فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٥٤٣
صاحَ
ص الصّاد
ص الصّاد
ص
ص - حرف چهاردهم از حروف مبانى ( الفبائى ) است و از حروف اسَلِي و داراى شماره 90 از حساب جُمّل ( ابجد ) مىباشد .
الصَّائِب
الصَّائِب - ج صِيَاب [ صوب ] : فا ، درستكار و راستكار
الصَّائِح
الصَّائِح - [ صيح ] : فا ، آنكه با آواز بلند فرياد زند .
الصَّائِحَة
الصَّائِحَة - [ صيح ] : مؤنث ( الصَّائِح ) است ، زارى و شيون .
الصَّائِد
الصَّائِد - [ صيد ] : فا ، شكارگر ، شكارچى .
الصَّائِغ
الصَّائِغ - ج صَاغَة و صُيَّاغ و صُوَّاغ [ صوغ ] : فا ، زرگر .
الصَّائِف
الصَّائِف - [ صوف ] : پشم دار ، پر پشم .
الصَّائِف
الصَّائِف - [ صيف ] : بسيار گرم ؛ « صَيْفُ صَائِفٌ » : تابستان بسيار گرم همچنانكه گفته مىشود : « لَيْلٌ لَائل » : شب بسيار تاريك .
الصَّائِفَة
الصَّائِفَة - ج صَوَائِف [ صيف ] : مؤنث ( الصَّائِف ) است ، هنگام تابستان ، جنگ و گريز در تابستان ؛ « صَائِفَةُ الْقَوْمِ » : توشه و غذاى مردم در تابستان .
الصَّائِم
الصَّائِم - [ صوم ] : روزه دار ، آنكه از خوردن غذا و نوشيدن آب و سخن و جز آن خوددارى كند ، ج صائِموُنَ و صُوَّام و صُيَّام و صُوَّم و صُيَّم و صِيَام ؛ « يَومٌ صَائِم » روزى كه در آن روزه گرفته‌اند .
الصَّائِمَة
الصَّائِمَة - [ صوم ] : مؤنث ( الصَّائِم ) است ، - مِنَ الْخَيْلِ : اسبان بدون علوفه ، - مِنَ السَّكَاكِين : چاقوى كند ، - مِنَ الْبَكْرَات :
قرقره يا چرخهاى بيحركت و گردش .
صابَ
صابَ - - صَوْباً و مَصَاباً [ صوب ] المطرُ : باران باريد و فرود آمد ، - ه الْمَطَرُ : باران بر او باريد ، - الشَّيءُ : آن چيز از بالا فرو افتاد ، - تِ السَّمَاءُ الأَرضَ : آسمان بر زمين باريد ، - صَوْباً الْمَاءَ : آب را ريخت ، - صَوْباً و صَيْبُوبَةً السَّهْمُ نَحو الرَّميَّة : تير به هدف خورد و اشتباه نرفت ، - صَيْباً السَّهْمُ القِرْطَاسَ : تير به هدف خورد .
صابَ
صابَ - - صَيْباً [ صيب ] : كار را درست انجام داد . اين كلمه متضاد ( اخْطَأَ ) يعنى اشتباه كرد مىباشد .
الصَّاب
الصَّاب - [ صوب ] ( ن ) : نام گياهى است تلخ كه عصاره و چكيده آن به گونهء شير و تلخ است ، چكيدهء آن درخت .
الصَّابِئ
الصَّابِئ - ج صابِئُون و صابِئَة [ صبأ ] : آنكه پيرو دين صابئين است .
الصَّابَة
الصَّابَة - [ صوب ] ( ن ) : يك درخت ( الصَّاب ) است .
صابَرَ
صابَرَ - صِبَاراً و مُصَابَرَةٌ [ صبر ] ه : در شكيبائى بر او چيره شد .
الصَّابِر
الصَّابِر - فا ؛ « ابُو صَابِر » : كنايه از نمك است .
الصَّابغ
الصَّابغ - فا ، لقب ( يوحناى تعميد ) در مسيحيت مىباشد .
الصَّابُورَة
الصَّابُورَة - چيز سنگينى است كه در ته كشتى مىريزند تا سنگين شود و از تمايل به راست و چپ جلوگيرى و توازن كشتى حفظ گردد .
الصَّابُورِيَّة
الصَّابُورِيَّة - زنبيلى كه دهانهء آن پهن و پائين آن تنگ است و براى خاكبردارى از آن استفاده مىشود . اين كلمه در زبان متداول رايج است .
الصَّابُون
الصَّابُون - صابون ، ماده اى پاك كننده كه با آن شست و شوى كنند . اين كلمه فارسى است و عربى آن ( الْغَاسُول ) مىباشد .
الصَّابُونَة
الصَّابُونَة - يك قالب صابون .
الصَّابُونِيّ
الصَّابُونِيّ - سازنده و يا فروشندهء صابون .
الصَّابُونِيَّة
الصَّابُونِيَّة - گياهى است از قَرَنْفُلِيَّات كه گلهاى زياد مانند قرنفل مىدهد مركز اين گياه در تركيه و يونان است و در سراسر اروپا موجود است . در گذشته از ريشه‌هاى اين درخت براى شست و شو استفاده مىشده است .
الصَّابِي
الصَّابِي - [ صبو ] : فا ، آنكه به حالت بچگى و نادانى گرايش نمايد .
الصَّابِيَة
الصَّابِيَة - مؤنث ( الصَّابى ) است .
صاتَ
صاتَ - - صَوْتاً [ صوت ] : از خود صدا درآورد ، صدا زد .
الصَّات
الصَّات - صداى پر قدرت ، نام نيك .
الصَّاج
الصَّاج - طبق آهنى گود كه با آن بر روى آتش نان پزند .
صاحَ
صاحَ - - صَوْحاً [ صوح ] ه : آن را پاره كرد و يا آن چيز را شقه كرد .
صاحَ
صاحَ - - صَيْحاً و صَيْحَةً و صِيَاحاً و صَيَحاناً [ صيح ] : فرياد زد ، - بِه : او را صدا زد ، - عَلَيْه :
او را تنبيه كرد .