فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٤٢١
الرَّبِيع
الرَّبْطَة
الرَّبْطَة - ج رَبْطَات : بسته ، دسته ، بقچه ؛ « رَبْطَةُ السَّاق » : بند جوراب ؛ « وِسَامُ رَبْطَةِ السَّاق » : يكى از نشانها يا آرمهاى انگلستان است .
ربَعَ
ربَعَ - - رَبْعاً : ايستاد و منتظر شد ، - بِالمكانِ :
در آن مكان اقامت نمود ، - بِعَيْشِهِ : به زندگى خود راضى شد ، - عنهُ : از آن باز ايستاد ، - عليهِ : با او مهربانى كرد ، - الرَّجُلُ : آن مرد سنگ را با دست برداشت تا ميزان قوّه‌ي خود را بيازمايد ، فراخ و پُر نعمت شد ، - تِ الابلُ : شتران هر چهار روز يك بار آب خوردند ، - تْ عليه الحُمىَّ : هر چهار روز يك بار تب وى را فرا گرفت ، - رَبْعاً و ربوعاً الرَّبيع : بهار آمد ، - - ربعاً القومَ : با خود آن قوم چهل يا چهار نفر شدند ، يك چهارم دارائى آن قوم را گرفت ، - الحَبْلَ : ريسمان را با چهار نخ تافت .
رُبعَ
رُبعَ - الرجُلُ : آن مرد هر چهار روز يك بار به بيمارى تب دچار شد ، - القومُ : بر آن قوم يا آن زمين باران بهارى باريد .
رَبَّعَ
رَبَّعَ - تَرْبِيعاً البيتَ أو الحوضَ : خانه يا حوض را به شكل مربع ساخت .
الرُّبْع
الرُّبْع - ج أَرْبَاع و رُبُوع : يك چهارم از هر چيزى .
الرَّبْع
الرَّبْع - مرد ميان قامت كه نه دراز و نه كوتاه است ؛ « رَجُلٌ رَبْعٌ » : مرد ميان اندام ، - ج رِبَاع و رُبُوع و ارْبُع و ارْبَاع : خانه ، آنچه كه در اطراف خانه باشد ، كوى ، محلّ ، گروهى از مردم ، جاى آرامش و استراحت .
الرِّبْع
الرِّبْع - سه روز بازداشتن شتران از آب و وارد كردن آنها به آب در روز چهارم ؛ « حُمَّى الرِّبْع » : تب نوبه كه سه روز قطع شود و روز چهارم باز گردد .
الرُّبُع
الرُّبُع - ج أَرْبَاع و رُبُوع : يك چهارم از هر چيزى .
الرُّبَع
الرُّبَع - ج رِبَاع و أَرْبَاع : بچه‌ى شتر كه در بهار زائيده شود .
الرَّبَع
الرَّبَع - مرد ميان اندام كه نه دراز و نه كوتاه باشد ؛ « رَجُلٌ رَبَعٌ » .
الرَّبْعَة
الرَّبْعَة - صندوقى كه در آن مُصحف قرار دهند ، - رَبْعَات و رَبَعَات ( براى مذكر و مؤنث ) : مرد يا زن ميان بالا .
الرُّبَعَة
الرُّبَعَة - ج رُبَعَات و رِبَاع : مؤنث ( الرُّبَع ) است .
رَبَقَ
رَبَقَ - - رَبْقاً هُ : آن را با رسن حلقه‌دار بست ، - هُ في الأمر : او را در آن كار افكند .
الرِّبْق
الرِّبْق - رسن كه داراى گوشه‌ها بوده و هر گوشه حلقه‌اى داشته باشد .
الرَّبْقة
الرَّبْقة - ج رَبَق و رِبَاق و أَرْبَاق : رشته ، گوشه ، حلقه ، دسته .
الرَّبْقَة
الرَّبْقَة - ج رِبَق و رِبَاق و أَرْبَاق : مترادف ( الرَّبْقَة ) است .
رَبَكَ
رَبَكَ - - رَبْكاً الشيءَ : آن چيز را در آميخت ، - الرَّبِيكَة : غذاى خرما و روغن درست كرد ، - هُ : او را در گِل و لاى انداخت .
رَبِكَ
رَبِكَ - - رَبَكاً : امر بر او درهم شد و چاره و حيله‌ى او سست گرديد .
الرَّبِك
الرَّبِك - آنكه امر بر او درهم بر هم شده و حيله‌ى او سست گرديده است .
الرَّبْل
الرَّبْل - ج رُبُول ( ن ) : درختى است بيابانى و خاردار كه زينتى است .
الرَّبَل
الرَّبَل - ( ن ) : گياهى است بسيار سبز رنگ .
الرَّبْلَة
الرَّبْلَة - ج رَبَلَات : گوشت بالاى ران ، هر گوشت ستبر و غليظ .
الرَّبَلَة
الرَّبَلَة - ج رَبَلَات : مترادف ( الرَّبلة ) است .
رُبَّما
رُبَّما - به واژه‌ى ( رُبَّ ) مراجعه شود .
رُبَّةَ
رُبَّةَ - مترادف ( رُبَّ ) است .
الرَّبْو
الرَّبْو - [ ربو ] ( طب ) : بيمارى تنگى نفس ، - ( طب ) : ورم درون بدن ، - ج أَرْبَاء :
تپه يا زمين بلند ، نَفَس بلند ، گروه و جمعيت .
الرَّبُوب
الرَّبُوب - ج أَرِبَّة [ ربّ ] : مترادف ( الرَّبِيب ) است .
الرَّبُوبِيّ
الرَّبُوبِيّ - منسوب به ( الرَّبّ ) است .
الرُّبْوَة
الرُّبْوَة - ج رُبًى و رُبِيّ [ ربو ] : هر زمين بلندى .
الرَّبْوَة
الرَّبْوَة - [ ربو ] : زمين بلند يا پشته و تپه ، - ج رُبًى و رُبِيّ ، - ( ع ح ) : ده كَرّة كه يك ( مليون ) است ، و ( الكَرّة ) عبارت از يكصد هزار است ، - ( طب ) : ورم درون جسم .
الرِّبْوَة
الرِّبْوَة - ج رِبًى [ ربو ] : گروهى انبوه در حدود ده هزار نفر ، مترادف ( الرُّبْوَة ) است .
الرِّبُورتَاج
الرِّبُورتَاج - ج رِبُورتَاجَات : رِپُرتاژ يا گزارش تحقيقى در روزنامه‌اى .
الرُّبُوع
الرُّبُوع - [ ربع ] : كويها ، محله‌ها .
الرِّبَوِيّ
الرِّبَوِيّ - [ ربو ] : منسوب به ( الرِّبا ) است و آن سودى است كه ربا خوار از بدهكار خود دريافت مىكند .
رَبِيَ
رَبِيَ - - رَبَاءً و رَبِيّاً الولدُ : نشأت يافت ، پرورش يافت .
الرَّبِّيّ
الرَّبِّيّ - [ ربّ ] : منسوب به ( الرَّبّ ) است .
الرَّبِيء
الرَّبِيء - ج رَبَايَا [ ربأ ] : مترادف ( الرَّبِيئَة ) است .
الرَّبِيئَة
الرَّبِيئَة - ج رَبَايا [ ربأ ] : پيش قراولان سپاه ؛ « بَثُّوارَبَايَاهم » : ديده‌بانان خود را پيشاپيش فرستادند .
الرَّبِيب
الرَّبِيب - ج أَرِبَّة [ ربّ ] : پسرِ زن از مرد ديگرى ، شوهر مادرى كه فرزندى از شوهر قبلى داشته باشد .
الرَّبِيبَة
الرَّبِيبَة - ج رَبَائِب [ ربّ ] : دايه ، پرستار كودك ، زن مردى كه فرزندى از زن ديگر داشته باشد .
الرُّبْيَة
الرُّبْيَة - [ ربو ] ( ح ) : گونه‌اى حشره .
الرَّبِيح
الرَّبِيح - « متجرٌ رَبيحٌ » : تجارتخانه‌ى سودده و پُر منفعت .
الرَّبِيض
الرَّبِيض - گوسفندان و شبانان كه در آغل گرد هم باشند ، جاى روده‌ها در شكم .
الرَّبِيط
الرَّبِيط - واحد ( الرُّبُط ) است ، بسته شده ، راهب يا زاهد ، حكيم و دانا ؛ « رَبِيطُ الْجَأْشِ » : مرد شجاع و دلير .
الرَّبِيطة
الرَّبِيطة - ستور بسته شده .
الرَّبِيع
الرَّبِيع - ج رُبُع : يك چهارم ، يك جُزء از چهار جزء ، - ج ارْبِعَة و رِبَاع و ارْبِعَاء : فصل بهار ( فروردين ، ارديبهشت ، خرداد ) ، سبزه