فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٦٣

اسْتَقْصَى

او را از آن هراس بيرون آورد .

اسْتَفْسَرَ

اسْتَفْسَرَ - اسْتِفْسَاراً [ فسر ] فلاناً عن الامر : از فلانى خواست تا دربارهء آن امر توضيح دهد ، - هُ الأمرَ : از او خواست تا دربارهء آن امر توضيح دهد .

اسْتَفَصَّ

اسْتَفَصَّ - اسْتِفْصَاصاً [ فصّ ] منه شيئاً : خواستار بيرون آوردن چيزى از آن شد .

اسْتَفْصَلَ

اسْتَفْصَلَ - اسْتِفْصَالًا [ فصل ] : از او خواست تا شرح و تفصيل دهد .

اسْتَفْضَلَ

اسْتَفْضَلَ - اسْتِفْضَالًا [ فضل ] من الشيء :

بازماندهء آن چيز را رها كرد .

اسْتَفْظَعَ

اسْتَفْظَعَ - اسْتِفْظاعاً [ فظع ] الأمرَ : آن امر را وحشتناك يافت .

اسْتُفِعَ

اسْتُفِعَ - اسْتِفَاعا [ سفع ] لونُهُ : رنگ رخسار او از ترس و مانند آن دگرگون شد .

اسْتَفْقَدَ

اسْتَفْقَدَ - اسْتِفْقَاداً [ فقد ] المريضَ : از بيمار عيادت كرد . اين كلمه در زبان متداول رايج است .

اسْتَفَكَّ

اسْتَفَكَّ - اسْتِفْكَاكاً [ فكّ ] هُ : خواستار رهائى و يا آزادى او شد .

اسْتَفَلَ

اسْتَفَلَ - اسْتِفَالًا [ سفل ] : پائين آمد .

اسْتَفَلَّ

اسْتَفَلَّ - اسْتِفْلَالًا [ فلّ ] السيف : شمشير را شكافت ، سوراخ كرد .

اسْتَفْلَى

اسْتَفْلَى - اسْتِفْلَاءً [ فلي ] : اظهار تمايل كرد و خواست تا خود را پاكيزه كند ، - هُ :

متعرض او شد تا سرش را با شمشير از بدنش جدا كند .

اسْتَفْلَتَ

اسْتَفْلَتَ - اسْتِفْلَاتاً [ فلت ] الشيء من يده : آن چيز را از دستش ربود .

اسْتَفْلَحَ

اسْتَفْلَحَ - اسْتِفْلَاحاً [ فلح ] بالشيء : بر آن چيز دست يافت و بدان رسيد .

اسْتَفهَمَ

اسْتَفهَمَ - اسْتِفْهَاماً [ فهم ] هُ الأمرَ : از او خواست كه وى را از آن كار آگاه كند يا از آن خبر دهد .

اسْتَقَى

اسْتَقَى - اسْتِقَاءً [ سقي ] منه : از او خواست تا چيزى بنوشد ، - مِن النّهر : از رودخانه آب برداشت .

اسْتَقَاءَ

اسْتَقَاءَ - اسْتِقَاءَةً [ قيأ ] : خود را به قى كردن زد .

اسْتَقَاتَ

اسْتَقَاتَ - اسْتِقَاتَةً [ قوت ] فلاناً : از فلانى قوت و روزى خواست .

اسْتَقَادَ

اسْتَقَادَ - اسْتِقَادَةً [ قود ] : خوار و زبون شد ، - لهُ : از او فرمانبردارى كرد ، - الأَمِيرَ :

از حاكم خواست تا كشنده را قصاص كند و بكشد .

اسْتَقَالَ

اسْتَقَالَ - اسْتِقَالةً [ قيل ] من منصبه : از مقام خود درخواست كناره گيرى كرد ، - هُ البيعَ : از او خواست تا معاملهء فروش را فسخ كند .

الاسْتِقَالة

الاسْتِقَالة - [ قيل ] : درخواست كناره گيرى و يا استعفا از منصب و مقام .

اسْتَقَامَ

اسْتَقَامَ - اسْتِقَامَةً [ قدم ] : استوار شد ، « استقَامَ لهُ الأمرُ » : آن كار براى او استوار و مناسب شد ، - الشِّعْرُ : وزن شعر درست شد ، - المتاعَ : متاع يا كالا را قيمت گذارى كرد ، - تِ المرأةُ : آن زن آبستن شد . اين تعبير در زبان متداول رايج است .

الاسْتِقْبَال

الاسْتِقْبَال - [ قبل ] : مص ، - من الزمان : زمان آينده ؛ « حَفْلَةُ اسْتقبالٍ » : جشن يا ميهمانى به افتخار شخصى يا بمناسبت روزى خوش ؛ « رَدْهَةُ الاسْتقبالِ » : اطاق بزرگ پذيرائى از ميهمانان .

اسْتَقْبَحَ

اسْتَقْبَحَ - اسْتِقْبَاحاً [ قبح ] الشيءَ : آن چيز را زشت و پليد دانست .

اسْتَقْبَلَ

اسْتَقْبَلَ - اسْتِقْبَالًا [ قبل ] الرجُلَ : بسوى آن مرد آمد ، - الشيءَ : با آن چيز روبرو شد ، روياروي او ايستاد ، ضد كلمهء ( اسْتَدْبَرَهُ ) است .

اسْتَقْتَلَ

اسْتَقْتَلَ - اسْتِقْتَالًا [ قتل ] : خود را براى كشته شدن آماده كرد و تا حد مرگ قتال نمود ، - فى الأمر : بر سر آن كار خود را به كشتن داد ، در آن كار بسيار كوشيد .

اسْتَقَدَّ

اسْتَقَدَّ - اسْتِقْدَاداً [ قدّ ] الأمرُ : آن كار يكسان شد ، پى در پى دوام يافت .

اسْتَقْدَحَ

اسْتَقْدَحَ - اسْتِقْدَاحاً [ قدح ] زنَادَهُ : از آتش زنه آتش بيرون كرد .

اسْتَقْدَرَ

اسْتَقْدَرَ - اسْتِقْدَاراً [ قدر ] اللَّه خيراً : از خداوند خواست تا در انجام آن كار توفيق يابد .

اسْتَقْدَمَ

اسْتَقْدَمَ - اسْتِقْدَاماً [ قدم ] : در كار خود كوشا شد ، - القومَ : پيشاپيش آن قوم قرار گرفت ، - الرّجُلَ : از آن مرد خواست تا نزد وى بيايد .

اسْتَقْذَرَ

اسْتَقْذَرَ - اسْتِقْذَاراً [ قذر ] الشيءَ : آن چيز را چرك و پليد شمرد ، به علت چركى آن چيز را مكروه و بد دانست .

اسْتَقْذَفَ

اسْتَقْذَفَ - اسْتِقْذَاقاً [ قذف ] فلاناً بالحجر :

سنگ بر فلانى انداخت ، - الرّجُلَ : به آن مرد تهمت ناروا زد .

اسْتَقَرَّ

اسْتَقَرَّ - اسْتِقْرَاراً [ قرّ ] بالمكان : در آن جاى ماندگار شد ، اقامت كرد ، - الرّأيُ على كذا :

فلان امر يا كار مقرر گرديد .

اسْتَقْرَى

اسْتَقْرَى - اسْتِقْرَاءً [ قرو ] الأمرَ : آن امر را بررسى و دنبال كرد .

اسْتَقْرَى

اسْتَقْرَى - اسْتِقْرَاءً [ قري ] : خواستار ميهمانى شد ، - البلادَ : شهرها را به سفر و سير و سياحت پرداخت .

اسْتَقْرَأَ

اسْتَقْرَأَ - اسْتِقْرَاءً [ قرأ ] فلاناً : از فلانى خواست تا بخواند ، - الأمورَ : امور را براى شناخت خواص آنها بررسى كرد .

اسْتَقْرَبَ

اسْتَقْرَبَ - اسْتِقْرَابا [ قرب ] الشيءَ : آن چيز را نزديك يافت . اين كلمه ضدّ ( اسْتَبْعَدَهُ ) است .

اسْتَقْرَضَ

اسْتَقْرَضَ - اسْتِقْرَاضاً [ قرض ] منهُ : از او وام خواست .

اسْتَقْرَنَ

اسْتَقْرَنَ - اسْتِقْرَاناً [ قرن ] لفلان : از ياران و نزديكان فلانى شد ، - الرجُلُ للأمر : بر آن كار توانا شد ، - الدّمُ فى العرقِ : خون در رگ زياد شد ، - الدمَّلُ : زخم رسيده شد و موقع شكافتن آن رسيد .

اسْتَقْسَمَ

اسْتَقْسَمَ - اسْتِقْسَاماً [ قسم ] : خواستار تقسيم آن چيز شد ، بين دو كار انديشيد و فكر كرد ، - هُ باللَّه : از او خواست كه به خدا سوگند خورد .

اسْتَقَصَّ

اسْتَقَصَّ - اسْتِقْصَاصاً [ قصّ ] هُ : از او خواست تا دشمنش را قصاص كند و انتقام وى را بگيرد .

اسْتَقْصَى

اسْتَقْصَى - اسْتِقْصَاءً [ قصو ] المَسألَةَ و فيها : در پيرامون آن مسأله و بحث در آن نهايت