فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٦٧٣

فَوْق

مىباشد كه معمولا در صفحهء اوّل و يا آخر آن به گونهء فهرست نوشته مىشود ، نام كتابى است كه در آن نام ساير كتابها نوشته شده باشد .

الفِهْرِسْت

الفِهْرِسْت - ج فَهَارس : مرادف ( الفِهْرِس ) است .

فَهِقَ

فَهِقَ - - فَهْقاً و فَهَقاً الإِناءُ : ظرف پُر و لبريز شد .

الفَهْقَة

الفَهْقَة - ج فِهَاق ( ع ا ) : اولين مُهرهء استخوانى زير گردن كه نخستين مُهرهء ستون فقرات است .

فَهِمَ

فَهِمَ - - فَهْماً و فَهَامَةً و فَهَامِيَةً الأَمرَ أو المعنى : كار يا معنى را دانست و شناخت .

فَهَّمَ

فَهَّمَ - تَفْهِيماً [ فهم ] ه الأَمرَ : امر را به او فهمانيد .

الفَهْم

الفَهْم - مص ، فهميدن ، تصور چيزى و شناخت آن ؛ « سوءُ الفَهْم » : نفهمى و نادانى .

الفَهِم

الفَهِم - آنكه زود بفهمد و چيزى را درك كند .

الفَهِيم

الفَهِيم - ج فُهَمَاء : مرد فهميده ، دانا .

فُو

فُو - [ فوه ] : يكى از اسماء خمسه است و به معناى دهان مىباشد كه رفع آن با واو ، و نصب آن با الف و جرّ آن با ياء است ؛ « سقط لِفيه » : از روى بر زمين افتاد .

الفُو

الفُو - ( ن ) : سنبل كوهى كه براى ريزش موى مورد درمان قرار مىگيرد .

الفَوَات

الفَوَات - [ فوت ] مص ؛ « قَبْلَ او بَعْدَ فَواتِ الأَوَان » : پيش از آنكه فرصت را از دست بدهد يا بعد از اينكه فُرصت از دست رفته باشد ؛ « مَوْتُ الفَواتِ » : مرگِ ناگهانى .

الفَوَّار

الفَوَّار - [ فور ] : صيغهء مبالغه بر وزن فعّال است .

الفُوَارة

الفُوَارة - آنچه از محتواى ديگ كه بر اثر جوشيدن بخار شود .

الفَوَّارة

الفَوَّارة - [ فور ] : مؤنّث ( الفَوّار ) است ، منبع آب ، فوّارهء آب .

الفَوَاشِي

الفَوَاشِي - [ فشو ] : آنچه از دام و ستور كه پراكنده باشند .

الفَوَاضِل

الفَوَاضِل - « فَواضِلُ المالِ » : سود و منافع مال .

الفُوَاق

الفُوَاق - [ فأق ] : بادى كه از معده خارج مىشود ، آروغ ، سكسكه .

الفُوَاق

الفُوَاق - [ فوق ] : مص ، مرادف ( الفَوَاق ) است ، - ج أَفْوقَة و آفِقَة و جج افْوِقات : نَفَسِ محتضر هنگام جان كندن ، برگردانيدن نَفَس عميق كه در زبان متداول آن را ( الحَازُوقة ) نامند .

الفَوَاق

الفَوَاق - [ فوق ] : مص ، فاصلهء ميان دو بار دوشيدن شتر .

الفَوَّال

الفَوَّال - [ فول ] : باقِلا فروش ، باقِلا پَز .

فَوَّتَ

فَوَّتَ - تَفْوِيتاً [ فوت ] ه : آن را داخل كرد ، - عَلَيه الْفُرصَةَ : كارى كرد كه فُرصت از دستش برود ، - الوردُ و نحْوُه : وقت چيدن گل گذشت و برگهاى آن ريخت و بوى خوشِ آن كم شد . اين كلمه در زبان متداول رايج است .

الفَوْت

الفَوْت - ج أَفْوَات [ فوت ] : فاصلهء ميان دو انگشت .

الفُوَّه

الفُوَّه - [ فوه ] ( ن ) : مرادف ( الفُوَّه ) به معناى روناس مىباشد .

الفُوتُوغرافيّ

الفُوتُوغرافيّ - منسوب به فتوگرافى است .

الفُوتُوغرافيَّة

الفُوتُوغرافيَّة - هنر عكاسى كه بوسيلهء نور بر يك سطح حسّاس چاپ مىشود و بدان « التَّصْوير الشَّمْسِي » گويند .

الفَوْج

الفَوْج - ج أَفْوَاج و فُؤُوج و جج أَفَاوِج و أَفَايِج [ فوج ] ( اع ) : يك هَنگ از ارتش ، گروه و دسته ؛ « جَاؤوا افْواجاً و افْرَاداً » : يعنى گروه گروه و تك تك آمدند .

الفَوْد

الفَوْد - ج أَفْوَاد [ فود ] ( ع ا ) : كنار سر از پُشت گوش به پائين و موى روى آن .

الفَوْر

الفَوْر - [ فور ] : مص ، بىدرنگ ؛ « رَجَعَ مِنْ فَوْره او على الفَوْرِ » : بىدرنگ برگشت ؛ « فَوْرُ كُلِّ شَيء » : آغاز هر چيزى .

الفَوْرَة

الفَوْرَة - [ فور ] من الحرّ أو الغضب : شدت گرما يا خشم ؛ « فورةُ النَّهار » : آغاز روز ؛ « فَوْرَةُ العشاءِ » : تاريكى شب ؛ « فَوْرَةُ الكبد » : درد كبد كه غالبا با خونريزى است .

فَوَّزَ

فَوَّزَ - تَفْوِيزاً [ فوز ] الطريقُ : راه نمايان شد ، - الرَّجُلُ : رفت ، از جائى به جاى ديگر منتقل شد ، بِدرود زندگى گفت ، - الراعي بِابِله : شتربان با شتران خود به بيابان رفت .

الفُوشِيَا

الفُوشِيَا - ( ن ) : گُل آويز كه براى زينت از آن استفاده مىشود و زيبا و رنگارنگ است . مركزِ اصلي آن مكزيك و زلاندنو است .

فَوَّضَ

فَوَّضَ - تَفْوِيضاً [ فوض ] إليه الأَمرَ : امر را به او سپرد ، - الْمَرأَةَ : زن را بدون مهر شوهر داد .

الفَوْضَى

الفَوْضَى - [ فوض ] : هرج و مرج ، به هم خوردن نظم ؛ « امْرُهُمْ فَوْضَى بَيْنهم » : همه با هم اختلاف نظر دارند ؛ « قومٌ فَوْضَى » :

مردمى كه رهبر ندارند .

الفَوْضَوِيّ

الفَوْضَوِيّ - [ فوض ] : طرفدار بىبند و بارى .

الفَوْضَوِيَّة

الفَوْضَوِيَّة - [ فوض ] : نظامى است سياسى و اجتماعى به معناى هرج و مرج طلبى ، وضع مردمى است كه رئيس و رهبر ندارند و دستگاههاى اجرائى كشورشان به حالت تعطيل درآمده باشد .

فَوَّطَ

فَوَّطَ - تَفْوِيطاً [ فوط ] ه : او را پيش بند پوشانيد .

الفُوطَة

الفُوطَة - ج فُوَط [ فوط ] : لُنگ يا پيش بند خدمتگزاران ، حوله و دستمال .

الفَوْعَة

الفَوْعَة - [ فوع ] من الطِّيب : بوى خوش عطر ، - مِنَ الشمِّ : بوى تند و تيز ، - مِنَ الشَّبَاب : آغاز جوانى .

الفُوفَل

الفُوفَل - مرادف ( الفَوْفَل ) است .

الفَوْفَل

الفَوْفَل - ميوهء درختى است در هندوستان خوشبو و معطر بنام پوپل .

فَوَّقَ

فَوَّقَ - تَفْوِيقاً [ فوق ] ه على قومِه : او را بر قوم خود برترى داد ، - السَّهْمَ : نوك تير را دو پهلو و شكافته كرد .

فَوْق

فَوْق - [ فوق ] : بالا ، اين كلمه ظرف مكان و زمان است مانند ( الكِتابُ فوق المنضدة « :

كتاب روى ميز است و « اقَمْتُ فَوْقَ شَهرٍ » :

بيش از يك ماه در آنجا ماندم و نيز دلالت بر اضافه و فُزونى دارد مانند « العَشْرةُ فَوْقَ التِّسعة » : يعنى عدد ده بيش از نُه است ، و به