فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٤٤٤

الرَّهْرَه

ناليد .

الرَّنَا

الرَّنَا - [ رنو ] : مص ، چيزى كه به علت زيبائى به آن بسيار نگرند ، زيبائى .

الرُّنَاء

الرُّنَاء - [ رنو ] : آواز خوش ، طرب و شادمانى .

الرَّنَّاء

الرَّنَّاء - [ رنو ] : آنكه به چيزى زيبا نگرد و از آن در شگفتى قرار گيرد .

الرَّنَّان

الرَّنَّان - [ رنّ ] : آنكه صداى رسا دارد ، آنكه آواز بلند از خود درآورد .

رَنَأَ

رَنَأَ - - رَنْأَ [ رنأ ] : آواز داد ، - اليهِ : به او نگاه كرد ، - فى مشيتِهِ : در راه رفتن سنگينى كرد .

الرَّنَّة

الرَّنَّة - [ رنّ ] : صدا ، صداى كمان و مانند آن .

رَنَّحَ

رَنَّحَ - تَرْنِيحاً هُ : او را ناتوان كرد ، - تِ الريحُ الغُصْنَ : باد شاخه‌ى درخت را كج كرد .

رُنِّحَ

رُنِّحَ - عليهِ : بيهوش شد ، غش كرد ، بر اثر فرار يا ترس يا اندوه دچار سستى و ناتوانى شد و خم گرديد .

الرَّنْح

الرَّنْح - سرگيجه و ناراحتى .

الرَّنْد

الرَّنْد - ( ن ) : نام درخت كوچكى خوشبو است از تيره‌ى برگ بوها . اين گياه در اروپاى جنوبى و آسياى غربى ميرويد و اغلب براى زينت و آرايش باغچه‌ها كشت مىشود .

رَنَقَ

رَنَقَ - - رَنْقاً و رُنُوقاً الماءُ : آب تيره شد .

رَنِقَ

رَنِقَ - - رَنَقاً الماءُ : مترادف ( رَنَقَ ) است .

رَنَّقَ

رَنَّقَ - تَرْنِيقاً الماء : آب را تيره كرد ، تصفيه كرد ، - النومُ فى عَينَيْهِ : خواب چشمان او را فرا گرفت ، - تِ المَنِيَّةُ منه : مرگ او نزديك شد ، - جناحُ الطَّائِر : بال پرنده شكست و فرو افتاد ، - تْ عيناهُ : چشمان او از فرط گرسنگى و جز آن بى حركت شد ، - جسمُهُ او رَأيُهُ : تن يا رأى او ناتوان شد ، - الطَّائِرُ :

پرنده بال زد ولى پرواز نكرد ، - تِ السَّفِينَة :

كشتى در جاى خود گرديد ولى راه نرفت ، - الرَّجُلُ : آن مرد حيران و سرگشته شد ، - النظَرَ اليهِ : همواره به او نگاه كرد ، - القومُ بالمكانِ : آن قوم در آن مكان اقامت كردند و ماندگار شدند ، - اللواءُ :

پرچم به اهتزاز در آمد ، - اللَّواءَ : پرچم را براى حمله به اهتزاز درآورد .

الرَّنْق

الرَّنْق - مص ، آب تيره و كدر ، آب كه با خاك و خاشاك و جز آنها آميخته شده باشد ، دروغ .

الرَّنَق

الرَّنَق - آب تيره و كدر .

الرَّنِق

الرَّنِق - مترادف ( الرَّنَق ) است .

الرَّنْقَاء

الرَّنْقَاء - ج رَنْقَاوَات من الطير : پرنده‌اى كه بر روى تخم نشسته است . اين واژه را در زبان متداول ( القرُقَة ) گويند ؛ « ارْضٌ رَتْقَاء » :

زمينى كه در آن كِشت نشود و چيزى نروياند .

الرَّنْقَة

الرَّنْقَة - ج رَيَانِق و هو مقلوب رَنَائِق كأَنها جَمْع رَنِيقة : آبِ گل آلود ، آبِ كم ، چركى كه در ته حوض بازماند .

الرَّنْكَة

الرَّنْكَة - ( ح ) : گونه‌اى ماهى است از تيره‌ى ( صابوغيها ) كه در اقيانوس شمالى و درياى مانش وجود دارد و شكار مىشود .

رَنِمَ

رَنِمَ - - رَنِيماً : صداى خود را با شادى و طرب سر داد و آواز زيبائى خواند .

رَنَّمَ

رَنَّمَ - تَرْنِيماً : مترادف ( رَنِمَ ) است .

الرُّنُم

الرُّنُم - زنان آوازخوان خوب ، كنيزكان دانا و تيزهوش .

الرَّنَم

الرَّنَم - صدا و آواز .

الرَّنْمَة

الرَّنْمَة - مترادف ( الرَّنَم ) است .

الرَّنَمَة

الرَّنَمَة - ( ن ) : نام گياهى است .

رَنَنَ

رَنَنَ - تَرْنِيناً و تَرْنِينَة [ رنّ ] : فرياد زد ، - القَوسَ :

كمان را به صدا در آورد .

الرَّنُوّ

الرَّنُوّ - [ رنو ] : مترادف ( الرنّاء ) است .

الرَّنِين

الرَّنِين - [ رنّ ] : مطلق صدا و آواز يا صداى اندوهگين .

رَهَا

رَهَا - - رَهْواً [ رهو ] : نرمى و رفاقت كرد ، آهسته راه رفت ، - البَحْرُ : دريا آرام شد ، - الطائِرُ : پرنده بالهاى خود را گشود ، - بين رِجْلَيْهِ : ميان دو پاى خود را از هم گشود .

الرَّهَاء

الرَّهَاء - [ رهو ] من الأَماكن : جاى فراخ ، - من كلِّ شيءٍ : سطح و مستواى هر چيزى .

الرُّهَاق

الرُّهَاق - تعداد ، مقدار . مترادف ( الزُّهَاء ) است .

الرِّهَاق

الرِّهَاق - مترادف ( الزُّهَاء ) است ؛ « كانوا رِهَاق مائةٍ » : تعداد يكصد نفر بودند .

الرِّهَان

الرِّهَان - مص « خيلُ الرِّهَانِ » : اسبهاى مسابقه كه بر آنها شرط بندند ؛ « هُما كَفَرَسَيْ رِهانٍ » : اين تعبير ضرب المثلى است براى دو چيز مساوى و نزديك به يكديگر .

رَهِبَ

رَهِبَ - - رَهْبَةً و رُهْباً و رَهَباً و رُهْبَاناً و رَهَبَاناً :

ترسيد ، - هُ : از او ترسيد ، - جانِبَهُ : از او ترسيد .

الرُّهْبَى

الرُّهْبَى - ترس . بيم .

الرَّهْبَى

الرَّهْبَى - مترادف ( الرُّهْبَى ) است .

الرَّهْبَاء

الرَّهْبَاء - مترادف ( الرُّهْبَى ) است .

الرُّهْبَان

الرُّهْبَان - ج رَهَابِين [ رهب ] : به معناى ( الرّاهِب ) است .

الرَّهْبَان

الرَّهْبَان - ج رَهَابِين و رَهَابِنة و رَهْبَانُون [ رهب ] :

آنكه بسيار ترسد مانند ( الخَشيَان ) از ( خَشِيَ ) .

الرُّهْبَانة

الرُّهْبَانة - ج رُهْبَانَات : مؤنث ( الرُّهبَان ) است .

الرَّهْبَانة

الرَّهْبَانة - ج رَهْبَانَات : مؤنث ( الرَّهبان ) است .

الرُّهْبَانِيَّة

الرُّهْبَانِيَّة - مترادف ( الرَّهبَانِيَّة ) است .

الرَّهْبَانِيَّة

الرَّهْبَانِيَّة - روش و طريقه‌ى راهب است .

الرَّهْبَة

الرَّهْبَة - ترس .

الرَّهْبَنَة

الرَّهْبَنَة - اسم است از معناى ( الرّاهِب ) :

رهبانيت .

الرَّهْج

الرَّهْج - آنچه كه گَرد و خاك بر انگيزد .

الرَّهَج

الرَّهَج - مترادف ( الرَّهْج ) است ، فتنه و آشوب ، ابر بى باران .

الرَّهَجَة

الرَّهَجَة - واحد ( الرَّهَج ) براى ابر بى باران است .

الرَّهْدَنة

الرَّهْدَنة - شوخى جلف و سبك براى كوچك كردن طرف . اين واژه در زبان متداول رايج است .

الرَّهْرَاه

الرَّهْرَاه - [ رهره ] : « طَسْتٌ رَهْرَاه » : طشت فراخ و كم عمق ؛ « جِسْمٌ رَهْرَاه » : بدن نرم و سفيد ؛ « ماءٌ رَهْراه » : آب صاف و زلال .

رَهْرَهَ

رَهْرَهَ - رَهْرَهَةً [ رهره ] مائدتَهُ : سفره‌ى غذاى خود را از راه كرم و بخشندگى توسعه داد و فراخ كرد .

الرَّهْرَه

الرَّهْرَه - : « جسمٌ رَهْرَه » : بدن نرم و سفيد ؛ « طَسْتٌ رَهْرَه » : طشت فراخ و كم