فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٤٤٣

رَنَّى

الرَّمْزِيَّة

الرَّمْزِيَّة - مذهبى ادبى و هنرى است كه معانى را با رمز و اشاره بيان مىكند .

رَمَس

رَمَس - - رَمْساً هُ : او را پوشانيد و دفن كرد ، - القبرَ : در گور خاك ريخت و آن را با زمين برابر كرد ، - الخبرَ : خبر را پنهان داشت ، - هُ بِالحَجَر : سنگ بر او انداخت .

الرَّمْس

الرَّمْس - مص ، - ج رُمُوس و ارْمَاس : قبرى كه مساوى با زمين بوده و از آن بلندتر نباشد ، خاك گور ، صداى پنهان و آهسته .

رَمَشَ

رَمَشَ - - رَمْشاً الشيءَ : آن چيز را با نوك انگشتان گرفت ، - تِ الغَنَمُ : گوسفندان كمى چريدند ، - تِ العَينُ : چشم كمى تكان خورد . اين تعبير در زبان متداول رايج است .

الرُّمْش

الرُّمْش - سفيدى در ناخن نوجوانان .

الرَّمْش

الرَّمْش - يك شاخه از ريحان و مانند آن ؛ « رَمْشُ الْعَين » : پلك چشم .

الرَّمَش

الرَّمَش - پيچيده‌گى در بيخ مُژه‌هاى چشم ، - ( طب ) : سرخى چشم با ريزش آب از آن .

الرَّمْشَاء

الرَّمْشَاء - مؤنث ( الأَرمَش ) است ؛ « ارْضٌ رَمْشَاء » : زمين پر از گياه .

رَمِصَ

رَمِصَ - - رَمَصاً تْ عِينُهُ : از چشم او چركى روان شد ، - الرّجُلُ : در چشم آن مرد قيح و چركى پديد آمد .

الرَّمَص

الرَّمَص - مص ، چركى سفيد رنگ كه در مجراى اشك چشم پديد مىآيد .

الرَّمْصَاء

الرَّمْصَاء - مؤنث ( الأَرْمَص ) است .

رَمِض

رَمِض - - رَمَضاً النهارُ : گرماى روز سخت شد ، - تِ الشمسُ : خورشيد بر روى ريگ و جز آن سخت تابيد ، - الرَّجُلُ : گرمى زمين گامهاى او را سوزانيد ، - الطَائرُ : درون پرنده از تشنگى داغ شد ، - تْ عينُهُ : چشم او گرم شد و به سوزش افتاد ، - للأمرِ : در آن امر از شدت خشم بر افروخته شد .

الرَّمَض

الرَّمَض - مص ، گرماى سخت تابستان ، باران قبل از فصل پاييز كه بر روى زمين گرم فرود آيد .

الرَّمْضَاء

الرَّمْضَاء - سختى گرما ، زمينى كه از سختى تابش خورشيد بسيار گرم شده باشد .

رَمَضَانُ

رَمَضَانُ - ماه نهم از سال قمرى است كه ميان ماه شعبان و شوال است تعداد روزهاى اين ماه معمولًا ( 30 ) روز است و مسلمانان در اين ماه روزه مىگيرند .

الرمَضِيّ

الرمَضِيّ - من السحاب و المطر : ابر يا باران پايان تابستان و آغاز پائيز .

رَمَقَ

رَمَقَ - - رَمْقاً [ رمق ] هُ : نگاه سستى به او كرد ، به او بسيار نگريست .

الرَّمِق

الرَّمِق - « عيشٌ رَمِقٌ » : زندگى سخت و تنگ .

رَمَّقَ

رَمَّقَ - تَرْمِيقاً : به او بسيار نگريست و چشم دوخت ، - العَملَ : آن كار را خوب انجام نداد ، - هُ بِالشيءِ : رمق او را با آن چيز گرفت و نگهداشت ، - الكَلَام : سخن را تلفيق كرد و نادرست گفت .

الرَّمَق

الرَّمَق - ج أَرْمَاق : بقيه‌ى زندگى ؛ « على آخر رَمَقٍ » : تا آخرين رمق يا نفس قبل از مرگ ، - من العيشِ : روزى اندك يا بخور و نمير ؛ « سَدَّ رَمَقَ الجَائِع » : گرسنه را با اندك غذائى از مرگ بازداشت .

الرُّمْقَة

الرُّمْقَة - من العيش : معيشت اندك كه جان را نگهدارد و رفع نياز كند .

رَمَلَ

رَمَلَ - - رَمْلًا الطعامَ : در غذا ريگ انداخت ، - النسيجَ : پارچه را نازك بافت ، - السريرَ : تخت را با جواهر و مانند آن زينت و آرايش كرد ، - الكلامَ : سخن را به دروغ گفت ، - الثوبَ بِالدَّم : پيراهن را خون آلود كرد ، - رَمَلًا و رَمَلَاناً و مَرْمَلًا : در راه رفتن شتاب كرد .

رَمَّلَ

رَمَّلَ - تَرْمِيلًا الخَطَّ : بر روى نوشته رمل يا ماسه‌ى نرم ريخت ، - النَّسِيجَ : پارچه را نازك بافت ، - الثّوبَ بِالدَّم : پيراهن را خون آلود كرد ، - تِ المَرْأَةُ من زَوجها : آن زن بيوه شد .

الرَّمْل

الرَّمْل - ج رِمَال و أَرْمَال : رمل ، ماسه ؛ « عِلْم الرَّمْل » : علم رمل كه با نوشته‌هاى روى رمل به مجهولات پى ببرند . و اين از خرافات است . الرَّمَل : فزونى در چيزى ، باران اندك ، خطهائى كه در پاى گاو وحشى مخالف با رنگ بدن آن وجود دارد ، بحرى است از شعر كه وزن آن : ( فَاعِلَاتُنْ فَاعِلَاتُنْ فاعِلُنْ ) است ، يكى از لحنهاى موسيقى است .

الرَّمْلَاء

الرَّمْلَاء - « سنةٌ رَمْلَاء » : سالِ كم باران و بى بركت ؛ « نَعْجَةٌ رَمْلَاء » : گوسفندى كه پاهاى آن به رنگ سياه و بقيه‌ى اندام آن سفيد است .

الرُّمْلَة

الرُّمْلَة - ج رُمَل و أَرْمَال : خط سياه :

الرَّمْلَة

الرَّمْلَة - دانه‌ى ريگ ، زمينى كه سطح آن را شن و ريگ پوشانده باشد .

رَمَّمَ

رَمَّمَ - تَرْمِيماً [ رمّ ] البناءَ : ساختمان را تعمير و نيكو كرد .

الرِّمَم

الرِّمَم - [ رمّ ] : « حَبْلٌ رِمَمٌ » : طناب پوسيده .

الرَّمُوح

الرَّمُوح - « دابَّةٌ رَمُوحٌ » : ستور گزنده .

الرَّمْي

الرَّمْي - [ رمي ] : مص ؛ « أُعْدِم رَمْياً بالرَّصَاص » :

حكم اعدام نظامى درباره‌ى وى اجرا شد يا به ضرب گلوله اعدام گرديد ؛ « رَمْيُ المِطْرَقةِ » ( ا ح ) : گردان توپ كه آتش توپخانه‌هاى خود را بر يك هدف فرو افكنند .

الرَّمِيّ

الرَّمِيّ - ج أَرْمَاء و أَرْمِيَة و رَمَايَا [ رمي ] : ابر پر باران ، ريزش باران .

الرَّمْيَة

الرَّمْيَة - [ رمي ] : اسم مرّه از ( رَمَى ) است .

الرَّمِيَّة

الرَّمِيَّة - ج رَمَايَا [ رمي ] : شكار انداخته شده .

الرَّمِيس

الرَّمِيس - آنكه سنگ بر او انداخته باشند .

الرَّمِيم

الرَّمِيم - [ رمّ ] : كهنه و پوسيده .

رَنَّ

رَنَّ - - رَنِيناً [ رنّ ] : آواز داد ، صداى خود را با گريه بلند كرد ، - تِ القوسُ : كمان آواز داد ، - الَيهِ : به او گوش فرا داد ، - لِكذا : به آن چيز سرگرم شد .

رَنَا

رَنَا - - رُنُوّاً و رَنًا [ رنو ] اليهِ و لهُ : با نگاه آرام پيوسته وي را نگريست ، - عنهُ : از او غافل شد ، - الرجُلُ : آن مرد با چيرگى هوى و عشق به طرب آمد .

رَنَّى

رَنَّى - تَرْنِيَةً [ رنو ] : آواز خواند ، - الحُسْنُ فُلاناً :

زيبائى فلانى را به شگفتى انداخت و او را به نگاه كردن وادار نمود ، - اليه : نزد او