِر ( ح ) : مُرادف ( القُبَّرِة ) است .

القُنْبَرَاء

القُنْبَرَاء - ج قُبّر و قُبَر و قَنَابِر ( ح ) : مُرادف ( القُبَّرة ) است .

القُنْبُرَانِيَّة

القُنْبُرَانِيَّة - « دَجاجةٌ قَنْبُرانِيَّة » : مرغ تاج به سر ، پرندهء كاكُل دار .

القُنْبُرَة

القُنْبُرَة - پرى كه بر سر مُرغ در آيد ، - ج قَنابِر ( ح ) : گونه اى گنجشك .

القُنْبَرَة

القُنْبَرَة - ج قَنَابِر ( ح ) : مُرادف ( الْقُنْبُرُة ) است .

قَنْبَعَ

قَنْبَعَ - قَنْبَعَةً [ قنبع ] تِ الشجرةُ : گل درخت يا ميوهء آن در غنچه پديد آمد .

القُنْبُع

القُنْبُع - پوشش غنچهء درخت ، غلافهاى گندم در ميان خوشه .

القُنْبُعَة

القُنْبُعَة - مُرادف ( القُنبُع ) است .

قَنْبَلَ

قَنْبَلَ - قَنْبَلَةً [ قنبل ] العدوَّ ( ا ع ) : بر روى دشمن بمب انداخت .

القَنْبَل

القَنْبَل - ج قَنَابِل : گروهى از مردم يا اسبها .

القُنْبُلَة

القُنْبُلَة - ج قَنَابِل [ قنبل ] : بمب و انواع آن مانند بمب آتش زا و بمب ميكروبى و بمب اتم و بمب زهرآلود . . . ، - اليَدَوِيَّة :

بمب دستى ، نارنجك .

القَنْبَلَة

القَنْبَلَة - ج قَنَابِل [ قنبل ] : مُرادف ( القَنْبَل ) است .

القُنَّبِيط

القُنَّبِيط - ( ن ) : كلم برگ كه از رستهء ( صَلِيبيَّات ) است و به آن ( الْقَرنَبِيط ) نيز گويند .

قَنَتَ

قَنَتَ - - قُنُوتاً : فرمانبردارى كرد ، به سوى خدا فروتنى كرد ، نماز خواند ، - لَه : در برابر او زبون شد ، - قَنَانَةً : كم غذا شد .

القُنَّة

القُنَّة - ج قُنَن و قِنَان و قُنُون و قَنَّات [ قنّ ] : تپه ، قلهء كوه ، قنَّةُ كُلِّ شَىْءٍ « : بالاى هر چيزى .

القِنَّة

القِنَّة - ج قِنَن [ قنّ ] : هر يك از رشته‌هاى به هم پيچيدهء رسن ، نام داروئى است .

القَنْد

القَنْد - ج قُنُود : قند - اين واژه فارسى است .

القُنْدُر

القُنْدُر - ( ح ) : سگ آبى - اين واژه فارسى است .

القُنْدُس

القُنْدُس - ( ح ) : مُرادف ( القُنْدرُ ) است .

القَنْدَلَفْت

القَنْدَلَفْت - خدمتگزار كليسا - اين واژه يونانى است .

القُنْدُول

القُنْدُول - ( ن ) : نوعى گياه خاردار كه داراى گلهاى زرد رنگ مىباشد و در خاورميانه بسيار كشت مىشود .

القُنْدُولَة

القُنْدُولَة - ( ن ) : واحد ( القُنْدُول ) است .

القَنْدِيَّة

القَنْدِيَّة - ( ن ) : گونه اى گياه زينتى از رسته ى قرنيّات است - ارتفاع اين درخت بالغ بر ده متر مىشود كه داراى برگهاى درشت و پهن است و در زمستان مىرويد .

القِنْدِيل

القِنْدِيل - ج قَنَادِيل : چراغ - لاتينى است .

قَنَصَ

قَنَصَ - - قَنْصاً الطيرَ : پرنده را شكار كرد .

القَنَص

القَنَص - شكار كردن .

القُنْصُل

القُنْصُل - ج قَنَاصِل : كُنسول .

القُنْصُلِيَّة

القُنْصُلِيَّة - كنسولگرى ، خانه يا محل كار كنسول .

قَنَطَ

قَنَطَ - - قُنُوطاً : نااميد شد ، - ه : او را از چيزى بازداشت .

قَنِطَ

قَنِطَ - - قَنَطاً : نوميد شد .

قَنُطَ

قَنُطَ - - قَنَاطَةً : نااميد شد .

قَنَّطَ

قَنَّطَ - تَقْنِيطاً [ قنط ] ه : او را نااميد كرد .

القَنِط

القَنِط - نااميد ، نوميد ، مأيوس .

القِنْطَار

القِنْطَار - ج قَنَاطِير [ قنطر ] : مقياس وزن ، يكصد رطل ، مال بسيار ؛ « قَنَاطِير مُقْنَطَرَة » :

مال بسيار و كامل .

قَنْطَرَ

قَنْطَرَ - قَنْطَرَةً [ قنطر ] الرجُلُ : مال بسيارى بدست آورد گوئى كه با قنطار وزن مىشود ، - الْفَارِسُ : سواره از اسب خود بر زمين افتاد .

القِنْطِر

القِنْطِر - [ قنطر ] : بلاى سخت ، - ( ح ) : نام پرنده ايست .

القَنْطَرَة

القَنْطَرَة - [ قنطر ] : مص ، - ج قَنَاطِر : پُل كه بر روى آب زنند ، ساختمان بلند ، ساختمانى كه به شكل كمان ( قوس ) باشد .

القَنْطُرْيُون

القَنْطُرْيُون - ( ن ) : نوعى گياه از رستهء ( المُرَكَّبات ) است كه در پزشكى بعنوان داروى ضد تب مورد استفاده قرار مىگيرد .

القَنْطَرْيُون

القَنْطَرْيُون - الصغير ( ن ) : نوعى گياه تلخ است از رستهء ( الجَنْطِيَانِيَّات ) كه گلهاى آن سرخ و يا زرد است و در پزشكى گونه اى داروى ضد تب است و همچنين در تهيه بعضى از نوشابه‌ها مورد استفاده قرار مىگيرد .

القَنْطُورِيُون

القَنْطُورِيُون - ( ن ) : مُرادف ( القَنْطُرْيُون ) است .

القِنْطِير

القِنْطِير - [ قنطر ] : بلاى سخت .

قَنَعَ

قَنَعَ - - قُنُوعاً : خاشعانه و خاضعانه سؤال كرد .

قَنِعَ

قَنِعَ - - قَنَعاً و قَنَاعَةً و قُنْعَاناً : به آنچه كه دارد قانع است ، به آنچه كه قسمت او شده راضى است .

قَنَّعَ

قَنَّعَ - تَقْنِيعاً [ قنع ] ه : او را قانع كرد ، - الْمَرْأَةَ :

بر سر آن زن روسرى پوشانيد ، - رَأْسَه بِالسَّيْفِ او الْعَصا : با شمشير يا چوب بر سر او زد ، - ه خِزيةً وَعَاراً : او را به ننگ و عار نسبت داد ، - الدّيكُ : خروس پرهاى اطراف گردن خود را به طرف سر برگردانيد .

القُنْع

القُنْع - ج قِنْعَة و أَقْنَاع : طبقى كه از شاخه‌هاى نخل سازند و در آن غذا نهند .

القِنْع

القِنْع - ج أَقْنَاع : اسلحه ، - ج قِنْعَة و اقْناع :

مُرادف ( القُنع ) است .

القَنِع

القَنِع - آنكه به قسمت خود راضى باشد .

القُنْعَان

القُنْعَان - مص ، « شاهِدٌ قُنْعَانٌ » : آنكه مورد اعتماد بوده و گواهى يا شهادت او را قبول داشته باشند اين كلمه در مذكر و مؤنّث و مفرد و جمع يكسان به كار مىرود .

القَنْعَان

القَنْعَان - « رجُلٌ قَنْعَانٌ » : آنكه به چيز كم قانع و راضى باشد .

القَنَعَة

القَنَعَة - ماسهء نرم ، - مِنَ الْجَبَل وَالسَّنَام :

قسمت بالاى كوه يا كوهان .

القُنْفُد

القُنْفُد - ج قَنَافِد [ قنفد ] ( ح ) : مُرادف ( الْقُنْفُذُ ) است .

القُنْفُدَة

القُنْفُدَة - [ قنفذ ] ( ح ) : مؤنّث ( الْقُنْفُذ ) است .

القُنْفُذ

القُنْفُذ - ج قَنَافِذ [ قنفذ ] ( ح ) : خار پشت .

القُنْفَذ

القُنْفَذ - ح قَنَافِذ [ قنفذ ] ( ح ) : مُرادف ( الْقُنْفُذُ ) است .

القُنْفَذة

القُنْفَذة - [ قنفذ ] ( ح ) : مؤنّث ( الْقُنْفُذ ) است .

القُنْو

القُنْو - ج أَقْنَاء و قُنْيَان و قِنْيَان و قُنْوَان و قِنْوان