فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٥٧٤

طاقَ

شده گامهاى نزديك به هم نهاد ، - الفَرسُ فِى جَرْيه : اسب در دويدن پاهاى خود را بر جاى دستهاى خود نهاد .

الطَّابَق

الطَّابَق - ج طَوَابِق و طَوَابِيق : ظرفى كه در آن غذا پخت شود ، نيمى از گوسفند ، مرادف ( الطَّاباق ) است .

الطَّابِق

الطَّابِق - ج طَوَابِق : يك طبقه خانه ؛ « بنايةٌ ذات طابقٍ او طوابق » : خانهء يك طبقه يا چند طبقه ، مرادف ( الطَّابَق ) است و - ( ت ) :

موجودى تاجرى كه ورشكست شده باشد .

الطَّابُور

الطَّابُور - ج طَوَابير : گروه سربازان ؛ « الطَّابُورُ الخَامِس » : ستون پنجم جاسوسى .

الطَّابيَّة

الطَّابيَّة - عند الموارنة : نوعى كلاه كه ويژهء كشيشان مارونى است ، اين واژه ايتاليائي است .

الطَّاجِن

الطَّاجِن - ج طَيَاجِن و طَوَاجِن : ماهيتابه ( يونانى است ) .

طاحَ

طاحَ - - طَوْحاً [ طوح ] : آن مَرد آواره و گُم شد ، مشرف به مرگ شد ، - السَّهْمُ : تير خارج شد ولى به هدف اصابت نكرد .

طاحَ

طاحَ - طَيْحاً [ طيح ] : به معناى طاحَ طوحاً مىباشد .

الطَّاحِن

الطَّاحِن - فا ، سازندهء آرد .

الطَّاحِنَة

الطَّاحِنَة - ج طَوَاحِن : مؤنث ( الطَّاحِن ) است ، دندان آسيابى .

الطَّاحُون

الطَّاحُون - ج طَوَاحِين : آسياب ، كارخانه آردسازى .

الطَّاحُونَة

الطَّاحُونَة - ج طَوَاحِين : مرادف ( الطَّاحُون ) است .

الطَّاحِي

الطَّاحِي - [ طحو ] : فا ، دامنه دار و پهن ، بلند ، جمع بسيار .

طارَ

طارَ - - طَوْراً و طَوَرَاناً [ طور ] بفلان : به او نزديك شد .

طار

طار - - طَيْراً و طَيَراناً و طَيْرُورَةً [ طير ] :

سبك بال شد و شتاب كرد ، - الطَّائرُ : پرنده با دو بال خود پريد . ، - الَى كَذا : به سوى آن شتاب كرد ، - بِكَذا : براى آن چيز رفت ، - صِيتُه : بلند آوازه شد ، - بِخَيالِه الى : انديشه او را به سوى چيزى كشانيد ، - فَرَحاً : بسيار خُرسند شد ، - طَائِرُه : خشمگين شد ، - الشَّعَرُ : موى بلند شد .

الطَّار

الطَّار - [ طور ] ( مو ) : دايره زنگى ، تار .

الطَّارُّ

الطَّارُّ - [ طرّ ] : « غلامٌ طَارٌّ » : آنكه موى پشت لب او درآمده باشد .

الطَّارِئ

الطَّارِئ - ج طُرَّاء و طُرَاء [ طرأ ] : فا ، خلاف اصل ، بيگانه ، غير منتظر ، آنچه كه به حساب نمىآيد ، ج طوارِئ : پيشامد ناگهانى .

الطَّارِئَة

الطَّارِئَة - ج طَوَارِئ و طارِئات : مؤنث ( الطَّارئ ) است ، مردم غير اصلى كشور ، بلاى سخت ؛ « حالةُ الطَّوارِئ » : وضعيت استثنايى كشور .

الطَّارَة

الطَّارَة - [ طور ] ( مو ) : گونه اى ابزار موسيقى ، دايرهء زنگى ؛ « طَارَةُ المنْخُل » :

اطراف چوبىِ الك .

طارَحَ

طارَحَ - مُطَارَحَة [ طرح ] ه الكلامَ أو الشعْرَ أو الغناءَ : در مباحث ادبى كلامى يا شعر يا آواز مناظره كرد .

طارَدَ

طارَدَ - مُطَارَدَةً و طِرَاداً [ طرد ] ه : به دنبال او رفت ، در پى او كوشيد ، - الأَقرانُ : بر يكديگر حمله بردند .

الطَّارف

الطَّارف - فا ، دارائى كه تازه بدست آمده ، آنچه كه به چشم مىخورد .

الطَّارِفَة

الطَّارِفَة - ج طَوَارِف : مؤنّث ( الطَّارف ) است .

طارَقَ

طارَقَ - مُطَارَقَةً و طِرَاقاً [ طرق ] الظلامُ أو الغمامُ :

تاريكى و يا ابرها زياد شد و روى هم انباشته شدند ، - بَيْنَ الثّوبين : دو جامه را بر روى هم پوشيد .

الطَّارِق

الطَّارِق - ج طُرَّاق و أَطْرَاق : فا ، آنكه شبانگاه بر كسى وارد شود ، ستارهء صبحگاهى .

الطَّارِقَة

الطَّارِقَة - ج طَوَارِق و طارِقَات : مؤنث ( الطَّارِق ) است ، فاميل مرد ، تخت كوچك ، حادثهء سخت ، بلاى ناگهانى .

الطَّارَج

الطَّارَج - هر چيز تازه ، اين كلمه فارسى است .

الطَّاس

الطَّاس - ج طاسَات [ طوس ] : ظرفى كه در آن آب نوشند .

طاشَ

طاشَ - - طَيْشاً [ طيش ] : سبكبال شد ، عقل از سر او به در شد ، - السَّهْمُ عَنِ الغَرضِ : تير رها شد ولى به هدف اصابت نكرد ، - سَهْمُه : نتيجه نگرفت .

طاعَ

طاعَ - - طَوْعاً [ طوع ] لفلان : مطيع و فرمانبردار شد .

طاعَ

طاعَ - طَيْعاً [ طيع ] : فرمانبردار شد .

الطَّاع

الطَّاع - [ طوع ] : مرادف ( الطَّائع ) است ، مطيع و منقاد و فرمانبردار .

الطَّاعَة

الطَّاعَة - [ طوع ] : مصدر ( أَطَاعَ ) است ، اطاعت كردن ؛ ( سَمْعاً و طَاعَةً ) : به دستور تو فرمانبردارم .

طاعَمَ

طاعَمَ - مُطَاعَمَةً [ طعم ] ه : با او غذا خورد .

الطَّاعِم

الطَّاعِم - آنكه روزى فراخ دارد ، خوش خوراك .

الطَّاعِن

الطَّاعِن - فا ، - فِى السِّنّ : سالخورده ، پير .

الطَّاعِنَة

الطَّاعِنَة - مؤنث ( الطَّاعِن ) است ؛ « رِسَالَةَ طَاعِنَةٌ » : نامه اى كه در آن نكوهش و بد گوئى نوشته شده باشد .

الطَّاعُون

الطَّاعُون - ج طَوَاعِين ( طب ) : بيمارى طاعون .

الطَّاغُوت

الطَّاغُوت - ج طَوَاغٍ و طَوَاغِيت [ طغو ] : هر كه بر ديگرى تعدى كند ، هر معبودى به جز خدا ، هر انديشهء بد و گمراه كننده ، شيطان ، گمراه كننده .

الطَّاغِي

الطَّاغِي - ج طُغَاة و طَاغُون [ طغي ] : فا ، ستمگر .

الطَّاغِيَة

الطَّاغِيَة - [ طغو ] : مؤنث ( الطَّاغي ) است :

متكبر و ستيزه خوى ، زورگوى .

طافَ

طافَ - - طَوْفاً و طَوَافاً و طَوَفَاناً [ طوف ] بالمكان و حولَه : به دور آن مكان طواف كرد ، - فِى الْبِلاد : به گردش شهرها رفت ، - طوْفاً بِه الْخيالُ : در خواب و خيال و رؤيا چيزى را ديد .

طافَ

طافَ - - طَيْفاً و مَطَافاً [ طيف ] الخيالُ : خيال به خواب او آمد .

الطَّافِح

الطَّافِح - فا ، پُر - مست .

الطَّافِحَة

الطَّافِحَة - مؤنّث ( الطَّافِح ) است ، چيزى خشك .

الطَّافِي

الطَّافِي - [ طفو ] : فا ؛ « السَّمَكُ الطَّافي » :

ماهى مرده كه روى آب افتاده باشد .

طاقَ

طاقَ - - طَوْقاً و طاقَةً

الشيءَ : آن كار را توانست انجام دهد .