فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٥٥

اسْتَخَنَّ

لياقت كه از طرف دولت بعنوان قدردانى از خدمات به شخص داده مىشود .

اسْتَحْقَبَ

اسْتَحْقَبَ - اسْتِحْقَاباً [ حقب ] الشيءَ : آن چيز را پسانداز كرد ، آن چيز را پشت رحل شتر بست .

اسْتَحْقَرَ

اسْتَحْقَرَ - اسْتِحْقَاراً [ حقر ] هُ : او را كوچك شمرد .

اسْتَحَكَّ

اسْتَحَكَّ - اسْتِحْكَاكاً [ حكّ ] هُ رأسُه : سر او خارش گرفت .

الاسْتِحْكَام

الاسْتِحْكَام - [ حكم ] : مص ، - ج اسْتِحْكَامَات : محكم كارى و استوارى .

اسْتَحْكَمَ

اسْتَحْكَمَ - اسْتِحْكاماً [ حكم ] الأمْرُ : آن كار ثابت و استوار شد ، امكان پذير شد : - عليهِ الكلامُ : سخن بر او پوشيده و مبهم شد .

اسْتَحَلَّ

اسْتَحَلَّ - اسْتِحْلَالًا [ حلّ ] الشيءَ : آن چيز را حلال دانست ، - هُ الشيء : از او خواست آن چيز را برايش حلال كند .

اسْتَحْلَى

اسْتَحْلَى - اسْتِحْلَاءً [ حلو ] الشيءَ : آن چيز را شيرين يافت .

اسْتَحْلَبَ

اسْتَحْلَبَ - اسْتِحْلَاباً [ حلب ] : شير دوشيد ، - القومُ : آن قوم براى كمكرسانى گردهم آمدند .

اسْتَحْلَفَ

اسْتَحْلَفَ - اسْتِحْلَافاً [ حلف ] هُ : او را سوگند داد .

اسْتَحْلَك

اسْتَحْلَك - اسْتِحْلَاكاً [ حلك ] : سياهى آن چيز بسيار شد .

اسْتَحَمَّ

اسْتَحَمَّ - اسْتِحْمَاماً [ حمّ ] : خود را با آب شست ، به گرمابه رفت ، بدن او عرق كرد .

اسْتَحْمَدَ

اسْتَحْمَدَ - اسْتِحْمَاداً [ حمد ] اللَّهُ الى خَلْقِه :

خداوند مردم را در برابر نعمتهائى كه به آنها داده به ستايش خود خواند .

اسْتَحمَقَ

اسْتَحمَقَ - اسْتِحْمَاقاً [ حمق ] : حماقت كرد ، - هُ : او را احمق و نادان شمرد .

اسْتَحْمَلَ

اسْتَحْمَلَ - اسْتِحْمَالًا [ حمل ] : در باركشى نيرومند شد ، - فلاناً : از او خواست تا آن چيز را بردارد و بر دوش كشد .

اسْتَحَنَّ

اسْتَحَنَّ - اسْتِحْنَاناً [ حنّ ] إليه : بسوى او گرايش نمود ، - الشوقُ فلاناً : عشق فلانى را شادمان كرد .

اسْتَحْوَذَ

اسْتَحْوَذَ - اسْتِحْوَاذاً [ حوذ ] عليهِ : بر او چيره و مستولى شد .

اسْتَحْوَشَ

اسْتَحْوَشَ - اسْتِحْوَاشاً [ حوش ] الصيدَ : از كنار شكار آمد تا آن را بدام افكند .

اسْتَحَوَضَ

اسْتَحَوَضَ - اسْتِحْوَاضاً [ حوض ] الماءُ : آن آب بسان حوض گرد آمد .

اسْتَحْيَا

اسْتَحْيَا - اسْتِحْيَاءً [ حيي ] هُ : او را زنده رها كرد ، - مِنه : از او شرمسار شد ، شرمگين شد ، - هُ و اسْتَحْيَا مِنه : از او دلخور شد و خجالت كشيد .

اسْتَحْيَنَ

اسْتَحْيَنَ - اسْتِحْيَاناً [ حين ] : منتظر فرصت مناسب بود .

اسْتَخَارَ

اسْتَخَارَ - اسْتِخَارَةً [ خور ] هُ : از او مهربانى خواست ، - المَنْزِلَ : خانه را پاكيزه يافت .

اسْتَخَارَ

اسْتَخَارَ - اسْتِخَارَةً [ خير ] : از او طلب خير كرد ، - اللَّهَ : از خداوند خواست آنچه را كه در صلاح او مىباشد برگزيند .

اسْتَخَالَ

اسْتَخَالَ - اسْتِخالَةً [ خول ] فيهم : هر يك از آن افراد را دائى خود شمرد .

اسْتَخَالَ

اسْتَخَالَ - اسْتِخَالَةً [ خيل ] السحابةَ : به ابر نگريست و گمان كرد بارنده است .

اسْتَخَانَ

اسْتَخَانَ - اسْتِخَانَةً [ خون ] هُ : كوشيد كه به او خيانت كند .

اسْتَخْبَى

اسْتَخْبَى - استِخْبَاءً [ خبي ] الخِباءَ : چادر را برافراشت ، داخل چادر شد .

الاسْتِخْبَار

الاسْتِخْبَار - [ خبر ] : مص ؛ « دائرة الاسْتِخبَارَات » :

ادارهء اطلاعات كشور .

اسْتَخْبَثَ

اسْتَخْبَثَ - اسْتِخْبَاثاً [ خبث ] : تبهكار شد ، - هُ : او را خبيث و تبهكار يافت .

اسْتَخْبَرَ

اسْتَخْبَرَ - اسْتِخْبَاراً [ خبر ] هُ : از او خبر پرسيد .

اسْتَخْبَلَ

اسْتَخْبَلَ - اسْتِخْبَالًا [ خبل ] هُ الإبلَ : شتران را از او به عاريت گرفت تا از آن بهره‌مند شود .

اسْتَخْدَمَ

اسْتَخْدَمَ - اسْتِخْدَاماً [ خدم ] هُ : او را خدمتگزار خود كرد ، از او خدمت خواست .

اسْتَخْذَى

اسْتَخْذَى - اسْتِخْذَاءً [ خذو ] : تواضع و فروتنى كرد .

اسْتَخْرَجَ

اسْتَخْرَجَ - اسْتِخْرَاجاً [ خرج ] هُ : از او خواست تا بيرون رود ، - الشيءَ : آن چيز را دريافت و استنباط كرد ، - المسألةَ : مسأله را حلّ كرد ، - تِ الأرضُ : زمين براى كشت آماده شد .

اسْتَخْرَسَ

اسْتَخْرَسَ - اسْتِخْرَاساً [ خرس ] تِ الارضُ : زمين قابل كشت نشد .

اسْتَخْزَى

اسْتَخْزَى - اسْتِخْزَاءً [ خزي ] : شرمگين شد .

اسْتَخْزَنَ

اسْتَخْزَنَ - اسْتِخْزَاناً [ خزن ] المالَ : مال را اندوخت ، - هُ المالَ : از او خواست كه مال را اندوخته كند .

اسْتَخَسَّ

اسْتَخَسَّ - اسْتِخْسَاساً [ خسّ ] هُ : او را خسيس يافت ، او را كوچك شمرد .

اسْتَخْشَنَ

اسْتَخْشَنَ - اسْتِخْشَاناً [ خشن ] الشيءَ : آن چيز را زبر و خشن يافت .

اسْتَخَصَّ

اسْتَخَصَّ - اسْتِخْصَاصاً [ خصّ ] الشيءَ : آن چيز را ويژهء خود خواست .

اسْتخَفَّ

اسْتخَفَّ - اسْتِخْفَافاً [ خفّ ] هُ : او را سبك يافت ، او را از راه حق منحرف كرد ، او را نادان شمرد ، - بهِ : او را خوار شمرد ، - هُ الغِناءُ : آواز و شادمانى او را به طرب انداخت ، - هُ الطرَبُ : شادمانى و طرب او را بىبند و بار كرد .

اسْتَخْفَى

اسْتَخْفَى - اسْتِخْفَاءً [ خفي ] : پنهان و متوارى شد .

اسْتَخْلَى

اسْتَخْلَى - اسْتِخْلَاءً [ خلو ] المكانُ : آن مكان خالى شد ، - هُ : از او خواست تا با وى خلوت كند ، - بالمَلِيك : با مالك خانه خلوت كرد .

اسْتَخْلَبَ

اسْتَخْلَبَ - اسْتِخْلَاباً [ خلب ] هُ بظفرهِ : او را با ناخن خود خراشيد .

اسْتَخْلَصَ

اسْتَخْلَصَ - اسْتِخْلَاصاً [ خلص ] هُ : او را براى خود برگزيد ، - الشّيءَ مِنه : آن چيز را بدست آورد ؛ « اسْتَخْلَصَ فَائِدَةً من . . . » : از چيزى فائده يا سود بدست آورد .

اسْتَخْلَفَ

اسْتَخْلَفَ - اسْتِخْلَافاً [ خلف ] هُ : او را جانشين خود كرد ، - فلاناً من فلان : فلانى را بجاى فلان برگزيد ، - تِ الأرضَ : زمين گياه تابستانى پس از خشكيدن گياه بهارى رويانيد .

اسْتَخَنَّ

اسْتَخَنَّ - اسْتِخْنَاناً [ خنّ ] تِ البئُر : چاه بدبو شد .