فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٦٦٨

فَقَّعَ

خوب يا بد بود .

الفَعِلَة

الفَعِلَة - عادت ، خوى .

فَعَمَ

فَعَمَ - - فَعْماً الإِنَاءَ : ظرف را پُر كرد .

فَعُمَ

فَعُمَ - - فَعَامَةً و فُعُومَةً الإِناءُ أو الساعدُ :

ظرف پُر شد ، باز و ستبر شد .

فَعَّمَ

فَعَّمَ - تَفْعيماً [ فعم ] الإِنَاءَ : ظرف را پُر كرد .

الفَعْم

الفَعْم - « إناءٌ أو ساعدٌ فَعْمٌ » : ظرف پُر يا بازوى ستبر .

فَغَّ

فَغَّ - - فَغَّةً [ فغّ ] الطِّيبُ : بوى خوش دميد و پراكنده شد .

فَغَرَ

فَغَرَ - - فَغْراً فاه : دهان باز كرد ، - فُوه :

دهانش باز شد .

الفَغْر

الفَغْر - مص ، گُل هنگاميكه باز مىشود .

الفُغْرَة

الفُغْرَة - ج فُغَر : دهانهء درّه .

فَغَمَ

فَغَمَ - فُغُوماً الوردُ : گُل باز شد .

فَغِمَ

فَغِمَ - - فَغَماً بالشيءِ : شيفتهء آن چيز گرديد و آزمند او شد ، - بِالْمَكانِ : در آنجا اقامت گزيد .

الفَغْمَة

الفَغْمَة - « فَغْمةُ الطِّيب » : بوى خوش عطر و گُل .

الفُقَّاح

الفُقَّاح - من كلِّ نبت : شكوفهء درخت .

الفَقَار

الفَقَار - جمع ( الفَقَارَة ) است ؛ « ذو الفَقَار » :

نام شمشير حضرت على بن ابى طالب ( ع ) است .

الفَقَارِيّ

الفَقَارِيّ - منسوب به ( فَقَار الظَّهر ) است به معناى مهره‌هاى كمر .

الفُقَاس

الفُقَاس - ( طب ) : بيمارى مفاصل .

الفُقاع

الفُقاع - آب جو .

الفَقَّاع

الفَقَّاع - مرد پليد و بسيار پست .

الفُقَّاعَة

الفُقَّاعَة - واحد ( الفَقاقيع ) است به معناى حباب روى آب .

الفُقَاعِيّ

الفُقَاعِيّ - من الألوان : آنچه كه پُر رنگ باشد ؛ « ابْيضُ فُقَاعِيٌّ » : بسيار سفيد .

الفُقَّاعِيّ

الفُقَّاعِيّ - آبجو فروش .

الفَقَاقِيع

الفَقَاقِيع - حُبابهاى روى آب .

فَقَأَ

فَقَأَ - - فَقْأً [ فقأ ] الدمَّلَ : دمل را شكافت تا مواد چركى آن خارج شود ، - العينَ : چشم را كند يا كور كرد .

فَقَّأَ

فَقَّأَ - تَفْقِئَةً [ فقأ ] : معادل ( فَقَأ ) است .

فَقَحَ

فَقَحَ - - فَقْحاً الجروُ : تولهء سگ چشم باز كرد ، - النَّبَاتُ : گياه شكوفه داد .

فَقَّحَ

فَقَّحَ - تَفْقِيحاً [ فقح ] الجروُ : معادل ( فَقَحَ ) است .

فَقَدَ

فَقَدَ - - فَقْداً و فِقْداناً و فُقْداناً و فُقُوداً ه : از او دور شد ، آن را گم كرد .

فَقَرَ

فَقَرَ - - فَقْراً : گودال كند ، - الشَّيءَ : آن چيز را بُريد بىآنكه از هم جدا سازد ، - الخِرَز : مُهره را سوراخ كرد ، - عينَه : چشم او را درآورد . اين تعبير در زبان متداول رايج است .

فَقِرَ

فَقِرَ - - فَقَراً : از بيمارى يا شكستگى ستون فقرات خود ناليد .

فَقُرَ

فَقُرَ - - فَقَارَةً : بىچيز و مستمند شد .

فَقَّرَ

فَقَّرَ - تَفْقِيراً [ فقر ] : گودال كند ، - الشَّيءَ :

چيزى را بُريد و در آن اثر گذاشت ، - الخِرَزَ :

مُهره را سوراخ كرد تا به نخ درآورد .

الفُقْر

الفُقْر - ج فُقَر : جانب ، كرانه ، كنار ، بىپول .

الفَقْر

الفَقْر - ج أَفْقُر : بريدگى روى چوب ، - ج فُقُور و مَفَاقِر : نيازمندى ، تنگدستى ، اندوه .

الفُقُر

الفُقُر - چاههائى كه در يك سطح زده مىشوند و نفوذ آب به هم دارند .

الْفَقِر

الْفَقِر - آنكه از درد ستون فقرات خود به علت بيمارى يا شكستگى نالد .

الفُقْرَة

الفُقْرَة - ج فُقَر و فُقُرات : گودال ، يقهء پيراهن ، امرى مهم ، نزديكى .

الفَقْرَة

الفَقْرَة - ج فَقْر : مهره اى از مهره‌هاى ستون فقرات .

الفِقْرَة

الفِقْرَة - ج فِقَر و فِقْرَات و فِقَرات : مرادف ( الفَقْرَة ) است ، - ج فِقَر : بهترين و رساترين بيت شعر در قصيده شعرى ، نكتهء كلامى .

اسم علم از كوه و جز آن ، اسم نوع از ( فَقَرَ ) است .

الفِقْرِيّ

الفِقْرِيّ - منسوب به ستون فقرات است ؛ « العَمُودُ الفِقْرِيّ » : ستون فقرات .

الفِقْريَّة

الفِقْريَّة - مؤنّث ( الفِقْريّ ) است ؛ « الحيوانات الفِقْرِيَّة » : گونه اى از حيوانات كه داراى ستون فقرات هستند مانند ماهى و پرندگان .

فَقَسَ

فَقَسَ - - فَقْساً البيضَة : تخم مرغ را با دست شكست ، تخم مرغ را دو شقه كرد ، - الطَّائِر بيضَتَه : پرنده تخم خود را شكست و آنچه در آن بود بيرون ريخت ، - البَارُودَةَ : مواد محترقه را منفجر كرد ، - ه : او را پس از خوشحالى دلتنگ كرد . اين كلمه در زبان متداول رايج است .

فَقَّسَ

فَقَّسَ - تَفْقِيساً [ فقس ] السمنَ : روغن را بر روى آتش داغ كرد و آن را تصفيه نمود .

اين كلمه در زبان متداول رايج است .

فَقَشَ

فَقَشَ - - فَقْشاً البيضةَ : تخم مرغ را با دست خود شكست .

الفَقْشَة

الفَقْشَة - « فَقْشَةُ الثوبِ » : دامن پيراهن را به اندازهء يك وجب چاك زد تا فراخ شود .

اين تعبير در زبان متداول رايج است .

فَقَطْ

فَقَطْ - كلمه اى است مركب از فاء و قَط و معناى آن تنها ، لاغيره و بس مىباشد ، - « رأيتُه مَرَّةً فَقَطْ » : او را فقط يك بار ديدم و بس .

فَقَّطَ

فَقَّطَ - تَفْقِيطاً [ فقط ] الحسابَ ( ت ) : پس از تعيين رقم حساب كلمهء فقط نوشت تا از تقلب و دستبرد مصون بماند .

فَقَعَ

فَقَعَ - - فَقْعاً و فُقُوعاً لونُه : چهرهء او صاف و خالص بود . يا اينكه زردى آن زياد شد ، - الرَّجُلُ : از سختى گرما مُرد ، - فُلانٌ : در اثر عُقده و ناراحتى مُرد ، - الغُلامُ : آن جوان نشو و نما يافت ، - فَقْعاً الشَّيءَ : آن چيز را دُزديد ، - الشَّيءُ : آن چيز شكاف داشت و از آن آوازى خارج شد .

فَقِعَ

فَقِعَ - - فَقَعاً : سرخ شد ، رنگ او تيره شد .

فَقَّعَ

فَقَّعَ - تَفْقِيعاً [ فقع ] : سخنى بىمعنا گفت ، - الأَديمَ : چرم را سرخ رنگ كرد ، - أصابِعَه :

انگشتان خود را به هم زد تا صدا دهد ، - الوَرْدَةَ : يك برگ گُل را بر كف دست نهاد و با دست ديگر بر آن زد و صدائى از آن شنيده شد ، - ه فى اصطلاح العامة : رنج و