فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٥٩١

الظَّوَاهِر

الظَّهَرَة - آنچه در خانه از آذوقه و لباس باشد .

الظِّهْرَة - يارى ، يارى كننده .

الظِّهْرِيّ - ج ظَهَارِيّ : آنچه كه پس انداخته و فراموش شده باشد .

الظُّهُور - مص ، مباهات ؛ « حُبُّ الظَّهور » : ميل به فخر فروشى و مباهات ، - ج ظُهُورات : آنچه كه ناگهان به شكلى درآيد ؛ « عِيدُ الظُّهور » :

عيد تجلَّى در نزد مسيحيان است .

الظَّهير - آنكه پشتى نيرومند دارد ، آنكه از پشت درد نالد ، يارى كننده ، دستيار .

الظَّهِيرَة - ج ظَهَائِر : مؤنث ( الظَّهِير ) است ، نيمروز ، ظهر .

الظَّوَاهِر - بلنديهاى دره ، زمينهاى بلند ؛ « عِلْمُ الظَّواهِرِ الْجَوِّيَّة » : دانش هواشناسى .