فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٤٨٢
السَّرَّاقَة
السَّدِيل
السَّدِيل - ج سُدَل و أَسْدَال و سَدَائِل : پرده اى كه در جلوى شكاف چادر يا خيمه آويزند يا پرده ى حجله و اطاق عروس ، پرده اى كه بر روى كجاوه آويزند ، پرده ى سينما كه بر آن عكس و تصاوير سينمائى را نشان دهند .
السَّدِيم
السَّدِيم - ج سُدُم : مِه يا مِه رقيق و نازك ، - ( فك ) : ستارگان آسمانى كم نور يا مجموعه ى ستارگان ابرى ، - ج سِدَام :
آنكه زبانزد مردم باشد ، مرد بلند آوازه .
السُّذَائِق
السُّذَائِق - ( ح ) : باز شكارى . اين واژه فارسى است .
السَّذَاب
السَّذَاب - ( ن ) : گياه سداب كه از تيره ى گياهى سدابيهاست . اين گياه بسيار خوشبو است و داراى شكوفه هائى ريز است . و در اروپا و آسيا كشت مىشود . اين گياه بعضى از فوائد پزشكى دارد ولى استعمال و به كار بردن آن خطرناك است .
السَّذَاجة
السَّذَاجة - سادگى ، حسن نيت .
السَّذَق
السَّذَق - جشن سده كه ويژه ى ايرانيان است . اين واژه فارسى است .
سَرَّ
سَرَّ - - سُرُوراً و مَسَرَّةً و سُرّاً و سُرَّى و تَسِرَّةً [ سرّ ] ه : او را شادمان و شگفت زده كرد ، - سَرّاً فُلاناً : با شاخه‌هاى ريحان به وى درود و شادباش گفت ، بر ناف او نيزه زد ، - الصَّبِيَّ : ناف كودك را بريد ، - - سَرّاً : از درد ناف ناليد .
سُرَّ
سُرَّ - سُرُوراً : خوشحال و شادمان شد ، - الصبِيُّ : ناف كودك پس از تولد بريده شد .
السُّرّ
السُّرّ - به معناى ( السُّرور ) است ، - ج أَسِرَّة :
بند ناف كودك كه پزشك يا قابله آن را مىبُرد ، - ج اسْرَار و جج اسَارِير : خط كف دست يا پيشاني .
السِّرّ
السِّرّ - ج أَسْرَار [ سرّ ] : راز ؛ « سِرّاً » : پنهاني ، خالص چيزى ، بهترين چيزى ، سرزمين نيكو و پُر بركت ، اصل ، ميان ، دامنه ى دره ، - فى العُرفِ المَسِيحيّ : و در اصطلاح مسيحيان آئين مذهبى است كه حضرت مسيح آن را وضع كرده تا نعمت غير محسوس را افزون كند ؛ « سِرُّ التثْلِيث » : راز مقدس اقانيم سه گانه نزد مسيحيان است ؛ « سِرُّ التجَسُّدِ » : راز تجسّدِ حضرت مسيح در احشاء حضرت مريم است نزد مسيحيان ، - ج اسِرَّة : مغز و باطن هر چيزى ، - ج اسْرَار و جج اسَارير به معناى ( السر ) و روش و طريقه است .
سَرَا
سَرَا - - سَرْواً و سَرَاوَةً و سَرًا و سَرًى و سَرَاءً [ سرو ] : آن مرد داراى مروت و بخشندگى شد .
سرَى
سرَى - - سُرًى و سَرْيَةً و سُرْيَةً و سِرَايَةً و سَرَياناً و مَسْرًى [ سري ] : بهنگام شب به راه افتاد ، - به : او را به شب راه برد ، - الهَمُّ : غم و اندوه رفت ، - الدّمُ فى العروق : خون در رگها روان شد ، - عِرْقُ الشَّجرةِ : ريشه ى درخت در زمين گسترده شد .
سَرَّى
سَرَّى - تَسْرِيَةً [ سري ] قائدُ الجيشِ : فرمانده لشكر گروه را بسيج كرد ، - عنه او عَن قَلْبِه : اندوه را از او يا از دل او بيرون كرد .
السُّرَى
السُّرَى - [ سري ] : مص ، راه پيمودن در شب ؛ « ابنُ السُّرَى » : مسافر شب .
السَّرَّاء
السَّرَّاء - [ سرّ ] : شادمانى و فراخ زندگى .
اين واژه متضاد ( الضَّرَّاء ) است ؛ « هو صديق لهم فى السَّرَّاء و الضَّرَّاء » : او بهنگام فراخ و سختى دوست آنهاست ، نيزه ى ميان تهى ، جلگه ؛ « ارْضٌ سَرَّاء » : سرزمين نيكو و فراخ .
السَّرَّاء
السَّرَّاء - [ سري ] : آنكه در شبانگاه بسيار راهپيمائى كند .
السَّرَاب
السَّرَاب - سراب ، اين واژه ضرب المثل دروغ و فريب است ؛ « هو اخْدَعُ مِنَ السَّراب » :
او فريبكارتر از سراب است .
السَّرَاة
السَّرَاة - ج سَرَوَات [ سرو ] : پُشت يا كمر ، بلند شدن روز ، - منَ الطَّرِيق : قسمت بالا و ميانه ى راه ؛ « سَرَواتُ القومِ » : بزرگان و رؤساى قوم .
السَّرَاة
السَّرَاة - [ سري ] : بالاى هر چيزى ؛ « سَرَاةُ الْجَبَلِ » : بالاى كوه ؛ « سَرَاةُ الضُّحَى » : آغاز چاشت .
السِّرَاج
السِّرَاج - ج سُرُج : چراغ ، چراغ نفتى كه وسيله ى فتيله روشن مىشود ؛ « سِرَاجُ اللَيْلِ » ( ح ) : كرم شب تاب . نام ديگر آن ( الحُباحِب ) است .
السَّرَّاج
السَّرَّاج - دروغگو ، سازنده ى زين اسب يا پالان .
السِّراجَة
السِّراجَة - زين سازى .
السَّرَاح
السَّرَاح - اسم است از ( التسْريح ) ؛ « اطْلَقَ سَرَاحَه » : او را رها كرد ، آزاد كرد .
السَّرَاد
السَّرَاد - تشنگى درخت ميوه كه باعث خشكى و پژمردگى شود .
السِّرَاد
السِّرَاد - آنچه كه با آن سوراخ كنند ، مته ، درفش .
السَّرَّاد
السَّرَّاد - زره ساز .
السُّرَادِق
السُّرَادِق - ج سُرَادِقات : سراپرده كه در حياط خانه نصب كنند ، خيمه ، چادر ، غبار يا دود كه بر چيزى احاطه كند .
السَّرَار
السَّرَار - [ سرّ ] : بهترين نژاد ؛ « سَرَارُ الوادِي » :
بهترين جاى دره ؛ « سَرَارُ الشهرِ » : آخرين شب ماه .
السِّرَار
السِّرَار - [ سرّ ] : خطهائى كه در پيشانى يا كف دست مىباشد ، بطور كلى بر خطوط اطلاق مىشود ؛ ج اسِرَّة ، - مِن الشَّهرِ : آخرين شب ماه .
السَّرَارَة
السَّرَارَة - [ سرّ ] : خلوص و پاكى ، - ج سَرَار :
گزيده و بهترين نسب ، پهنه ى دره ؛ « سَرَارَة الشيءِ » : نيكوترين چيز و خالص آن ؛ « سَرَارَةُ العَيشِ » : بهترين و نيكوترين زندگى .
السُّرَاط
السُّرَاط - من السيوف : شمشير برنده .
السِّرَاط
السِّرَاط - راه آشكار .
السَّرَّاط
السَّرَّاط - پُر خور .
السُّرَاطِيّ
السُّرَاطِيّ - شمشير برنده ، آنكه با شتاب غذا خورد و آن را بلعد ، پر خور .
السَّرَاف
السَّرَاف - تغذيه كرم از برگ درخت .
السَّرَّاق
السَّرَّاق - اسم مبالغه ى ( السَّارق ) است به معناى بسيار دزد .
السُّرَاقة
السُّرَاقة - اموال مسروقه كه به دزدى رفته باشد .
السَّرَّاقَة
السَّرَّاقَة - في اصطلاح النجَّارين : در اصطلاح نجّاران به معناى ارّه ى كوچك است كه