فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٥٢

اسْتَتَكَّ

سر گرفت ، - الدَّعْوَى : محاكمه را در دادگاه استيناف از سر گرفت .

اسْتَأْهَلَ

اسْتَأْهَلَ - اسْتِئْهَالًا [ أهل ] الرجلَ : آن مرد را شايسته ديد ، - الشيءَ : سزاوار آن چيز شد .

اسْتَبَّ

اسْتَبَّ - اسْتِبَاباً [ سبّ ] القومُ : آن قوم به يكديگر ناسزا گفتند .

اسْتَبَى

اسْتَبَى - اسْتِبَاءً [ سبي ] العدوَّ : دشمن را اسير كرد ، - قلبَ فلانٍ : اسير عشق فلانى شد ، - الخمرَ : مي را از شهرى به شهرى ديگر برد .

اسْتَبَاتَ

اسْتَبَاتَ - اسْتِبَاتَةً [ بيت ] : توشه و آذوقهء شب خود را آماده كرد .

اسْتَبَاحَ

اسْتَبَاحَ - اسْتِبَاحَةً [ بوح ] الشيءَ : آن چيز را مباح كرد يا مباح شمرد ، بر آن كار اقدام كرد ، - القومَ : آن قوم را از بن بركند ، - دَمَهُ :

خون او را مباح و از حمايت قانون محروم كرد .

الاسْتِبَاحَةِ

الاسْتِبَاحَةِ - [ بوح ] : دست يافتن بر چيزى مباح ، چيزى را به زور گرفتن ، مصادره .

اسْتَبَاعَ

اسْتَبَاعَ - اسْتِبَاعَةً [ بيع ] هُ الشيءَ : از او خواست تا آن چيز را به وى بفروشد .

اسْتَبَانَ

اسْتَبَانَ - اسْتِبَانَةً [ بين ] الشيءُ : آن چيز آشكار شد ، - الشيءَ : آن چيز را آشكار كرد .

اسْتَبَأَ

اسْتَبَأَ - اسْتِبَاءً [ سبأ ] الخمرَ : مي خريدارى كرد تا آن را بنوشد .

اسْتَبَتَ

اسْتَبَتَ - اسْتِبَاتاً [ سبت ] : به كار روز شنبه پرداخت .

اسْتَبحَرَ

اسْتَبحَرَ - اسْتِبْحَاراً [ بحر ] في العلم أو المال : در دانش يا دارائى فراخى يافت ، - الشّاعرُ اوِ الخطيبُ : شاعر يا سخنران پرگوئى كرد .

اسْتَبَدَّ

اسْتَبَدَّ - اسْتِبْدَاداً [ بدّ ] بكذا : به تنهائى و مستقل به آن كار پرداخت ، - الأَمْرُ بفلانٍ :

آن كار بر فلانى چيره شد بطوريكه نتوانست آن را ضبط كند .

الاسْتِبْدَادِيّ

الاسْتِبْدَادِيّ - [ بدّ ] : استبدادى ، حكومت استبدادى .

اسْتَبْدَعَ

اسْتَبْدَعَ - اسْتِبْدَاعاً [ بدع ] الشيءَ : آن چيز را بديع و نو شمرد ، آن چيز را عجيب و غريب يافت .

اسْتَبْدَلَ

اسْتَبْدَلَ - اسْتِبْدَالًا [ بدل ] هُ بكذا : چيزى را بجاى چيزى ديگر تبديل كرد .

اسْتَبَرَ

اسْتَبَرَ - اسْتِبَاراً [ سبر ] : به معناى ( اسْبَرَ ) است .

اسْتَبْرأَ

اسْتَبْرأَ - اسْتِبْرَاءً [ برأ ] : از بدهى و گناه بيزارى جست .

اسْتَبْرَدَ

اسْتَبْرَدَ - اسْتِبْرَاداً [ برد ] هُ : آن چيز را سرد يافت ، - عليه لِسَانَهُ : زبان خود را مانند سوهان بر آن زد ، به سختى به او ناسزا گفت .

اسْتَبْرَزَ

اسْتَبْرَزَ - اسْتِبْرَازاً [ برز ] هُ : آن را بيرون آورد .

الاسْتَبْرق

الاسْتَبْرق - پارچهء سبز ابريشمى و زر بافت . - اين كلمه فارسى است -

اسْتَبْرَكَ

اسْتَبْرَكَ - اسْتِبْرَاكاً [ برك ] : به خير و بركت فال زد .

اسْتَبْزَل

اسْتَبْزَل - اسْتِبْزَالًا [ بزل ] الشيءَ : آن چيز را گشود ، - الخمرَ : مي را تصفيه كرد .

اسْتَبْسَلَ

اسْتَبْسَلَ - اسْتِبْسَالًا [ بسل ] : خود را براى جنگ و مرگ آماده ساخت ، جنگيد .

اسْتَبْشَرَ

اسْتَبْشَرَ - اسْتِبْشَاراً [ بشر ] به : از آن چيز شادمان شد ، - بهِ خَيراً : براى او فال نيك زد .

اسْتَبْشَعَ

اسْتَبْشَعَ - اسْتِبْشَاعاً [ بشع ] هُ : آن را ناپسنديده يافت ، آن را زشت شمرد .

اسْتَبْصَرَ

اسْتَبْصَرَ - اسْتِبْصَاراً [ بصر ] الأمرَ : آن كار را توانست با اظهار نظر رسيدگى كند ، آن چيز را آشكار كرد ، - الأمرُ : آن چيز آشكار و پيدا شد ، - فيه : در آن كار انديشيد و تأمل كرد .

اسْتَبْضَعَ

اسْتَبْضَعَ - اسْتِبْضَاعاً [ بضع ] : سرمايه و بضاعت براى خود گرفت .

اسْتَبْطَأَ

اسْتَبْطَأَ - اسْتِبْطَاءً [ بطأ ] هُ : او را كند و سست يافت .

اسْتَبْطَحَ

اسْتَبْطَحَ - اسْتِبْطَاحاً [ بطح ] الوادي : دره پهن و فراخ شد .

اسْتَبْطَنَ

اسْتَبْطَنَ - اسْتِبْطَاناً [ بطن ] هُ : ميان آن چيز رفت ، - الأمرَ : باطن و حقيقت امر را دانست .

اسْتَبَعَ

اسْتَبَعَ - اسْتِبَاعاً [ سبع ] القومُ : آن قوم هفت نفر شدند ، - الشَّيْءَ : آن چيز را دزديد ، - الغَنَمَ :

گرگ گوسفند را شكار كرد .

اسْتَبْعَدَ

اسْتَبْعَدَ - اسْتِبْعَاداً [ بعد ] هُ : آن امر را بعيد دانست ، - عنه : از او دور شد .

اسْتَبْعَلَ

اسْتَبْعَلَ - اسْتِبْعَالًا [ بعل ] المكانُ : آن مكان بلند شد ، - الرجُلُ لِلمرأة : آن مرد شوهر آن زن شد .

اسْتَبْغَى

اسْتَبْغَى - اسْتِبغَاءً [ بغي ] الشيءَ : آن چيز را خواست و يا طلب كرد ، - القومَ : از آن قوم طلب يارى كرد .

اسْتَبَقَ

اسْتَبَقَ - اسْتِبَاقاً [ سبق ] القومُ : آن قوم با هم مسابقه دادند ، - الرجُلانِ البابَ اوالِى الْبَاب :

آن دو مرد براى رسيدن به درب با هم به مسابقه پرداختند ، - الرجُلانِ الصّراطَ : آن دو مرد از راه گذشتند و رفتند و راه را گم كردند .

اسْتَبْقَى

اسْتَبْقَى - اسْتِبْقَاءً [ بقي ] هُ : آن چيز را باقى گذارد ، - مِنه : پاره‌اى از چيزى را باقى گذارد .

اسْتَبْلَى

اسْتَبْلَى - اسْتِبْلَاءً [ بلي ] هُ : آن را آزمايش كرد .

اسْتَبْنَى

اسْتَبْنَى - اسْتِبْنَاءً [ بني ] المنزلُ : آن خانه ويران گرديد و نيازمند به بازسازى شد .

اسْتَبْهَجَ

اسْتَبْهَجَ - اسْتِبْهَاجاً [ بهج ] : بِهِ به آن خوشحال شد .

اسْتَبْهَرَ

اسْتَبْهَرَ - اسْتِبْهَاراً [ بهر ] الليلُ : تاريكى شب بسيار شد .

اسْتَبْهَمَ

اسْتَبْهَمَ - اسْتِبْهَاماً [ بهم ] الأمرُ عليه : آن كار براى او مبهم شد .

اسْتُبْهِمَ

اسْتُبْهِمَ - [ بهم ] عليه : آن كار بر او بسته شد و نتوانست سخن گويد .

اسْتَتَابَ

اسْتَتَابَ - اسْتِتَابةً [ توب ] هُ : از او خواست كه توبه كند .

اسْتَتَبَّ

اسْتَتَبَّ - اسْتِتْبَاباً [ تبّ ] الرجلُ : آن مرد ضعيف و ناتوان شد ، - الطريقُ : آن راه براى پوينده‌اش پيدا شد ، آن كار روشن و آشكار شد ، - الأمرُ : آن كار برقرار و پابرجا شد .

اسْتَتْبَعَ

اسْتَتْبَعَ - اسْتِتْبَاعاً [ تبع ] هُ : از او خواست كه وى را پيروى كند .

اسْتَتَرَ

اسْتَتَرَ - اسْتِتَاراً [ ستر ] : خود را پوشانيد .

اسْتَتَكَّ

اسْتَتَكَّ - اسْتِتْكَاكاً [ تكّ ] التكَّةَ : بند شلوار را داخل شلوار كرد .