فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٥٨٤
طَهَّرَ
الطِّمْرِير
الطِّمْرِير - مرادف ( الطِّمِرّ ) است .
طَمَسَ
طَمَسَ - - طَمْساً الشيءَ : آن چيز را پاك كرد ( محو كرد ) ، اثر آن را از بين برد ، هلاك كرد ، پوشانيد ، - الغَيْمُ النُّجوم : ابر جلوى نور ستاره‌ها را گرفت ، - - طَمْساً و طُمُوساً : اثر آن پاك شد ، - النَّجمُ أوِ الْبَصَرُ : نور ستاره و يا چشم كم شد ، - - طُمُوساً : دور شد ، - بعَيْنِه : نگاه دور و درازى نمود .
طَمَّشَ
طَمَّشَ - تَطْمِيشاً [ طمش ] ه : تا بالاى سرش را پوشانيد ، - عَيْنَيه : با دستهايش چشمهاى او را بست . اين دو تعبير در زبان متداول رايج است .
الطِّمْطِم
الطِّمْطِم - [ طمطم ] : كسى كه در زبان او لكنت باشد ، آنكه سخنانش غير فصيح باشد .
الطُّمْطُمَانِيّ
الطُّمْطُمَانِيّ - مرادف ( الطِّمطِمْ ) است .
الطِّمْطِميّ
الطِّمْطِميّ - مرادف ( الطِّمْطِمْ ) است .
طَمِعَ
طَمِعَ - - طَمَعاً و طَمَاعاً و طَمَاعِيَةً في الشيء و به : در كار و يا بكارى حرص زد .
طَمُعَ
طَمُعَ - - طَمَاعَةً : بسيار طمّاع شد ، پر طمع شد .
طَمَّعَ
طَمَّعَ - تَطْمِيعاً [ طمع ] ه : او را به طمع انداخت .
الطَّمُع
الطَّمُع - ج طَمِعُون و طُمَعَاء و أَطْمَاع و طَمَاعَى :
طمعكار .
الطَّمَع
الطَّمَع - مص ، و - ج أَطْمَاع : جيره لشكر ، آنچه كه مورد طمع باشد .
الطَّمِع
الطَّمِع - ج طَمِعُون و طُمَعَاء و أَطْمَاع و طَمَاعَى :
مرادف الطامع است ، طمعكار ، طمّاع .
طَمَّنَ
طَمَّنَ - تَطْمِيناً [ طمن ] ه : به او اطمينان خاطر داد . اين كلمه در زبان متداول رايج است .
الطُّمُوح
الطُّمُوح - مص ، كوشش و پيگيرى در كارهاى پسنديده .
الطَّمُوح
الطَّمُوح - آنكه در كارهاى پسنديده كوشش بسيار مىكند ؛ « بَحْرٌ طَمُوحُ الْمَوْج » :
دريا كه موجهاى بلند داشته باشد .
الطَّمُوم
الطَّمُوم - [ طمّ ] : « فَرسٌ طَمُومٌ » : اسب تيزرو ، تندرو .
الطَّمْي
الطَّمْي - [ طمو ] : مواد ته نشين رودخانه كه پس از جزر آب باقى مىماند .
الطُّمَّيْش
الطُّمَّيْش - « لُعْبَةُ الطمَّيْش » : يكنوع بازى است كه آن را ( چشم بندى ) گويند . و در زبان متداول رايج است .
طَنَّ
طَنَّ - - طَنّاً و طَنِيناً [ طنّ ] الذبابُ أو الناقوسُ و شبه ذلك : مگس يا ناقوس و مانند آن بصدا درآمد ، - فُلانٌ : فلانى مُرد .
الطُّنّ
الطُّنّ - ج طِنَان و أَطْنَان : يك تُن ( يكهزار كيلوگرم ) .
الطَّنَّان
الطَّنَّان - [ طنّ ] : آنچه كه بسيار صدا درآورد ، پر سر و صدا .
الطَّنَّانَة
الطَّنَّانَة - [ طنّ ] : مؤنّث ( الطَّنّان ) است ؛ « قَصِيدَةٌ طَنَّانَة » : شعرى كه در همه جا شهرت دارد ، - ( ح ) : نوعى حشره كه هنگام پرواز صداى تكان خوردن بالهايش شنيده شود .
حشره ايست سودمند و از رستهء زنبوران عسل است .
طَنِبَ
طَنِبَ - - طَنَباً الرمحُ : نيزه كج شد ، - الفرسُ :
پشت اسب دراز شد و دو پاى آن سست و كشيده شد .
طَنَّبَ
طَنَّبَ - تَطْنِيباً [ طنب ] الخيمةَ : چادر را با ريسمانها بست ، - بِالْمَكَان : در آنجا اقامت كرد . ، - السقّاء : دهانه مشك را بست ، - الذِّئبُ : گرگ زوزه كشيد .
الطنْب
الطنْب - ج أَطْناب و طِنَبَة : طناب ، بند و ريسمان .
الطُّنُب
الطُّنُب - ج أَطْناب و طِنَبَة : ريسمان دراز كه با آن چادر بندند ، ريشهء درخت ، - ( ع ا ) :
عصب جسم انسان ، دوالى كه به زه كمان بندند ، « مَدَّتِ الشَّمسُ اطْنابَها » : خورشيد برآمد ؛ « تَقَبَّضَتْ اطْنابُها » : خورشيد غروب كرد ؛ « ضَرَبَ أَطْنَابَه » : آن چيز پخش شد يا منتشر شد ؛ « هَذا الدَّاءُ يَضربُ أَطْنَابَه فِى البَلاد » : اين بيمارى در همه جاى كشور سرايت مىكند .
الطَّنْبَاء
الطَّنْبَاء - مؤنّث ( الأَطنَبَ ) است .
الطِّنْبَار
الطِّنْبَار - ج طَنَابِير ( مو ) : تنبور ( گونه اى دستگاه موسيقى ) فارسى است .
الطُّنْبُور
الطُّنْبُور - ج طَنَابِير ( مو ) : تنبور ( گونه اى دستگاه موسيقى ) فارسى است .
الطَّنْجَرَة
الطَّنْجَرَة - ديگ مسى - اين كلمه سريانى است .
الطِّنْجير
الطِّنْجير - پاتيل ، ديگ بزرگ .
طَنْطَنَ
طَنْطَنَ - طَنْطَنَةً [ طنطن ] الجرسُ أو الطستُ أو الذبابُ و نحوها : زنگ يا طشت يا مگس صدا كرد .
الطُّنْطُلَة
الطُّنْطُلَة - عند العامَّة : پاره گوشتى كه در داخل گلو مىباشد ، لوزه .
طَنَّفَ
طَنَّفَ - تَطْنِيفاً [ طنف ] الجدارَ : روى ديوار را با خار و شاخه‌هاى درخت پوشانيد ، - ه : به او تهمت زد ، - نَفْسَه الى كذا : براى بدست آوردن خواسته‌هاى نفسانى خود را كوچك كرد و حرص ورزيد .
الطُّنْف
الطُّنْف - ج طُنُوف و أَطْنَاف : مرادف ( الطَّنْف ) است .
الطَّنْف
الطَّنْف - ج طُنُوف و أَطْنَاف : سقف سر درب خانه ، بالكن ، برآمدگى كوه .
الطُّنُف
الطُّنُف - ج طُنُوف و أَطْناف : بالكن بالاى درب خانه - سَردَرى .
الطِّنَف
الطِّنَف - ج طُنُوف و أَطْناف : بالكن بالاى درب خانه - سَردَرى .
الطُّنْفُسَة
الطُّنْفُسَة - ج طَنَافِس : فرش ، بوريا ، پيراهن ( فارسى است ) .
الطَّنْفَسَة
الطَّنْفَسَة - ج طَنَافِس : مرادف ( الطنْفَسَة ) است .
الطِّنْفِسَة
الطِّنْفِسَة - ج طَنَافِس : مرادف ( الطنْفسة ) است .
طَنَّنَ
طَنَّنَ - تَطْنِيناً [ طنّ ] الذبابُ أو الناقوس و شبه ذلك : مگس يا ناقوس و مانند آنها آواز داد .
طَهَا
طَهَا - - طَهْواً و طُهُواً و طُهِياً و طَهَايَةً [ طهو ] اللحمَ : گوشت را پخت .
الطَّهَارَة
الطَّهَارَة - پاكيزگى ، عفت ؛ « طَهَارَةُ الذَّيْل » : پاكدامنى و استقامت .
الطِّهَايَة
الطِّهَايَة - [ طهو ] : آشپزى ، غذاپزى .
طَهَرَ
طَهَرَ - - طُهْراً و طَهُوراً و طَهَارَةً : پاك شد .
طَهُرَ
طَهُرَ - - طُهْراً و طَهُوراً و طَهَارَةً : مرادف ( طَهَرَ ) است .
طَهَّرَ
طَهَّرَ - تَطْهِيراً
ه : آن را پاكيزه كرد ، - الشيءَ بِالْمَاءِ : آن را با آب شست ، - الجَرْحَ